Home
Columns 2008-2009
Columns 2008 en 2009


24 En dan is er Champagne ............. Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 21 April 2009 21:08

In het meer Calvinistisch georiënteerde Nederland duurde het lang voor er sprake was van een beetje ontwikkelde cultuur rond het wijngebruik. Er was een tijd dat ook een supermarkt als de AH weinig verder kwam dan een paar niet te dure flessen en een soort melkpakken met wijn. Wilde je een enkele keer wat beters drinken dan diende je je naar de vakhandel te begeven. En daar was de wijn dan weer duur. Niemand kon toen bevroeden dat de meeste supermarkten zoals nu over het algemeen een ruime keus aan wijnen zouden bieden van goedkoop tot duur. Vakanties in Frankrijk van liefhebbers eindigden dan ook veelal met het inslaan van een voorraad wijn. En daar mocht je maar een paar liter van meenemen volgens de Nederlandse douanevoorschriften. Niet dus zoals wij met een bijkans door de veren zakkende caravan omdat alle banken vol zaten met een mooie keus aan wijnen.

Read more...
 
23 Beschaving Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 20 March 2009 16:22
De Fransman eet gemakkelijk en met grote regelmaat buiten de deur. Een enkele keer zoals wij dat gewend zijn met een dinertje. Er is dan veelal sprake van een speciale gelegenheid waarbij iets gevierd moet worden. Meer frequent echter voor gewoon het dagelijkse repas: de warme lunch om twaalf uur. En daarvoor bestaan er vele mogelijkheden. Ze hebben allen twee dingen gemeen: er is sprake van een menu met beperkte keus en de prijs is uiterst vriendelijk te noemen. Dit soort restaurantjes zijn soms overladen vol. Daarmee heb je tegelijk een graadmeter voor de kwaliteit te pakken. Want ingeval het zo vol is kun je er van op aan dat het goedkoop en goed is. Natuurlijk zijn er bij deze eethuisjes ook vele kwaliteitsverschillen te vinden. Maar in veel gevallen werkt deze graadmeter heel behoorlijk. Werkers uit de omgeving eten hier meestal dagelijks en dan wordt soms betaald met bonnen die ze daarvoor van de baas krijgen. Ook zie je nogal eens dat alleenstaanden die in de buurt wonen zo’n restaurantje frequenteren.
Je hoort wel eens verhalen dat toeristen in een dergelijk restaurant zijn geweigerd of worden uitgesloten van het menu du jour. Persoonlijk heb ik dat nog nooit meegemaakt. Overigens kan ik me er zelfs wel iets bij voorstellen dat men de vaste gasten, de arbeiders en bewoners uit de omgeving bij deze goedkope dagelijkse maaltijden
Read more...
 
22 Uitbundigheid Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 13 March 2009 20:28
Een beetje laat wordt de column dit keer gepubliceerd. Dat heeft alles te malen met het gemak waarmee er hier iedere keer weer een feestje ontstaat. Vandaag was het gewoon een verjaardag van een Amerikaanse medebewoner van de haven die ons ophield. Maar ook de Fransen laten zich in dit soort omstandigheden zeker niet onbetuigd. Wat vooral opvalt, is dat de uitbundigheid die hier aan voor ons min of meer gewone omstandigheden wordt verbonden groot is. We leven toch kennelijk in wat meer mediterrane omstandigheden, waar men gewend is aan het steeds weer vieren van het leven.
Afgelopen week ontving ik een mailtje met bijlage van een Franse kennis uit het koor waarin ik zing. De bijlage betrof een PowerPoint presentatie zoals er zo velen zijn. Dit keer was het onderwerp de bloemen in Nederland. Heel leuk, maar voor ons bepaald geen vreemde beelden. Mijn antwoord was ook snel te geven met een bloemencorso op bootjes. De reactie liet wederom niet lang op zich wachten en was in het Nederlands gesteld. “Dank u wel”.
Nu heb ik inderdaad een serie veel gebruikte woorden en uitdrukkingen voor het koor op papier gezet in het kader van de voorbereiding van de concertreis naar Nederland. Eenvoudige uitdrukkingen uiteraard zoals het “dank u wel” deze keer.
Read more...
 
