11 Kou Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 22 January 2010 19:10

Afgelopen week gaven de plaatjes al aan dat ook hier, toch ver bezuiden het Nederlandse leven, de kou goed heeft toegeslagen. Natuurlijk was ik in eerste instantie boos toen ik na tien uur door steeds vervelender winterweer worstelen te horen kreeg dat die reis niet nodig was geweest omdat de koorrepetities voor dat weekeinde waren afgezegd.
Vanwege de sneeuw ja.
De schrijver van het aardige boekje “Wonen naast god”(1)  stak me een hart onder de riem door me te laten weten dat die Fransen bij drie centimeter sneeuw geneigd zijn om het leven plat te leggen. (Zijn boekje is overigens ook een aanrader en het volgen van zijn columns schept een specifieke kijk op Frankrijk.)
Later moest ik toch enigermate inbinden toen ik hoorde aan wat voor ontberingen diverse bewoners van het bergachtige gebied hier bloot hebben gestaan. Een aantal daarvan waren toch min of meer een aantal dagen aan  huis gebonden. Diegenen die noodgedwongen de heuvels in moesten vertelden –uiteraard met de nodige opsmuk- over hun gevaarlijke escapades.
Dat huizen enige tijd van de wereld afgesneden zijn geeft dan toch wel aan dat het bepaald niet meeviel. Normaal gesproken zien bewoners als ze wakker worden na een sneeuwnacht al een schone weg voor hun deur. Het materiaal en de mensen die men daarvoor beschikbaar heeft zijn indrukwekkend te noemen. Deze ervaringen betekenen dus wel dat het eveneens  indrukwekkend was wat er dat weekeinde naar beneden kwam. Men heeft dat in deze

 streken lang niet zo gezien. Ten bewijze vroeg ik de twee dames op de foto om even genoeglijk op de zonnebedden bij ons stadsstrand plaats te nemen.  Tot mijn verbazing deden ze dit zonder mopperen en kan ik de lezer daarmee getuige laten zijn van onze polaire omstandigheden.
Na een aantal dagen sloeg het weer om in regen en waren er zelfs momenten dat het plotseling aardig in de richting van de twintig graden begon te lopen. Belachelijke uitersten naast elkaar. Ook deze omslag kon echter tot op heden de bergen sneeuw  nog niet slechten die men hier en daar bij parkeerplaatsen in de stad bij elkaar heeft geveegd.
Momenteel worden we weer dagelijks gewaarschuwd voor ijzel, de paar  momenten met een voorjaarstemperatuur konden de winterse omstandigheden dus nog niet voorgoed verdrijven.
Het leven heeft zich aan dit alles aangepast. Men weet weer hoe het is. Van uit de stad zien we dat er in de bergen nog heel wat sneeuw ligt. In de loop van het voorjaar zullen we dat weer allemaal langs zien komen als de Loire dit als smeltwater te verwerken krijgt. En dat is waar anderen toch weer met smart op zitten te wachten. Zowel pleziervaart als beroepsvaart hadden immers aan het einde van het vorige vaarseizoen te kampen met vaarbeperkingen als gevolg van de droogte afgelopen zomer. Die mogen dus nu in principe niet klagen over de overvloedige zegeningen van boven.  Het tegendeel is ook waar, van hen mag het straks ook nog een tijdje regenen om de spaarbekkens weer goed gevuld te krijgen. Gelukkig hebben we maar af te wachten en kan daar geen ruzie over worden gemaakt.

TON WILHELM

 (1 )De schrijver Dick Dijs. Stuur voor het aanschaffen van het boekje en het volgen van zijn columns (het laatste is gratis) een e-mail aan This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it  of kijk op de website www.wonennaastgod.nl