Home Columns "09 - "10 21 Welkom bij ......................
21 Welkom bij ...................... Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 16 April 2010 16:59

Zo nu en dan kijken we wel eens naar de Nederlandse televisie en een programma dat ons altijd zeer intrigeert is:  “Ik vertrek”.   Vooral het feit dat mensen dikwijls nauwelijks voorbereid vertrekken verbaast ons steeds weer. Ze zijn nauwelijks tot niet een taal machtig, moeten nog op zoek naar een woning of ander onroerend goed, weten nog niet goed hoe aanvullende financiering te regelen etc. We vragen ons iedere keer weer af hoe mensen tot zo’n beslissing komen. Niet zelden kun je van te voren al voelen aankomen dat dit niet goed gaat. Verblind door mooie omgeving en plezierige vakanties wordt alles terzijde geschoven en daar gaan ze! Maar soms gaat het anders.
Zo zagen we al weer lang geleden een programma over twee mannen die niet ver van ons vandaan een oude school (later was het ook nog kleine vakantiekolonie) kochten om daar een Chambre d’Hôte van te maken. Wat een chaos waar ze nog maar iets van moesten zien te maken. We werden al moe bij het kijken er naar. En toch .................................................... 
De manier waarop ze er over spraken gaf ook het gevoel dat er over na was gedacht. Het leek zeker geen sprong in

het duister zoals we anders wel eens zagen. Maar ja, dan nog zouden ze het waar moeten maken en dat moet natuurlijk niet onderschat worden. Enfin, we namen ons voor om er in de naaste toekomst eens te gaan kijken. Je hebt tenslotte niet altijd de kans om na zo’n programma de resultaten ook in het echt te kunnen bewonderen. De trouwe lezers weten echter dat we zelden stil zitten. Vele andere activiteiten deden dit voornemen dus weer op de achtergrond raken richting de bekende vergeethoek. Het was dan ook een groot toeval dat we een jaar later de televisie aanzetten en prompt de heren weer in beeld zagen. “Ik vertrek: een jaar later”. We konden zien dat er ontzettend veel gebeurd was, maar de beelden van het op het laatste moment nog gereed moeten maken van enkele nieuwe accommodaties logen er ook niet om. Vlak voor de gasten voor de betrokken kamers aankwamen lagen de eigenaren er nog over de grond te dweilen om er de laatste loodjes neer te leggen. Maar klaar was het toen de gasten arriveerden en dat zagen we wel eens anders. Natuurlijk namen we ons opnieuw voor om nu toch eens langs te gaan en natuurlijk kwam het er niet direct van.
Op een avond waarop ik met het “Ensemble Vocal de Roanne” een concert gaf op korte afstand van Roanne werd ik tijdens de pauze opgetrommeld door een koorlid die me lichtelijk opgewonden kwam vertellen dat er Nederlanders in de zaal zaten. Leuk, maar in deze streek ook niet heel bijzonder. Het dringende van zijn boodschap ontging me enigszins, maar komaan, laat ik dan maar even gaan kijken. En daar voltrok zich voor de derde keer een toeval. Het bleken de heren van de Chambre d’Hôte te zijn. Natuurlijk moest het er nu echt een keer van komen. Toen kennissen uit de haven een deel van de winter doorbrachten in een prachtig gelegen huis in de bergen bleken we op weg er naar  toe langs de Chambre d´Hôte te komen.  Op de terugweg maakten we dus even een stop in dit gehucht (“Les Biefs”) om gedag te gaan zeggen.
Daar bleef het uiteindelijk niet bij. Voordat het seizoen voor hen aanbrak lukte het hen nog om een keer bij ons te komen eten en omdat we toen al wisten van aanstaand familiebezoek regelden we maar gelijk een kamer. De man die wij ons van de televisie herinnerden als “de loodgieter” bleek in het seizoen de kok te zijn. De manier waarop hij daarover sprak en de kookideeën die we uitwisselden brachten ons al snel op het idee om dan gelijk met de familie ook maar een paar nachten bij hen te gaan doorbrengen. Na een goede maaltijd met de nodige spiritualiën is het over bergweggetjes terug slingeren naar huis tenslotte  niet echt aanbevelenswaardig.
We hebben van het verblijf geen moment spijt gehad. Prima en smaakvol ingerichte kamers vormen  het uitgangspunt. Daarbij werden we ook nog culinair zeer verwend. Voor ons was het een paar dagen genieten.
Na de winter met grote hoeveelheden sneeuw, zeker op deze hoogte, waren veel wandelpaden met Pasen nog niet echt lekker begaanbaar, maar desondanks is de omgeving ook dan nog van grote schoonheid. Nu het voorjaar echt een beetje doorzet moet het er zeer binnenkort ook in dat opzicht genieten zijn. We gunnen de heren op die plek succes, ook al zal het voorlopig buffelen blijven.
Een succesvol verlopen “ik vertrek” dus. Inmiddels delen ze de kennis van hun aanpak op cursussen die ze geven met anderen. Dat biedt natuurlijk niet zomaar een zekere kans op succes. Daar is meer voor nodig, maar op z’n minst zullen hun tips voor anderen van grote waarde kunnen zijn. Enne, ………. Zoek je een aangenaam verblijf in mooie omgeving? Vooruit dan maar, bij uitzondering deze keer een beetje reclame voor hen: http://www.lesbiefs.eu/

TON WILHELM