Home Columns "10 - "11 13 Van hoeden naar beeldhouwen
13 Van hoeden naar beeldhouwen Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Saturday, 29 January 2011 16:39

In april 2007 schreef ik een column over een straatje dat we bij toeval ontdekten en waar een uit Parijs afkomstige hoedenmaker zich gevestigd heeft. De eigenaar, Gilbert Ovtcharenko, vertelde toen hoofdzakelijk over het hoedenmakersvak. Vooral was hij trots op het feit dat zijn atelier nog slechts één van de twee is in Europa waar de houten vormen voor het maken van hoeden worden geproduceerd. Van Lindenhout worden standaard vormen zowel als maatwerk geleverd. Gilbert is in het geheel verantwoordelijk voor dit maken van de vormen. Daarnaast is hij beeldhouwer. Enige verwantschap tussen de twee professies is duidelijk. Zijn echtgenote Blanche is de ontwerper van hoeden, waarbij vooral de prachtige hoeden voor officiële gelegenheden opvallen als oogstrelende producten.

Enige tijd geleden nodigde hij ons weer eens binnen toen we het prachtige straatje stonden te bekijken. Hij wilde ons graag laten zien dat zijn chambre d’hôte inmiddels klaar was. Zoals te verwachten heeft dit een uitzonderlijke inrichting gekregen, passend bij de beroepen van de gastheer en -vrouw. Gasten hebben een eigen ingang en een rustig gelegen terras. Verder staan er een salon, slaapkamer, sauna en hydromassage tot hun beschikking. En dat alles aan een ’s-avonds gesloten straatje midden in het centrum dat nog de originele middeleeuwse bestrating heeft. Tevens vertelde hij dat zijn workshops voor geïnteresseerden in beeldhouwen steeds meer belangstelling trekken. We moesten zeker eens komen kijken. 

 In alle drukte kwam het daar lange tijd niet van. Tot zeer recent vrienden uit de haven vertelden dat ze daar inmiddels een cursus volgen en op hun beurt lieten weten dat het aardig zou zijn om eens te komen kijken.
De daad nu dus maar eens bij het woord gevoegd. Ik zou tien minuutjes komen kijken maar uiteindelijk bleef ik de rest van de ochtend. Natuurlijk was Gilbert Ovtcharenko enthousiast vanwege de belangstelling. Dat liet hij ook blijken door verhalen en uitleg om me vervolgens een prachtig door hem ontworpen affiche uit 1997 mee te geven waar hij nog slechts enkelen van in bezit had. Maar vooral ook was het boeiend om te zien met hoeveel plezier een aantal mensen bezig zijn het beeldhouwen onder de knie te krijgen. 

                                                                                                                                                                                                                                                                           Voordat een enthousiasteling aan een steen kan gaan hakken wordt een door hem/haar beoogd model eerst in klei gemaakt. Het werken met klei is makkelijker omdat daar langer aan te modelleren is en foutjes makkelijk hersteld kunnen  worden door weer wat extra materiaal toe te voegen. Is dat eenmaal tot tevredenheid van leerling en leraar gereed dan kan dit model uit steen gehakt gaan worden. Omdat nu een voorbeeld ter beschikking staat dat één op één kan worden overgenomen maakt dat het werken eenvoudiger. Bovendien heeft men het model dan al enigszins “in de vingers” zitten. Er mag dan een blok op maat gezaagd gaan worden. Dat gebeurd tamelijk ruim en de rest moet geheel met hamer en diverse soorten beitels geschieden. Ook hierbij heeft de leerling dus gelegenheid om aan het materiaal te wennen voordat het lastige stadium van de uiteindelijke detaillering daar is. Gilbert maant tot voorzichtigheid als een fijn element als een gezicht gaat worden gedetailleerd. En inderdaad, het is prachtig om te zien hoe een nog strak rond element met zeer kleine ingrepen ineens tot leven komt en begint te `zien`.  Het beeld wordt zo als het ware uit de steen tevoorschijn gehaald.
We hebben het imperium van Gilbert Ovtcharenko zich in de loop van de tijd zien uitbreiden. Van het varende woonschip waarmee hij uit Parijs kwam en dat nog steeds in onze haven ligt via de eerste aankopen naar nu het bezit van het gehele bijzondere straatje. Hoewel hij een soms voor ons moeilijk te verstaan soort Frans spreekt blijft het ook boeien om zijn verhalen te horen. Hij is zeer trots op zijn werk en dat is hem graag gegund.


TON WILHELM

 

Foto 1 Gilbert Ovtcharenko (tweede van rechts)  met enkele leerlingen

Foto 2 Het beeld komt tevoorschijn