Home Columns "10 - "11 19 Eerste zomerdag
19 Eerste zomerdag Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Saturday, 02 April 2011 13:22

We gaan de eerste echte zomerdag beleven. Reden om er maar weer eens op uit te trekken. Eén van de favorieten om deze tijd van het jaar blijft Lyon. Natuurlijk, dat is een grote stad. Maar al wat langere tijd geleden schreef ik ook al eens over dat onvergelijkbaar mooie park “De laTête d’Or”. Een groot park van 117 hectare met een geschiedenis. Het is gelegen op woest land dat vroeger regelmatig werd overstroomd door de Rhône. Daardoor ontstonden dode watertjes, “Lônes” genaamd en “Broteaux” moerassen. Het gebied, toen eigendom van de in Lyon bekende familie Lambert had in die tijd (1530) al de naam van “Tête d’Or”, gouden hoofd, naar aanleiding van een legende over het verbranden op dit terrein van een schat met een Christuskop. Korte tijd stond het ook bekend als Grange Lambert, voorraadschuur van de Lamberts.  Toen men rond 1812 begon na te denken over het creëren van een park om aan de noden van een snel groeiende stad te voldoen werd in eerste instantie nog niet aan dit moeilijke gebied gedacht. Onder andere de heuvel van de Fourvière, nog steeds een markant punt in de stad, stond daarbij in de aandacht. Daar was na afloop van de pestepidemie van 1645 als gevolg van een belofte al een kapel met kleine tuin gebouwd ter ere van Maria. Nadat de landschapsarchitect Christophe Bonnet terzelfder tijd voorstelde om in het moerasgebied van Lambert een soort Bois de Boulogne te bouwen (Lyon is in een eeuwigdurende strijd verwikkeld met Parijs dat ze graag op tal van terreinen willen evenaren) kwam de aandacht meer hierop te liggen. Hij werd in die ideeën gesteund door de toenmalige senator en burgemeester Claude-Marius Vaisse. Men begon van af 1856 al vast met het aankopen van het land van de Grange Lambert. Later kwam de Fourvière ook meer in de aandacht voor het bouwen van een grote basiliek op de plek van de kapel om de triomf van de

Christelijke waarden over de socialistische Commune van Lyon te markeren. Daar in de omgeving verrees later ook een soort van kopie van de Eiffeltoren. Triomf van Lyon is dat het topje daarvan als gevolg van de standplaats op de heuvel, uitsteekt boven de top van de Eiffeltoren.

 

Het was vervolgens de burgemeester Jean-Emmanuel Gillibert die in 1857 een werkelijke start maakte met de aanleg van een park. Met een oude wet van 1794 in de hand, die grotere steden verplichtte tot het oprichten van centrale scholen met een aantal verplichte vakken en het inrichten daartoe van onder andere een botanische tuin, begon hij met de inrichting hiervan op een gebied van 8 hectare. Er werden meer dan vier duizend planten uitgezet. Vervolgens werd een dam gebouwd om het gebied te vrijwaren van de overstromingen door de Rhône en kon het park aan zijn uitgroei beginnen tot de huidige 117 hectare. Rond een groot centraal grasland werden diverse tuinen en landschappen gecreëerd. Ten noorden van dit grasland werd aangesloten bij de oorsprong van het park door er een meer van 16 hectare aan te leggen. Op een van de eilandjes in het meer is een indrukwekkend monument te vinden om alle in de strijd gesneuvelden van Lyon te herdenken. Via een tunneltje onder het meer door kan dit eilandje bezocht worden.

Heden ten dage is het een lust om de diverse tuinen te bezoeken. De oorspronkelijke botanische tuin bestaat in het Noordelijke deel van het park nog steeds. Daarnaast zijn er tuinen in diverse stijlen te bewonderen. De verschillende rozentuinen zijn vermaard evenals de Japanse tuin. Ook de in diverse stijlen opgetrokken kassen die in opeenvolgende tijdperken ontstonden zijn de moeite van het bekijken waard.  Eind twintigste eeuw werd midden in het park een z.g. Afrikaans landschap ingericht dat nu feitelijk een gratis te bezoeken dierentuin is.

Het is voor te stellen dat een dergelijk bijzonder park de moeite van het bezoeken waard is. Dat vinden tevens de inwoners van Lyon dat verder over niet al te veel groenvoorzieningen beschikt. Kan men dan ook in het voorjaar weer naar buiten dan zie je de mensen bij massa’s verschijnen. Wandelen, joggen of gebruik maken van de diverse sportvoorzieningen, fietsen of roeien of gewoon in de zon liggen, het kan allemaal. Het park begint zich weer van zijn mooiste kanten te laten zien en de mensen doen hier ieder op eigen manier graag aan mee. Jong en oud genieten van de zon op de huid en mensen kijken is hier tot hoge kunst verheven.

Wel, we kijken graag mee en een voorjaarsbezoek aan het “Parc de la Tête d’Or” hoort dan ook tot het vaste programma.

TON WILHELM