Home Columns "07 - "08 22 Beaujolais in de herhaling
22 Beaujolais in de herhaling Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 04 April 2008 13:07

In de haven ligt een scheepje waarvan de eigenaar, Henri, een aangetrouwde neef heeft die wijnboer is in de Beaujolais. Wij kochten via hem al eens wijn bij deze neef. Enige tijd geleden werden we door Henri en zijn vrouw Genevieve uitgenodigd om bij hen te eten. Henri had ons al eens eerder van zijn kookkunsten laten genieten via wat hapjes die hij klaar maakte. Nu vergastte hij ons op een kaasfondue. Anders dan zijn Zwitserse tegenhanger wordt de fondue in het Oosten van Frankrijk niet gebonden. Het moet gezegd, de combinatie van Franse kazen smaakte uitstekend. Wel blijft er op het einde van deze fondue vocht over als gevolg van het niet binden. Daar wordt dus een ei in gebroken en snel geroerd tot het smeuïg is, hetgeen met opnieuw wat brood een waardige en smakelijke afsluiter vormt van deze fondue. Bij die gelegenheid kwam Henri met het idee een keer een bezoek te brengen aan zijn neef, de wijnboer in de Beaujolais. Nu zijn wij niet echt tegenstanders van dit soort vertier, dus de uitnodiging was bij ons niet aan dovemansoren gericht. Wel liet Henri weten zelf weinig te voelen voor het verzamelen van een groep. Dat was hem een keer eerder slecht bevallen. Mogelijk had toen ook de communicatie met sommigen een rol gespeeld. Aangezien het idee ons beviel namen wij het dus maar op ons om een groep te organiseren. Binnen de kortste keren hadden we een groep van tweeëntwintig mensen bijeen die met ons van mening waren dat je een dergelijk aanbod

niet mag laten lopen. Ook een echtpaar met Algerijnse Islamitische achtergrond ging graag mee om van de aangekondigde Racletmaaltijd te proeven. Ons leverde dat daarmee tot ons plezier een alcoholvrije chauffeur op. Een van onze andere buren, een Franse oud gendarme en groot liefhebber en innemer, die enige tijd geleden een been brak, werd buitengewoon treurig bij de gedachte dat hij er door ziekenhuisbezoek niet bij zou kunnen zijn. Niet veel later bleek dan ook dat hij daar een mouw aan had weten te passen omdat de te bezoeken wijnboer keurig op zijn route naar het ziekenhuis in Noordoost Frankrijk bleek te liggen. En voet en onderbeen in het gips hoeven je toch niet te weerhouden van de geneugten van het leven. Tenslotte kon ook zijn vrouw nu niet mopperen dat ze zou moeten rijden. Zo vertrok dus een ware optocht van uit Roanne om de op honderdvijftig kilometer afstand gelegen wijngaard in het plaatsje Régnié in het hart van de Beaujolais te bezoeken.

Bij de neef had men alle beschikbare tafels en stoelen bijeen gezocht om hiermee in de grote keuken annex werkruimte, die tijdens de pluk met de plukkers ook gebruikt wordt als eetruimte, nu een mooie tafel te dekken. Maar eerst uiteraard de kelder in. Enorme roestvrij stalen tanks stonden daar op een rij opgesteld. In deze ruimte kregen we de bijzonderheden te horen over de productie van de prijswinnende wijn van neef Guy Trichard. Zo leerden we hier dat de Beaujolais dus nooit in hout wordt opgeslagen. Dat zou een beïnvloeding van de smaak opleveren die in de Beaujolais niet gewenst is. Ook mag men hier dus wel suiker gebruiken om het alcoholpercentage te beïnvloeden zodat dit op de gewenste 12,8% uit komt. Tijdens de pluk worden de druiven binnengebracht op de bovenliggende verdieping. Via grote gaten in het plafond worden de stalen kuipen (ieder goed voor duizenden flessen) gevuld. Hierin blijft het mengsel van druiven en sap enige tijd staan. Het sap dat zich onderin verzameld, wordt naar boven geleid en terug het vat ingepompt. Na een periode van tussen de vijf en tien dagen gaat het overgebleven vruchtvlees de pers in en wordt het resultaat bij het sap in de vaten gevoegd. Nu gaat zich pas de wijn vormen. Ieder veld heeft een eigen kuip en daarmee ook eigen smaak. Pas op het einde komt de grote kunst van de wijnmaker aan de orde, als de diverse resultaten gemengd gaan worden. De ervaren wijnboer/proever zorgt er dan voor dat na het proeven door een zorgvuldig en afgewogen mengen dezelfde constante kwaliteit en smaak ontstaan. Guy Trichard gaat dit zo goed af dat hij met zijn wijn al menige prijs op grote concoursen in de wacht wist te slepen. En wij zijn de laatsten om de ervaren proevers op deze concoursen tegen te willen spreken. Tenslotte hebben we er weer een leuk adres bij om de wijnvoorraad op peil te houden. Bij de algehele verbroedering op het einde werden er al plannen gesmeed om tijdens de pluk een aantal dagen terug te komen. De terugreis was door het inmiddels doorgebroken zonnetje -en mogelijk ook door het in ons zelf ontstoken wijnzonnetje- prachtig door het overal ontluikende voorjaar in deze mooie streek.

Ton

foto 1: Wijnvaten in gelid foto 2: Prijswinnars op een rij