Home Columns "10 - "11 25 Bootjes
25 Bootjes Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Thursday, 02 June 2011 20:09

De nieuwe eigenaar van de haven laat stevig van zich horen. En dat is prima. De tijd dat de overheid de haven “runde” kenmerkten zich vooral door stilte en geen ontwikkeling. Ze vergaten vele jaren ook de ligprijs te verhogen. Dat was natuurlijk wel weer plezierig. Dit laatste is door de nieuwe eigenaar snel ingehaald. Je kunt daar echter nauwelijks klachten over hebben. In verhouding met Nederland is het nog steeds goedkoop en uiteraard kun je niets ontwikkelen zonder dat daar kosten tegenover staan.
De bouw van de nieuwe Capitainerie kan nu echt van start. Met de herinrichting van de haven zal eveneens als het even kan een begin worden gemaakt. Nog even dan vaart de Capitaine in een bootje rond. Dat is wel leuk, maar hij wordt ook geacht het vuil uit de haven te ruimen. Dat zal hij wel minder leuk vinden.
Bij de nieuwe capitainerie komt ook een fietsenverhuur en toeristische informatie.
Plezierig voor de havenbewoners is dat onder de nieuwe services ook een wasmachine en een droogtrommel zal zijn. Natuurlijk hebben we dat ook wel aan boord, maar het wordt allemaal wat ruimer bemeten.
Door gewoon geen antwoord te geven op verzoeken om te mogen bouwen gaf de gemeente domweg enige tijd geen antwoord. Dat kan in dit land waar bijna nergens wettelijke termijnen voor bestaan zonder enig gevolg gebeuren. Dat natuurlijk dreigde enig roet in het eten te werpen. Na een vergadering waarin door alle aanwezigen lelijk werd gedaan over de uiteraard ook weer afwezige gemeente zijn ze daar enigszins wakker geschrokken. Ineens kwam de vergunning voor de bouw beschikbaar en om maximale medewerking te bewijzen werd er zelfs een speciale gemeentelijke regeling in het leven geroepen. Het moet toch niet te gek worden allemaal!
Ondertussen probeert de nieuwe eigenaar voor zover het in de omstandigheden gaat wel een aanvang te maken met de nieuwe activiteiten. Een van de activiteiten om het toerisme een beetje op te schroeven en tegelijk de lokale bevolking wat meer bewust te maken is de verhuur van elektrische bootjes.
Uiteraard lachen wij, “de echte schippers!!!” daar een beetje om.
Bij de presentatie van deze activiteit aan de pers en diverse politici op regionaal en departementaal niveau moest er uiteraard met de bootjes gevaren worden. Tjonge, daar moeten ervaren schippers voor worden ingezet. Als eerste werden uiteraard de president van de havenvereniging en de vicepresident (moi) uitgenodigd om hun kunsten te komen vertonen.
Laten we het verhaal maar kort houden: het was ontzettend leuk om te doen. Zijn we hier in het najaar een keer met mooie dagen dan zal ik niet aarzelen er zelf eens een voor een halve dag te huren. Wat een andere belevenis. Je zit direct op het water en het blijft doodstil. Maar liefst zeven uur kan zo’n bootje zelfstandig varen. In die stilte door het water schuivend ervaar je de natuur om je heen op geheel andere wijze. Alleen al de hoeveelheid vogels die je hoort en daardoor nu ook ineens kan waarnemen.
Kortom, het dedain waarmee door al die vrije tijd schippers op deze huurbootjes werd neergekeken verdwijnt snel als je zelf eens het plezier ervan ervaart.

Voorlopig geldt voor ons de komende maanden weer het passen en meten met een schip waarvan je de eerste keren weer denkt dat je het nooit in zo’n sluisje gefrommeld krijgt. Parijs wordt ons doel. Voor Parijs komt de oudste dochter met man en kleinkinderen bij ons langs. Vandaar dat we nu ook wel gaan moeten. In Parijs komen de oudste kleinkinderen logeren. Twee meiden van veertien, maar ze hadden er wel zin in. Na Parijs de Marne, het Canal Champagne-Bourgogne, de Saône en uiteindelijk het Canal du Centre. Ruim twaalfhonderd kilometertjes en 368 sluizen. Het klinkt veel en dat is het ook. Toch is onze ervaring dat dit uiteindelijk wel mee valt. Het is een zekere routine.
Zoals in de nieuwsbrief al gemeld gaat zo meteen de stekker er uit en zijn we terug aangewezen op alleen het mobieltje en zo nu en dan een toevallige verbinding onderweg. Voor diegenen die de nieuwsbrief niet ontvangen maar wel de berichten op de website lezen: We zullen met SMS via Twitter zo nu en dan laten horen waar we zitten en wat de belevenissen zijn. De berichten zijn op Twitter te lezen bij “AntoineFrance”.
Tot September dus maar weer en een plezierige zomer gewenst voor u allen.
TON WILHELM