Home Columns "10 - "11 15 Kopen bij de fabriek
15 Kopen bij de fabriek Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 11 February 2011 13:58
In de uitlopers van de Monts de Madeleine ligt het plaatsje St. Alban. St. Alban is wijd en zijd bekend vanwege het mineraalwater dat er vandaan komt. Naar het schijnt worden er soms aardige rondleidingen gegeven. We kwamen daar nog niet toe. Mogelijk doordat andere interessante dranken uit deze omgeving ons meer aanspraken. Je kon er altijd ook direct bij de fabriek terecht voor het kopen van mineraalwater en ook van de frisdranken die ze er bottelen. Geruime tijd geleden reeds vertelde men ons dat dit bedrijf in Nederlandse handen was overgegaan. Toen we eindelijk besloten maar eens bij de verkoop van frisdrank te gaan kijken werd bekend dat dat niet meer kan. Jammer op zich, want het betreft hier weer een van die onnavolgbare en voor ons soms merkwaardige Franse gebruiken: kopen bij de fabriek. Er is geen fabriek denkbaar of er is wel een winkeltje bij waar de particulier rechtstreeks terecht kan.
Zo maakten vrienden en kennissen ook in Nederland al wel eens bij ons kennis met de producten van Révillon: een fabriek van zoete heerlijkheden zoals bonbons en vooral de papillons, de vlinders. Chocolade snoepjes verpakt in zo’n papiertje waarvan de uiteinden iets weg hebben van vlinders. Rond de feestdagen een geliefde snoeperij. Het is overigens niet alleen op het terrein van eten dat je zo direct bij fabriek of groothandel terecht kunt. Tegenover ons aan de kade zit een groothandel in technische artikelen en materialen op het gebied van loodgieters en installatiebedrijven. Ontzettend makkelijk. Even snel wat materiaal halen of, zoals ik al eens deed, een thermostaatkraan, vraagt slechts het oversteken van de straat. En tien minuten lopen verder zit een interessante groothandel in elektriciteitsartikelen Ook daar noem ik mij als het zo uitkomt graag klant.

Overeenkomstig ervaringen lukt je dit in Nederland niet zo makkelijk. Klantcode, KvK-inschrijving, btw-nummer, het zijn allemaal zaken waar je als modale burger niet in alle sectoren zomaar aan kan voldoen. Kijk maar eens naar de discussies die er vooral van uit middenstandszijde zijn gevoerd over het (te) grote gemak waarmee pasjes voor Makro e.d. werden verstrekt. Kortom, zouden bedrijven al geneigd zijn om je als particulier te bedienen, dan zou het zeker de middenstand zijn die hier tegen in opstand komt. Formeel gezien hebben ze mogelijk wel gelijk, zeker in ons op talloze terreinen strak georganiseerde landje.

Bij een van onze wandelingen kwamen we recent langs een bedrijf dat in het verleden wat onduidelijk was, maar dat na een grote brand er nu volledig herbouwd en blinkend bijstaat. Dat ze kennelijk als taak zien de smaakpapillen te verwennen blijkt wel glashelder uit het grote naambord: Délices du Palais, oftewel “Heerlijkheden voor het Gehemelte”. Ook dit bedrijf is niet zeer lang geleden in Nederlandse handen overgegaan. Het Nederlandse Royal Smilde is nu ook prominent in hun presentatie terug te vinden. Ze produceren een enorm palet aan halfproducten op (banket)bakkerijgebied. U kent vast wel de pasteibakjes die ook in de Nederlandse supermarkten terug te vinden zijn. Stel je nu ongeveer alles op de diverse soorten deeg gebied voor en ze maken het wel, tot en met diverse handige decoratieproducten.

Tijdens de wandeling viel het ook hier op dat op het terrein een winkel is gevestigd. Onmiddellijk daarna viel bij de naastgelegen zuivelfabriek op, dat ook daar een winkeltje is te vinden. Natuurlijk namen we ons voor om hier na de wandeling eens rond te gaan neuzen. 
Nog steeds heb ik bij het betreden van zo’n groot fabrieksterrein een zekere schroom, alsof ieder moment iemand zal kunnen vragen wat je hier uitspookt. In het winkeltje bij de heerlijkheden voor het gehemelte werden we echter uiterst vriendelijk ontvangen. We mochten rondneuzen en madame beantwoordde graag al onze vragen. Voor de diverse producten somde ze ook graag recepten op voor het afwerken. Nee, op papier had ze die niet. Uiteindelijk en misschien wel onvermijdelijk gingen we met een veelheid aan producten de deur uit. En kijk, daar kwamen van onder de toonbank de recepten tevoorschijn. We bleken serieuze klanten.

Inmiddels hebben we dus ook in praktijk kennis gemaakt met de producten. Buitengewoon makkelijk om snel een professioneel uitziend stukje gebak of toetje op tafel te zetten. We zullen er niet wekelijks voor de deur staan, maar we zijn er niet voor het laatst geweest. Ben je nu bij zo’n fabriekswinkel ook goedkoper uit? Nee, in dat opzicht vormen ze geen valse concurrentie. Het is gewoon één van die Franse gewoonten, net zoals de boeren die rechtstreeks met hun producten op de markt staan. Van dit soort gewoonten hopen we dat die nog lang blijven bestaan, of de fabriek nu wel of niet in Franse handen is. Of het verdwijnen van de winkel in St. Alban iets met dit laatste te maken heeft? Laten we hopen dat het een gewoon uitzondering blijft. 

TON WILHELM