Home Columns "09 - "10 8 Nogmaals de voorbereidingen .....
8 Nogmaals de voorbereidingen ..... Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 18 December 2009 19:43
Toe maar: nu ik de vorige week dan toch naar het eten en drinken ben overgestapt, houden we het tot aan de feestdagen nog maar even vol. Ik meldde al dat wij niet heel erg geïnteresseerd zijn in de enorme markt die zich ieder jaar weer kort voor kerst voor onze deur uitstrekt. Het is wel aardig om het allemaal van afstand aan te zien. Ondertussen houden we scherp in het oog dat de standhouders niet stiekem onze stroom aftappen. De verlichting van één standje zouden we nog niet heel erg vinden. Dan hebben we tenminste geen lawaaiig aggregaat voor de deur. Binnen de stands wordt echter weer zoveel naar anderen afgetapt dat hier en daar de zekeringen het niet meer houden. Toch maar even op wacht dus. Als alles normaal functioneert is voor ons de tijd aangekomen om de drukte en het lawaai te verlaten. In overleg met de wijnboeren waarvan ik uitnodigingen ontving heb ik een klein groepje mensen gevraagd of ze er zin in hebben om mee te gaan. Dat is meestal niet aan dovemansoren gericht. We zetten dus deze middag twee wijngaarden op het programma alwaar we graag proeven, onze eigen voorraad aanvullen en wat inslaan voor familie en kennissen die ons daarom verzochten.
Over de eerste wijngaard waar we op bezoek gaan vertelde ik ook al eerder: J.B. Clair, een familie die al zeer lange tijd in dit gebied de productie van een werkelijk uitstekende Champenoise voor zijn rekening neemt. We hebben weer enkele nieuwe bezoekers bij ons
 die met verbazing de kelders aanschouwen waarin vele tienduizenden flessen hun tijd afwachten. Sommigen meer dan tien jaar. Om de hoge kwaliteit te handhaven worden de druiven hier uitsluitend handgeplukt en in kleine kistjes vervoerd om vroegtijdige beschadiging en oxidatie van de schil te voorkomen. De eigenaren vertellen hierover steeds weer met liefde en geduld. Als altijd is het bezoek hier dan ook buitengewoon plezierig. Zo plezierig, dat het even puzzelen wordt of de dozen die worden aangeschaft wel mee kunnen in de paar auto’s waarmee gezamenlijk wordt gereden. Als de dozen op de steekkarretjes hun plek hebben gevonden wordt hartelijk afscheid genomen: Au revoir! Des te meer valt het op dat voor Dicky en mij “à bientôt” op het programma staat: “Tot binnenkort”. 
We hebben deze middag echter nog een wijngaard te bezoeken. Ik bezocht hen dit najaar voor het eerst met het op bezoek zijnde 
Nederlandse koor. De familie Serol heeft de grootste wijngaard van de Côte Roannaise waardoor ze ook zo’n grote groep konden ontvangen. Ik beloofde hen na het proeven van hun uitstekende wijn terug te komen met een kleine groep liefhebbers. Dat doen we dus vandaag. We zijn zeker niet de enigen. Ook hier staan tafels klaar met wat men hier noemt een buffet campagnard. Schotels met kaas, paté, worstsoorten, rauwe ham en brood om het proeven te ondersteunen. De meeste bezoekers hoeven niet gemaand te worden om hiervan gebruik te maken.
We krijgen enige uitleg over de volgorde van de uitgestalde wijnen. Vervolgens laat men ons bij dit soort proeverijen in principe de vrije hand. Het duurt even voor we rond zijn, maar dan hebben we ook wel een beeld van de mogelijkheden.
De Fransen die ons hierbij vergezellen hebben we inmiddels als redelijke kenners leren waarderen. Ook zij tonen zich verrast over de kwaliteit die men ons hier presenteert. Het blijft dan ook niet bij één keer proeven.
Weer gaat er een steekkarretje naar buiten. Na opnieuw wat puzzelen is ook dit allemaal geborgen. Tijd om maar weer eens de rust op te zoeken en dit alles te laten bezinken.
Aangezien de markt nog niet is afgelopen laten we ons deel van de aangeschafte flessen maar even onder de hoede van de Franse vrienden achter. Nog dezelfde avond hebben zij echter de mogelijkheid gevonden om de auto tot voor onze deur te rijden. We zijn even bezig met het scheiden van wat wij op onze beurt weer naar anderen moeten vervoeren en wat bij ons thuis hoort.
Het duurt vervolgens niet lang voor over en weer wat etentjes zijn afgesproken, zodat we de aankopen nog eens in de praktijk kunnen beoordelen. Ook bij die gelegenheid blijft de hoge beoordeling in takt. Toch weer een pak van je hart.
We kunnen dus met een gerust hart de bezoeker een glaasje wijn aanbieden.

TON WILHELM