21 Vrijheid........... Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 06 March 2009 15:20
Jean-Claude gaat met pensioen. Eindelijk is het dan zo ver. Al maanden lang vragen we om beurten: “Hoe lang nog Jean-Claude?” En iedere keer weer weet Jean-Claude zonder aarzelen het exacte aantal dagen te melden dat er nog rest tot hij zijn vrijheid krijgt. Afgelopen week lieten we natuurlijk ook niet na om hem nu zelf aan het naderende einde van zijn werkzame leven te herinneren. Fijntjes liet men daarbij ook wel weten dat er op die bijzondere dag natuurlijk iets verwacht wordt: “Je hebt toch wel iets onder de kurk Jean-Claude, want we willen je allemaal uitdrinken”.
Jean-Claude lachte wat en riep dat het allemaal wel goed zou komen.
De dag voor het grote ogenblik worden er afspraken gemaakt om de woonboot van Jean-Claude in ieder geval van opvallende kenmerken zoals hopen gekleurde ballonnen te voorzien. Inmiddels liet Jean-Claude weten dat we in de kroeg werden verwacht voor zijn feestje op het normale tijdstip van het wekelijkse happy-hour. Een ploeg belast zich met de taak om op de heuglijke dag op zijn boot alle versieringen aan te brengen. Ze zijn daar een beetje laat mee, maar het komt goed uit dat ze nu Jean-Claude op het afgesproken tijdstip in optocht mee naar de kroeg kunnen voeren. Ook daar blijkt dat men door middel van versieringen de wereld mededeling doet van het feit dat Jean-Claude er mee op houdt. Mede door het happy hour is de kroeg zeer vol.
Read more...
 
20 En nu ............? Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 27 February 2009 15:30

Zoals inmiddels bij velen wel bekend is, is de maandag onze vaste loopdag. Met de club uit Renaison wandelen we dan meestal door de uitlopers van de Auvergne. Deze week was het weer precies op die dag wat minder aantrekkelijk: een druilerige dag met zo nu en dan wat regen. Toch was de opkomst tot onze verbazing tamelijk groot. Gezien de weersomstandigheden werd besloten van de geplande route af te zien omdat die nogal modderig zou zijn. Pierre, een van de meer ervaren gidsen, leidde ons naar een dorp dat we nog niet kenden met, naar al snel bleek, geen bergachtige maar licht glooiende en prachtige omgeving. Met plezier legden we dus onze eerste kilometers af. Wel bleek het traject te bestaan uit wegen met vette natte klei, dus hoezo van de andere route afgezien? Na bijna twee uur begon het te verbazen dat we nog geen beeld hadden van de plek waar we weer terug zouden moeten komen. Enkelen begonnen vragen te stellen over de juiste route. Maar Pierre had een klein kaartje waarop (naar zijn mening) duidelijk bleek dat we goed zaten. Bij het bestuderen van dit minieme kaartje draaide hij dit zo snel in de rondte dat niemand verder enig beeld kon krijgen. Maar goed, Pierre zal het wel weten.
Na nog een paar kilometer wisten sommigen het echter zeker: we zitten verkeerd.
Op een heuvel voor ons uit ontwaarde ik een dorp. Wist iemand toevallig dit dorp te herkennen? Enkelen wisten te vertellen dat dit waarschijnlijk Noailly zou moeten zijn. Pierre boog inmiddels schuldbewust het hoofd en verklaarde aan eenieder dat hij een erg slechte gids was. Kortom, hij wist het niet meer. Grote verschillen van mening barstten inmiddels los tussen diverse groepjes bij het beantwoorden van de vragen hoever nog en wat is nu de route.

Read more...
 
« StartPrev12345NextEnd »

Page 1 of 5