Home Columns "08 - "09 11 Stad Lyon
11 Stad Lyon Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 19 December 2008 16:22

De laatste twee foto’s die de homepage sierden gaven fraaie beelden van de stad Lyon. Ik maakte die beelden kort geleden toen we voor de tweede maal met een Franse vriendin die in Lyon geboren is deze stad bezochten. Dat is natuurlijk een prima manier om in zo’n stad snel de juweeltjes te ontdekken. Groot was dan ook onze verwachting voor deze tweede keer. Geheel tegen de verwachting in trokken we deze keer echter na aankomst niet richting de prachtige oude stad, maar richting een park dat niet ver af ligt van het centraal gelegen station Part Dieu. Nu was het een beetje grauwe en winderige dag, waardoor een parkbezoek niet onmiddellijk enthousiaste gevoelens bij ons opriep. Chantal, onze vriendin, vertelde echter enthousiast over de vele bijzonderheden die we daar zouden zien. We lieten het maar een beetje over ons heen komen en probeerden de kou enigszins te weerstaan. Voor een groot toegangshek werd stilgehouden om het te bewonderen.

Nu moet worden gezegd dat er inderdaad sprake was van een monumentaal toegangshek. Maar OK, en nu? We gingen het park in en langzamerhand konden we de opgetogenheid van Chantal beter begrijpen. Niet alleen is het gewoon een groot en mooi aangelegd park met tal van bijzondere aanplant: het is ook een vrij toegankelijke dierentuin. Later, in het enorme rosarium, waren we volledig overstag. Nog steeds bloeiden in november diverse rozen. Maar niet alleen dat, de aanleg is ook van grote schoonheid. Doorkijkjes, zoals ik reeds op de homepage liet zien, die aan een Japanse tuin doen denken. Waterpartijen; bruggetjes; stepping stones; exotische planten, het is er allemaal. Inmiddels brak toch ook de zon weer door en was het gemakkelijk te bedenken hoe het er hier op een voorjaarsdag uit zal zien. We namen ons dan ook voor om zeker op een mooie dag terug te keren. Het parkbezoek was echter nog niet ten einde. Na de elementen die het bezoek van diverse grote staatshoofden memoreerden doken we via een tunnel onder het meer door naar het eiland. De stilte en het in dit jaargetijde door mos en alg wat vergankelijk aandoende monument op dit eiland waren van grote indrukwekkendheid. In ieder Frans dorp is wel een monument te vinden waaruit blijkt dat er geen dorp en stad te vinden is in heel Frankrijk waar de verliezen door de eerste wereldoorlog niet enorm waren. Waarschijnlijk tot op de dag van vandaag heeft dit de hele demografische ontwikkeling in Frankrijk beïnvloed. Niet zelden vind je dorpen waar meer dan de helft van de mannelijke bevolking gebleven is in dit monsterachtige gebeuren. Ieder die in Frankrijk op vakantie is geweest heeft dit wel gezien, zonder misschien altijd tot zich door te laten dringen wat dit in dit land betekend heeft. In de stilte op dit eiland, staande voor de enorme muren die het monument omringen, besef je weer iets meer van de gruwelijkheid van deze toch nog recente historie. Van onder tot boven en van links naar rechts zijn deze muren om het eigenlijke monument heen ingegraveerd met de namen van de gevallenen, uitsluitend uit deze regio. Het is gewoon niet voor te stellen.
Na het verlaten van het eiland wandelden we door het laatste stukje park, nog onder de indruk van wat we zojuist zagen.
Natuurlijk zochten we daarna, na een wandeling langs de Saône, een van de vermaarde restaurantjes van Lyon op. Natuurlijk bracht de vrolijke inrichting van de oude stad, zowel als wat er al te zien was van de voorbereidingen op het lichtfeest onsl weer in een goede stemming. We kwamen terecht in een wel heel bijzonder museumpje (waarover een volgende keer meer) en slenterden door de prachtige winkelstraten. Toch blijft zo’n confronterende ervaring je nog enige tijd bij. Het maakt het weer beter begrijpelijk waarom de Fransen op de gedenkdag van de 11e november nog massaal bijeen komen. De resultaten van wat hier nog steeds als de “grande guerre” wordt aangeduid hebben het leven hier tenslotte nog zeer lange tijd beïnvloed.
Het is goed om ook daarvan kennis te nemen in je gastland. En ook dat telt mee als je uiteindelijk constateert weer een bijzondere dag te hebben beleefd.

Ton