4 Welkom Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Saturday, 03 December 2011 13:34

We gaan de kerstdagen met drie schepen doorbrengen in Melay. Klein dorp (1000) inwoners in de naastgelegen provincie Saône-et-Loire in de zuidelijke uitlopers van de Bourgogne. Per auto een uurtje, maar per boot hebben we een dag nodig om er van uit Roanne te komen.
Het idee om rond de kerst te gaan varen werd geopperd door havenvrienden en het leek ons onmiddellijk een leuk idee om in dit kleine dorp te gaan liggen omdat we er enkele keren aan het einde van de zomer  hebben  gelegen, op terugreis naar Roanne. Bij die gelegenheden waren er al wel eens kontakten met dorpsbewoners, waardoor we er niet helemaal vreemd zijn. Bovendien lig je er met een mooi uitzicht in de rust (en ’s-nachts volkomen stilte) van de campagne. Door hier aan de rand van het dorp met geïllumineerde schepen te gaan liggen, hadden we het gevoel ook iets terug te kunnen doen voor de gastvrijheid van dit dorp. Met drie schepen is de ligplaats overigens vol.
Al gauw werd bedacht dat we er een positieve manifestatie van zouden kunnen maken ten aanzien van het kanaal en het onderhoud daaraan dat erg noodzakelijk is. In Melay is er reeds een ligplaats verloren gegaan doordat boeren uit de omgeving er (soms illegaal, want er is een vergunning voor nodig) tanks met water komen vullen om het land te besproeien. Op zich voor ons niet storend, zei het dat ze inmiddels op één plek de oever zodanig vernield hebben dat over een meter of twintig niet meer te liggen valt. Jammer voor de passerende schepen, maar ook jammer voor het dorp dat zeker de extra inkomsten van bemanningen die boodschappen komen doen goed kan gebruiken. De huidige burgemeester zet zich zeer in om bedrijvigheid in het dorp terug te halen waar dit verloren ging en slaagt daar ook wonderwel in. Voor het behoud daarvan is het vervolgens nodig dat er voldoende klanten komen. In zo’n klein dorp kunnen de passanten in de zomer mogelijk net dat beetje verschil maken.

Inmiddels is het zo ver dat we vuurkorven hebben aangeschaft om naast de verlichte boten vuren te laten branden. We kunnen dan gedurende de kerstdagen zo veel als mogelijk buiten leven, maar tevens op die manier dorpelingen ontvangen met een glas warme wijn.
Om het gewenste effect te bereiken met deze kleine manifestatie is uiteraard de pers al ingelicht en minimaal één krant gaat komen om foto’s te maken en te berichten over het doel dat wordt nagestreefd: een beter onderhouden kanaal met voldoende goede ligplaatsen.
Met de sluismeesters maakten we afspraken voor het passeren van de drie sluizen op weg naar Melay. Momenteel is het nog wachten op water in het kanaal dat ten behoeve van enkele dringendel reparaties een maand leeg heeft gestaan. We controleerden al of er met de kerstdagen wel elektriciteit aanwezig is, om er niet een al te barre aangelegenheid van te maken en dagenlang generatoren te moeten laten draaien. Maar geen probleem, ook dat is geregeld. Vervolgens is het misschien goed om het dorp op de hoogte te stellen van onze komst.

Toevallig hoor ik van een bevriende journalist dat op 2 december in Melay een tentoonstelling van kerststallen van diverse nationaliteiten wordt geopend door de burgemeester. Leuk om heen te gaan maar tevens dé gelegenheid om ook de lokale autoriteiten op de hoogte te stellen van onze bedoelingen. Je weet maar nooit hoe er anders op gereageerd wordt maar bovendien zoeken we ook steun van de dorpen langs het kanaal bij ons streven naar een beter gebruik van dit prachtige vaarwater.
We weten de burgemeester nog net te informeren voordat hij de opening van de tentoonstelling gaat verrichten. Hij beloofd een aperitief te komen drinken, is van meet af aan enthousiast en besteed tijdens zijn toespraak uitvoerig aandacht aan wat hij noemt de geste van “les amis Néerlandais”.  In de zaal is een goedkeurend gemompel te horen en na de opening en bezichtiging van de leuke tentoonstelling krijgen we van verschillende kanten al te horen dat mensen komen kijken. Ter plekke besluiten we dus om nog maar een extra vrac wijn van tien liter mee te nemen voor de warme wijn. Vervolgens bewonderen we het dorp in kerstsfeer. De gemeente heeft om het andere huis kerstbomen tegen de gevels gezet en de meeste inwoners hebben dit opgevat als een uitnodiging om die met versiering en lampjes vol te hangen. Daarbij hielden ze niet op na de kerstboom maar werden ook gevels verlicht. Bovendien hebben velen positief gereageerd op de vraag om een kerststal voor een raam te plaatsen. Al met al ziet het dorp er gezellig feestelijk uit. Waarin zo’n klein dorp groot kan zijn.

Als we het dorp bewonderd hebben lopen we terug naar de auto. Voor het gemeentehuis staat de burgemeester te praten. Natuurlijk loop je daar niet langs zonder te groeten. Daarbij vraagt hij of we al weg gaan!? “Blijft u nog even, aan het einde van de straat waar u net vandaan komt staat in een zaaltje een hapje en een drankje voor u gereed”. “Maar natuurlijk maken we daar graag gebruik van”, we zien u zo.
We drinken bubbeltjeswijn uit plastic bekertjes en maken met nog enkele dorpsbewoners kennis. Opnieuw beloven mensen ons op te komen zoeken.

Onafhankelijk van de vraag of we succes hebben met de bedoelingen van onze aanwezigheid beloofd ons kerstbezoek aan Melay nu al een succes op zichzelf te worden. Fijn om zo warm welkom te worden geheten.
We kijken er naar uit.

TON WILHELM