Home Columns "10 - "11 3 Klantenkaart
3 Klantenkaart Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 22 October 2010 18:31

Laten we even in de winkelsfeer blijven. We wonen in de haven van Roanne kort bij diverse grote supermarkten. Makkelijk en -nu de aanloop naar de Kerst hier zoals gewoonlijk alweer steeds duidelijker zichtbaar wordt- ook dikwijls een feest. Gourmands als we zijn is de aanblik van al die specialiteiten die nu week na week in de aanbieding komen een regelmatig bezoek zeker waard. Het begon de afgelopen weken al met wijnmarkt na wijnmarkt en proeverij na proeverij. Als je nu echt wat goeds bij elkaar wil zoeken loop je dus de diverse evenementen bij de diverse supermarkten af.  Je komt in deze weken dus niet alleen meer bij de “eigen” supermarkt waar we uiteraard al een klantenkaart van hebben.
Lachten we wel eens om de doosjes en laatjes met bonnetjes die velen in Nederland hadden alsof dat toch een wat vreemd Nederlands fenomeen zou zijn (Nederlandse zuinigheid weet je wel), het was en is hier niet anders. Niet alleen de supermarkt die wij frequenteren, maar werkelijk alle supermarkten kennen nu de klantenkaart die je dikwijls vooral op de eigen merk artikelen extra kortingen opleveren. Dat is ook soms het geval bij al die bijzondere specialiteiten die nu de schappen beginnen te sieren. Kom je dus ergens om zo’n specialiteit te

 bemachtigen dan ligt het voor de hand dat je bij die kassa ook maar weer een klantenkaart neemt. En niemand die er over denkt dat daarmee de klantenbinding die van zo’n kaart met de bijbehorende kortingen uit zou moeten gaan weer volledig uit het zicht verdwijnt. Zoals iedereen lopen ook wij nu dus met een bos kaarten in de portemonnee en is het iedere keer bij de kassa zoeken welke nu weer te gebruiken.
Ook hierbij treedt regelmatig modernisering op en moet de bestaande kaart worden ingewisseld. Zo werd mijn echtgenote recent bij de kassa van de supermarkt waar we regelmatig komen opgewacht om met het aanbod van de nieuwe kaart te worden geconfronteerd. Natuurlijk wordt dat direct aan de kassa geregeld ook al kost die administratie weer enige tijd en moet de rij dus daarop wachten. Maar wachten zijn die Fransen wel gewend met al de stakingen. Geen probleem dus: “en bij het nu inwisselen van uw kaart krijgt u gelijk 750 bonuspunten”. Dus Dicky zegt prima en levert zoals gevraagd de oude kaart in. Om meteen ook een folder met de internetsite mee te krijgen waarop de aanbiedingen zijn te volgen en eventueel thuis te laten bezorgen. Tot zover niets aan de hand. Bij het volgende bezoek lever je dan de vergaarde punten van deze keer weer in en heb je je korting te pakken…….  Nee dus. Alert als ze op dit soort zaken is claimt Dicky natuurlijk de dan ten onrechte niet meegerekende bonuspunten. Ja die zijn jammer genoeg niet op de nieuwe kaart terecht gekomen. Heeft u de oude kaart bij u? Gelukkig begrijpt de caissière snel dat dit een beetje domme vraag is. Dus wat nu?
Eenmaal op dit punt aangeland is de rij wachtenden al aardig aangegroeid. Maar beide partijen wijken niet. Er zal dus een chef bij moeten komen. Dat duurt even en eenmaal gevonden gaat ook die de situatie uitvoerig bestuderen.
Gaat er nu iemand mopperen in die aandikkende rij wachtenden? Nee hoor. Men kijkt geïnteresseerd mee naar de gebeurtenissen die er uiteindelijk toe leiden dat de zaak tot tevredenheid wordt opgelost door dan maar alsnog die extra punten te verrekenen, hetgeen veel en langdurige administratie vergt. Eindelijk klaar. Opnieuw: nee. Op een bepaald artikel zijn de punten ten onrechte niet geregistreerd. De caissière wordt nu duidelijk oplossingsgericht. Het kost wel weer even wat schrijfwerk maar voila: nu is iedereen echt tevreden. Geïrriteerde gezichten in de rij? Welnee, iedereen geniet mee dat het systeem weer eens verslagen is. Nog een prettige dag en tot de volgende keer mevrouw!


TON WILHELM