Home Columns "09 - "10 20 Vide grenier
20 Vide grenier Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Saturday, 10 April 2010 12:10

Letterlijk vertaald betekent Vide grenier zoiets als: “Legen van de zolder”. En de eerdere inhoud van die zolder show je dan ergens in een standje of simpel op een kleedje op straat. Loopt heel Nederland op Koninginnedag uit voor de spontane rommelmarkten: Frankrijk kent op dat terrein een rijke traditie. Ieder dorp of gehucht heeft minstens één keer per jaar wel een rommelmarkt. Is het dan ook nog een beetje mooi weer dan is het altijd een succesvolle attractie. Meestal betaal je een paar euro om er te mogen staan. Er worden speciale kalenders van bijgehouden en particulieren zowel als handelaren staan er broederlijk naast elkaar. Begint ergens een rommelmarkt om negen uur dan kun je er donder op zeggen dat de eerste deelnemers er al om zes uur in de ochtend zijn, ongeacht welk jaargetijde, om de mooiste plekjes te kunnen bezetten.


Ook velen uit de haven vinden het een hobby om rommelmarkten af te lopen. Veel van onze Amerikaanse vrienden zijn er dol op. Allerlei in Frankrijk afgedankte zaken verdwijnen op deze wijze soms naar de andere kant van de wereld. Het enthousiasme is dus zeer groot als we eens in het jaar zelf zo’n markt organiseren. Ook hier is een briefje naar de “mairie” voldoende om een week later de formele toestemming in huis te hebben. Men doet daar absoluut niet moeilijk over.
Gezien de achtergrond van de organisatoren zowel als de plek waar deze markt plaats vindt (de haven) noemen we het hier geen “vide grenier” maar een “vide bateau”.
Ruim tevoren hangen er op alle boten en bij diverse winkeliers waar mensen uit de haven komen affiches om de activiteit aan te kondigen en kranten ruimen plaats in voor een artikeltje. Twee dagen tevoren staat er vroeg in de ochtend opeens een verslaggever bij ons voor de deur om nog even alle bijzonderheden te horen zodat die daags voor de markt nog gepubliceerd kunnen worden.
De avond tevoren heb ik nog een concert met het koor en ik ben er verbaasd over dat iedereen er blijk van geeft te weten dat er een rommelmarkt zal plaats vinden in de haven. Ik spreek daar ook mijn verbazing over uit. Men kijkt me vreemd aan. Ik heb me dus totaal niet gerealiseerd dat ik hen allen heb aangekeken bij het ontbijt vanuit hun dagelijkse ochtendkrant.
Wel, het beloofd een prachtige zonnige voorjaarsdag te worden, dus we staan vroeg op om er klaar voor te zijn. Natuurlijk staan de vroegkomers al op de kade. Gelukkig houden ze meestal de kant waar de boten liggen vrij voor de booteigenaren, anders werd het nog vechten om de plaatsen. Op het begintijdstip van negen uur is de handel al volop aan de gang.
Mensen blijken weer van heinde en verre gekomen te zijn om hun slag te slaan. Handelaren trachten koopjes weg te halen. Die spullen kun je dan later ergens anders op een rommelmarkt weer terug vinden. Booteigenaren vinden weer handige spullen bij andere booteigenaren. En blijkt het toch niet zo handig dan was het in ieder geval niet duur. Waarschijnlijk staat het dan het volgende jaar weer in een standje op de kade.
Aangezien de havenvereniging tot heden geen geld vraagt aan deelnemers is het aardig vol. Zelfs iemand die vier banden over heeft staat daarmee in de haven te leuren.
En weer is het vooral de lol van het hier staan en het kijken en bekeken worden. Mensen nemen er hun gemak van en zitten in het zonnetje te genieten van de gezelligheid.
Natuurlijk zijn er om twaalf uur weinig mensen meer te vinden. Wat er ook gebeurt, de middagmaaltijd gaat altijd voor. Maar dat zegt niets over wat er na een uur of twee weer op gang komt. Een wandelingetje langs de haven zorgt immers altijd voor een goede vertering van de maaltijd.
Tegen het einde van de markt zie je de koopjesjagers terug komen. Kijken of het ding dat de belangstelling had er nog staat en nu helemaal voor een habbekrats weg gaat. Tegen het einde van de markt is er bij iedereen ook verbazing. In de eerste plaats omdat de meeste standhouders op zo’n mooie dag weer goed verkocht blijken te hebben. In de tweede plaats omdat echtelieden dan wederzijds kennis nemen van wat de ander weer gekocht heeft. De zolder is dan toch weer minder leeg als men gedacht respectievelijk gehoopt had. En er volgen vooral in de zomer nog heel veel rommelmarkten.
Maar wat maakt het uit, het was een mooie en gezellige dag en goede voornemens zijn er ook alweer. “Volgend jaar ruimen we nog grondiger op, want we moeten toch eens een beetje plaats maken”.


TON WILHELM