Home Columns "11 - "12 7 Sfeervolle kerst
7 Sfeervolle kerst Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Sunday, 25 December 2011 16:27

Kerst in Melay. Dat betekent in de eerste plaats rust en in de nacht doodse stilte. Ook: sterrenhemels of prachtig getekende luchten; Naar alle kanten kilometers uitzicht; In de verte de heuvels van de Beaujolais. 
Melay, klein dorp op vijf minuten lopen. In de kersttijd versierd met vele kerststallen en -stalletjes. Dorpsbewoners die, nieuwsgierig, komen kijken naar de verlichte schepen. Sommigen komen tot voor de schepen rijden, kijken even en zijn weer weg. Anderen trekken de stoute schoenen aan en komen een praatje maken en drinken dan uiteraard bij het vuur een glas warme wijn mee. De 23e zijn er voor de meesten nog geen grote verplichtingen, dus uiteindelijk bleef een groeiende groep dorpsbewoners steeds langer hangen, het voorbeeld van de vriendelijke en actieve burgemeester volgend die na drie uur pas weer weg ging. Maar allen lieten, desnoods alleen even via het autoraampje, weten dat ze het prachtig vonden. We liggen ook mooi strategisch aan de toegangsweg tot het dorp.

Wanneer we hier ’s-zomers liggen valt altijd weer op hoe hard de auto’s op het platteland over kleine weggetjes scheuren. Ze vliegen de brug achter ons op en af. Even afgezien van de rust van de kerstdagen horen we nu de weinige auto’s ook al tijdig remmen. In alle rust passeren ze de brug om ondertussen naar het schouwspel van die feestelijke schepen te kunnen kijken. Kortom, we vormen dezer dagen een extra attractie in de omgeving. In ruil hebben we al vele malen gehoord hoe welkom we zijn. Als we de dag voor kerst een beetje tekort aan stookhout hebben gaan we naar de lokale houthandel. Binnen de kortste keren ligt er weer een kubieke meter stookhout voor de deur om onze vuren ’s-avonds op de kade brandend te kunnen houden.

Nu moeten we zeggen dat we het zelf ook wel een mooi gezicht vinden. Feestelijk verlichte schepen in de donkere nacht. Brandende vuurkorven voor de deur. Boven één van de vuren een driepoot met steeds weer nieuwe warme wijn die voor iedereen beschikbaar is. Kerstmuziekje via een van de buitenluidsprekers van de schepen. Het brengt ons alles tezamen werkelijk in een feestelijke stemming. In deze stemming verloopt eveneens de dagelijkse lunch. Iedere dag is een van ons verantwoordelijk voor de warme lunch. Stamppot, maaltijdsoep of nasi, iedere keer weer is het heerlijk om aan te kunnen schuiven. De variatie is groot en ieder heeft zijn best gedaan om er iets bijzonders van te maken. Naast de lekkere maaltijdsoep op de dag van aankomst viel ons de eer te beurt om het hoofdgerecht te maken voor de eerste kerstdag. Voor- en bijgerechten waren weer de verantwoordelijkheid van iemand anders.

Voor het hoofdgerecht, gevulde kalkoen, begaf ik me naar onze vaste vleesleverancier. Maar natuurlijk kon hij ons een mooie kalkoen leveren. Het lekkerst is natuurlijk de kalkoen die een redelijk leven achter de rug heeft waarin ze vrij rond heeft kunnen lopen met een dan voor haar al feestelijk dieet van groen en veel graan. Alleen verkrijgbaar tegen de kerst. Dat moest het dan maar worden. Keurig uitgebeend wordt het beestje afgeleverd met een certificaat van echtheid er bij. Het kost je vervolgens een dag of twee, maar dan heb je met zo’n beestje ook wel iets. De feestelijke lunch op eerste kerstdag verloopt daarmee weer in goede stemming. Morgen (tweede kerstdag kennen we hier niet) gaan we met de drie schepen op weg naar Briennon om daar nog een avond de feestverlichting te ontsteken. Dinsdag varen we terug naar Roanne om woensdag op tijd naar Nederland te kunnen vertrekken. We hebben dan een aantal mooie dagen achter de rug.

En wat eten we die laatste dagen? Restjes. Ik ben bang dat het weer meer dan genoeg zal zijn. Maar het is een prima gevoel dat we in dit kleine dorp waar we altijd zeer welkom waren nu ook iets moois terug hebben kunnen doen. En geen gebrek aan belangstelling voor ons verhaal over het belang van de kleine vaarwegen. En dat is weer mooi meegenomen.

TON WILHELM