13 Winter Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Thursday, 08 January 2009 21:07
Europa is in de greep van de koude en ook midden Frankrijk beleeft temperaturen die lang niet zijn voorgekomen. Van kennissen die aan de Côte d’Azur verblijven horen we dat men daar sedert  lange tijd een pak sneeuw heeft zien vallen. Franse kennissen die naar Bordeaux zouden vertrekken voor familiebezoek stelden de reis uit omdat de sneeuw in de Auvergne wel erg hoog ligt. En zelfs de haven is halverwege met ijs bedekt. Tegenover de doorsteek naar de Loire hebben wij het voordeel dat het water in de zomer altijd tamelijk koud blijft. Prima voor de temperatuur in onze “kelders”. Nu, in de winter, genieten we van het voordeel dat onze plek nog volledig ijsvrij is, ook al vriest het hier eveneens al dagen. Zelfs overdag komen we niet meer boven het vriespunt uit. Dat is men toch niet helemaal gewend hier. Het is dus ook tamelijk rustig op straat. Waar wij met een beetje zonnetje er bij nog zo naar buiten lopen zie je voetgangers, die anders graag blijven staan om naar de schepen te kijken, nu enigszins schichtig langs lopen, diep in jassen gedoken.
Tot onze verbazing is de groep die aan de wekelijkse wandeling in de heuvels deelneemt nog tamelijk groot. Er heerst in deze tijd ook veel mooi helder vriesweer, waarbij men er in Nederland graag op uit trekt om mooie schaatstochten te maken. Maar ook al is het kanaal een eindje na de haven goed dicht gevroren, het blijft daar toch bij af en toe een zeldzame schaatser. Men gaat liever naar de indoorbaan, waar de temperatuur een stuk gunstiger is. De vaste wandelaars zien nu echter kennelijk wel mogelijkheden in dit weertype. Vandaar een tamelijk grote groep die zich meldt. Dat brengt natuurlijk wel mee dat het enige tijd kost om op deze eerste wandelmiddag in het nieuwe jaar nieuwjaarswensen en omhelzingen uit te wisselen. De tocht daarna bij helder vriesweer door de heuvels is prachtig. Gelukkig zitten er ook voldoende stijgingen in om het in ieder geval warm te houden. Omdat ik juist begonnen ben aan een uitvoerig verhaal tegen mijn wandelbuurman, kom ik enigszins buiten adem aan, boven aan een lange en steile helling. Tegelijkertijd voel je het door vele uitstekende maaltijden met familie en vrienden (ook uitstekend besproeid) wat lui geworden lijf daarbij weer opleven. De middag vliegt dan ook voorbij en we genieten weer van de uitzichten op prachtige natuur en eeuwenoude stadjes. Dat maakt het verblijf hier iedere keer opnieuw bijzonder. Gelukkig wacht aan het einde van zo’n gezondheidsexercitie ook weer het clubhuis, waar onder andere de wijn gereed staat. Je zou anders nog last van ontwenningsverschijnselen krijgen.
Het nieuwjaarsgebeuren zet zich de hele week verder voort. Vele malen wordt er aan de deur geklopt en herhaalt zich het ritueel van goede wensen met bijbehorende omhelzingen. Op het laatst zijn we geneigd weg te duiken of de gordijnen vroeg te sluiten. Op woensdagavond realiseer ik mij plotseling dat ik de honderd koorleden vanavond ook weer voor het eerst zie in het nieuwe jaar. Honderd koorleden met nieuwjaarswensen? Jawel, onontkoombaar gaat ook hier het ritueel van start. In Nederland zag ik af en toe van die discussiepunten voorbij komen: moet je nu wel of niet iedereen omhelzen met Nieuwjaar? Mogelijk valt het ook wel uit de toon in de  meer afstandelijke verhoudingen in Nederland als collega’s zich plotseling knuffelig gaan gedragen. Grote afwijkingen in het normale gedrag roepen dan vanzelf ook vragen op. Natuurlijk is het ook hier bij zo’n eerste ontmoeting in het nieuwe jaar in zo’n grote groep wel een erg massaal gebeuren, dat ook sommige doorgewinterde Fransen opmerkingen doet maken over het uitwisselen van microben. Aan de andere kant doet iedereen uitbundig mee in het uitwisselen van goede wensen en overheerst bij allen het rondzoeken naar slachtoffers die nog niet aan de beurt zijn geweest. Ach, het spreken over “slachtoffers” is waarschijnlijk zelfs al erg Hollands in dit verband. Er is sprake van alom vrolijkheid wat de klok slaat en het duurt zeker een half uur voordat de rust er een beetje in komt. Diegene die laat binnen komt vraagt zich ook niet eens af of hij/zij nog wel de ronde moet maken, maar “werkt het hele traject vlot en vrolijk af”. Enfin, na de aanvangstijd van acht uur valt het mee dat we om negen uur toch nog aan repeteren toe komen. Het nieuwe jaar is duidelijk en uitbundig van start gegaan.

Ton Wilhelm