Home Columns "08 - "09 21 Vrijheid...........
21 Vrijheid........... Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 06 March 2009 15:20
Jean-Claude gaat met pensioen. Eindelijk is het dan zo ver. Al maanden lang vragen we om beurten: “Hoe lang nog Jean-Claude?” En iedere keer weer weet Jean-Claude zonder aarzelen het exacte aantal dagen te melden dat er nog rest tot hij zijn vrijheid krijgt. Afgelopen week lieten we natuurlijk ook niet na om hem nu zelf aan het naderende einde van zijn werkzame leven te herinneren. Fijntjes liet men daarbij ook wel weten dat er op die bijzondere dag natuurlijk iets verwacht wordt: “Je hebt toch wel iets onder de kurk Jean-Claude, want we willen je allemaal uitdrinken”.
Jean-Claude lachte wat en riep dat het allemaal wel goed zou komen.
De dag voor het grote ogenblik worden er afspraken gemaakt om de woonboot van Jean-Claude in ieder geval van opvallende kenmerken zoals hopen gekleurde ballonnen te voorzien. Inmiddels liet Jean-Claude weten dat we in de kroeg werden verwacht voor zijn feestje op het normale tijdstip van het wekelijkse happy-hour. Een ploeg belast zich met de taak om op de heuglijke dag op zijn boot alle versieringen aan te brengen. Ze zijn daar een beetje laat mee, maar het komt goed uit dat ze nu Jean-Claude op het afgesproken tijdstip in optocht mee naar de kroeg kunnen voeren. Ook daar blijkt dat men door middel van versieringen de wereld mededeling doet van het feit dat Jean-Claude er mee op houdt. Mede door het happy hour is de kroeg zeer vol.
Op weg naar de kroeg vraag ik nog een beetje pesterig aan Jean-Claude wanneer hij nou vijfenzestig wordt. Grote verontwaardiging en de rest van de groep roept dat ik nu geen recht meer heb op een borrel.
Jean-Claude wil nu toch ook wel even de puntjes op de i zetten. Hij is negenenvijftig en wordt in november zestig: de pensioengerechtigde leeftijd in Frankrijk. Tot die tijd gaat hij nu zijn opgespaarde vakantiedagen opmaken. Met het werken is het nu hoe dan ook gedaan. “En de pensioengerechtigde leeftijd op zestig is een grote verworvenheid”: Dat ik het maar weet!
Ik vertel uiteraard over de aow-leeftijd in Nederland en dat er nu zelfs wordt gesproken over pensioenrechten met zevenenzestig jaar.
Het geplaag van Jean-Claude vond iedereen tot nu toe wel grappig, maar dit wordt een serieuze zaak. Zijn ze dan helemaal gek geworden die Ollanders? Straks slaat dit nog als een besmettelijke ziekte over naar Frankrijk. Jawel, één of twee jaartjes er bij zal in de toekomst wel gebeuren maar we moeten niet door gaan slaan. Op de vraag of Frankrijk zich dit nog kan permitteren volgt een niet meer te volgen discussie.
Enfin, de stemming zit er al goed in als we de kroeg bereiken.
Crisis of niet en onverlet de discussies over de pensioenleeftijd: Jean-Claude heeft gezorgd voor een hapje en uiteraard een drankje. Met gulle hand laat hij de bubbeltjeswijn rond gaan. En, vergoelijkend, we zullen jou niet overslaan, Antoine. Hij had toen nog niet kennis genomen van de volle mand met plagerige cadeautjes: om te overleven na het vallen in het bekende zwarte gat. Nog steeds weet ik niet of dezelfde uitdrukking ook in het Frans bestaat, maar in de lacherige stemming weet iedereen feilloos wat “tomber dans un trou noir” in dit geval betekent. Om beurten overhandigen we hem stuk voor stuk al de cadeautjes met steeds weer kleine toespraakjes of anekdotes.
Jean-Claude vindt het prachtig en hij bedankt iedereen uitvoerig. Zijn feestje is geslaagd en hij maakt ons deelgenoot van alle plannen die hij heeft. Om te beginnen gaat hij in het vervolg mee op de maandagmiddagwandeling in Renaison. Dat vinden we gezellig. Vervolgens scoor ik natuurlijk weer veel punten door te vragen of hij er nu dan ook het roken aan geeft. Maar daarmee heb ik buiten de waard gerekend: Jean-Claude kijkt mij schuin aan en zegt dat hij aan zijn laatste pakje sigaretten bezig is. Daar zullen we je opnieuw bij helpen Jean-Claude: “als je het volhoud geven we je in het najaar de drank van vandaag terug. En uiteraard drinken we hem dan ook weer mee op”.
Wanneer word jij nou zeventig vraagt Jean-Claude me……………

Ton Wilhelm