Home Columns "07 - "08 23 Actief leven
23 Actief leven Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 11 April 2008 13:53

Langzamerhand komen we meer en meer tot de ontdekking dat het culturele- en verenigingsleven nog veel rijker is dan we toch al dachten. Het wemelt van de verenigingen op talloze gebieden. In een stad van nog geen 41.000 inwoners ontdekte ik alleen al op het terrein van de muziek meer dan dertig verenigingen. De sportverenigingen ben ik maar niet eens gaan tellen. Natuurlijk is er een Grand Roanne, maar in de eerste plaats spreken we ook dan over niet meer dan 70.000 inwoners en moet je bovendien rekenen dat de dorpen die dan worden meegeteld zelf eveneens een bloeiend cultureel- en verenigingsleven te bieden hebben.

 

Een voorbeeld daarvan, toevallig net buiten Grand Roanne: wij zijn lid van de vereniging “Accueil Amitié de Renaison” waar wij meedoen aan het onderdeel wandelen. Tweehonderd leden telt de vereniging in totaal. Allemaal mensen die zich bezig houden met talloze activiteiten zoals schilderen, Bloemschikken, Zang, Taal etc. En dit actieve dorp Renaison telt daarbij afgerond drieduizend inwoners, die naast de vereniging waar wij lid van zijn uiteraard nog diverse andere verenigingen kennen op het terrein van sport en muziek en uiteraard niet te vergeten de ambachtelijke organisaties van de wijn en de regionale specialiteiten. De conclusie moet wel zijn dat iedereen wel ergens lid van is en diverse mensen in meerdere clubs actief zijn.

 

Aangezien ik het zingen miste ben ik enige tijd geleden mee gaan zingen in het kerkkoor. Nu is dit om eerlijk te zijn een koortje van niets, dat ook niet voorkomt in de grote lijst verenigingen. Dit soort activiteiten vallen daar nog buiten. Het is plezierig om mee te doen en het Franse leven ook van die kant te leren kennen, maar de zangmogelijkheden vallen een beetje tegen. Op woensdagavond is de repetitie waar wat aangerommeld wordt en waar men al snel tevreden is met het resultaat, dat zondags alweer grotendeels vergeten is. Ik begon me dus enigszins te oriënteren op iets anders. Kortgeleden vroeg een van de deelnemers aan dit koortje –Janusz- mij op zondag na afloop of ik niet bij hen op het koor wilde komen zingen. Ze zingen een klassiek repertoire en gaven –zo vertelde hij mij- kortgeleden een concert waarop ze Brahms, Schubert en Beethoven ten gehore brachten. Dat klonk interessant. Na enig heen en weer gepraat kwamen we overeen dat ik de woensdag daaraanvolgend hun repetitieavond zou bezoeken. Hij zou mij daar voorstellen en ik kon eens een avondje meedoen om te zien of ik het wat vond. Bijkomend voordeel is dat de repetitieavonden van dit Ensemble Vocal de Roanne plaats vinden in een gebouwtje vlak bij de haven.

Uiterst benieuwd ging ik op pad. Uiteraard was ik zeer op tijd om Janusz (Poolse ouders ja) te ontmoeten, waardoor we vroeg de repetitiezaal binnenkwamen. Terwijl Janusz druk was met mij aan diverse mensen voor te stellen begonnen anderen met stapels stoelen te slepen. Het leek mij wat veel voor het koor van een man/vrouw of dertig dat ik verwachtte. Op mijn vraag waar al deze stoelen voor nodig waren werd aangegeven dat er vier halve cirkels gemaakt zouden moeten worden. Mijn verwondering over de hoeveelheid sloeg daarbij al gauw om in verbazing toen bleek dat dit ensemble op het moment honderdenacht leden telt. Iets meer dan een “koortje” dus. Drie uur werd er hard gerepeteerd, waarbij alle parijen van dit vierstemmige koor stuk voor stuk door Solfège, het zingen van de noten, beetje bij beetje werden ingestudeerd. Mijn verbazing werd nog groter toen ik hoorde dat diverse van de andere verenigingen op het terrein van koor en muziek minstens zo veel leden kennen. De Fransen lijken zich niet te vervelen en voor onze uitdrukking voor ouderen die “achter de geraniums zitten` heb ik nog geen tegenhanger gevonden en mijn poging tot vertaling hiervan gaf veel hilariteit. Het zou ook niet kunnen met al die luiken.

Ton