Home Columns "08 - "09 5 Hoog water
5 Hoog water Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 07 November 2008 14:26

Zondagmiddag j.l. werden we gewaarschuwd dat het water spectaculair door de Loire stroomde. Nu hadden we in de dagen daarvoor maar één stevige regenbui gehad. Hij duurde alleen 48 uur. We konden dus begrijpen dat er wat meer water door de Loire zou stromen. Uiteraard liepen we naast de haven even de dijk op om te kijken. We wisten niet wat we zagen. Niet alleen stonden we even perplex van de waterhoogte, maar vooral de vaart waarmee deze enorme hoeveelheden water voorbij kwamen maakte indruk. Onze Zwitserse vriend Christian wist na een gesprekje met een VNF-functionaris te vertellen dat er achttienhonderd kubieke meter water per seconde langs kwam zetten. We stonden verbijsterd en met ons vele kijkers.
Het maakte ons nieuwsgierig naar de situatie richting de stuwdam, dus stapten we in de auto om dat in ogenschouw te gaan nemen. Onderweg kwamen we in de buitenwijken langs een volkstuinencomplex waar het water met vaart doorheen kwam zetten. Veel materiaal hadden we al met grote vaart door de stad zien komen. Waar eerder bos was te zien zagen we de bomen nu in een enorme wateroppervlakte staan. Kort voor de dam moesten we de weg verlaten en mocht er verder niet gereden worden. Te voet ging ik verder naar de onderzijde van de dam. Van dicht bij waren de massa’s water die door alle wijd openstaande sluizen stroomden imposant en zelfs een beetje beangstigend. De grond dreunde. Uiteraard wilden we daarna de zaak van boven op de dam bekijken. Daar was het een drukte van belang. Van boven af gezien was het geweld sommigen te veel om een tweede blik te werpen.

En dan het stuwmeer ………

Waarom laat je zoveel water weg lopen als het stuwmeer nog leeg is? Het was inmiddels al een uur of twaalf na het einde van de regenbui. Je hoeft dan toch het bezit van mensen niet allemaal onder water te laten lopen?

Enfin, na het nemen van de nodige foto’s konden wij ons terug trekken bij de warme kachel. De volgende morgen waren we uiteraard nieuwsgierig hoe het er nu bij stond. Het water denderde nog onverminderd door de stad. Dus ook nog maar even een blik werpen op het stuwmeer. En weer stonden we sprakeloos. In één nacht tijd zonder verdere regen was het stuwmeer nu tot de nok gevuld en stond nog maar een paar meter onder de veiligheidsopeningen.

Een functionaris van de EDF (de Franse elektriciteitsmaatschappij die deze dam met de centrale beheert) verklaarde dat men tamelijk precies wist hoeveel water er moest komen dat via vele stromen en riviertjes nog uit de bergen moest komen zetten. Het leeg laten lopen van het meer de dag tevoren was dus een pure veiligheidsmaatregel om de Loire nog enigszins in toom te kunnen houden. De dagen erna kwamen we via de kranten er achter waar het allemaal in onze directe omgeving onder water had gestaan. Ook dat is weer verbijsterend. Op loopafstand aan de andere zijde van de rivier stonden grote supermarkten op een eiland te midden van grote watervlaktes. Je hebt daar op zo’n korte afstand geen enkele weet van.

In de haven lagen we vooralsnog veilig achter de gesloten nooddeur. Dat betekende overigens wel dat de haven langzaam leeg liep via de kanaalsluizen. In de nacht moesten hier en daar wat lijnen losser worden gezet, maar de volgende morgen wist men het water ook weer snel op peil te brengen. Aan het einde van de week neemt de massa water nu af, maar het is toch verbazend hoe lang het duurt voor de heftige stromen van uit de bergen werkelijk afnemen. Misschien zijn er nog rekenaars onder de lezers die kunnen vertellen hoeveel water ons, uitgaande van het genoemde getal, de afgelopen vijf dagen gepasseerd is. Het zal schier onuitspreekbaar zijn.

TON