16 Hobby? Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 12 March 2010 15:04
Enige tijd geleden vertelde ik over het klokkenmaker ateliertje. Inmiddels konden we hem zo nu en dan van nieuwe klanten voorzien, zodat hij nog met plezier aan het werk is. Dezer dagen stuitten we op een nieuwe klokken enthousiasteling. Hij is “slechts een hobbyist”. Een kennis van ons uit de haven introduceerde ons bij hem. Hij woont in een appartement direct naast onze haven en hij blijkt daardoor het havenleven behoorlijk te kennen. Vele mensen, maar zeker de boten kent hij, ook al kijkt hij er van hoog op neer. Hij heeft een fenomenaal uitzicht over aan de ene zijde de Loire, met de bergen van de Lyonnais op de achtergrond; aan de andere zijde kijkt hij dus op de haven en over de stad met de bergen van de Auvergne als beeldbepaler daarachter.
Op deze hoog gelegen plek blijkt hij zich behoorlijk fanatiek met twee hobby’s bezig te houden.
Hij is klokken en horloge verzamelaar. Daarnaast is hij zeker geen onverdienstelijk schilder met een behoorlijke productie. Nummers op zijn schilderijen lijken er op te duiden dat ze reeds aan menig tentoonstelling deelnamen.
Hij verenigt beide hobby’s door in letterlijk al zijn schilderijen de tijd een vooraanstaande rol te laten spelen. Hij mag daarbij graag gebruik maken van het surrealisme, waardoor veel van zijn schilderijen er toe noden om op zoek te gaan naar het verhaal er achter.
En een verhaal hebben ze, stuk voor stuk. Inmiddels is zijn hobby zodanig uit de hand gelopen dat hij het naastgelegen appartement heeft gekocht toen dat vrij kwam. Dat heeft hij inmiddels ingericht als privé museum. Het was ook daar dat hij ons ontving. Met graagte liet hij ons daar kennis maken met zijn schatten.
Van de klokken en schilderijen hadden we al gehoord, maar in de keuken van dit appartement liet hij ons als eerste kennis maken met zijn verzameling porselein. Vooral porselein gerelateerd aan de hoogtepunten uit de Franse geschiedenis heeft daarbij zijn aandacht.
Aangekomen bij de schilderijen in de voormalige woonkamer zette hij zich goed in postuur, om van ieder schilderij het verhaal er achter duidelijk te maken. Een enkele keer moest hij daarvoor zelfs de aan de achterzijde verborgen aantekeningen over de achtergrond naslaan. Sprookjesachtige verhalen, die zoals gezegd één ding gemeen hebben en dat is het onderwerp “tijd”. Zijn enthousiasme werkt daarbij aanstekelijk en van verveling was dan ook geen sprake.
Tussen de schilderijen aan de wand en op ezels staan vervolgens de kasten die zijn fascinatie voor klokken nog eens extra onderstrepen door een uiteenlopende verzameling klokken en horloges. Terloops wordt het een en ander opgewonden als dat nodig is om ons de klank te laten horen. Na een uurtje zijn we wel uitgekeken en hij nodigt ons uit naar het appartement waar hij woont, waar de koffie met gebak gereed staan. Voordat we het museum appartement verlaten roept hij me echter nog even terug. Bijna was de klokkenmakerwerkplaats vergeten. Het blijkt een werkplaats die in niets onder doet voor het ateliertje van onze professionele klokkenmaker. Ook hier wordt een ambacht in stand gehouden.
In zijn woon appartement maak ik graag wat foto’s van de prachtige uitzichten en zie kans om ook ons eigen schip op zijn plek in Roanne te vereeuwigen van uit de hoogte.
Als we vervolgens denken te gaan zitten blijkt dat we eerst nog kennis moeten maken met de trots uit zijn verzameling die hier in zijn woning ten toon is gesteld. Opnieuw worden we rond geleid. En het moet gezegd: weer weet hij ons te boeien met de bijzondere stukken die hij hier te tonen heeft met de bijbehorende verhalen.
Overspoeld door alle bijzonderheden zijn we blij even uit te puffen bij de koffie met gebak. Dat blijkt overigens speciaal voor ons in huis gehaald, want zelf maakt hij daar geen gebruik van.
Het is niet de eerste keer dat we verbaasd zijn over de geweldige gastvrijheid die we hier meestal ontmoeten. Natuurlijk, het zal voor hem ook plezierig zijn om over zijn hobby’s te kunnen vertellen. Maar de hele sfeer ademt gastvrijheid en de behoefte om het zijn gasten in alles naar de zin te maken.
Met de belofte om hem van een aantal foto’s te voorzien en vooral een keer terug te komen verlaten we zijn woning. Voor de zoveelste keer kunnen we een juweeltje opbergen in de schatkamer van onze herinnering.

TON WILHELM