Home Columns "11 - "12 8 Marktplezier
8 Marktplezier Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 13 January 2012 22:09

Het blijft een kleurige omgeving waar we ons goed kunnen vermaken: de markt. En dan speciaal de markt in Marcigny. Groot met ook een afdeling “levende have”. En vooral op die laatste plek willen we nog wel eens aardige dingen meemaken.
Recent waren we er weer. Natuurlijk moesten we even wat inkopen bij de Hollandse kaasdames: een kaasplateautje voor een etentje met Franse vrienden. Leuk om ze dan een aantal verrassende kazen uit Nederland voor te zetten. Ook leuk voor onszelf. We vonden hier meer soorten Nederlandse kaas dan we ooit in Nederland zelf vonden. (http://fromagehollandais.vpweb.fr/)
Voor we zover waren kwamen we de markt op langs de levende have. Natuurlijk zijn er altijd een paar jonge hondjes die je vertederen. Natuurlijk verbazen we ons ook iedere keer weer over de kleine kooitjes waarin de dieren worden gestopt om op de markt ten toon te kunnen stellen. Kippen, konijnen, eenden, geiten, kalkoenen, etc. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is hier wel aanbod te vinden.

Direct aan het begin stond een man met, laten we zeggen, een uitgebreid assortiment. Luidkeels stond hij zijn aanbod aan te prijzen. Zijn vrouw stond enigszins bezijden dit alles toe te kijken met een wat sceptische blik. Gezien het vergevorderde uur had ze het een beetje gehad dachten we. Enfin, we kijken wat rond en zien dan dat het paar al een beetje in begint te pakken. In een kooitje zit een grote eend. Kennelijk nog te ruim behuisd, want de man deponeert er een konijn naast. Benieuwd naar de resultaten van dit multiculturele experiment blijven we even staan kijken. Konijn en eend reageren wonderbaarlijk rustig. Geen ruzie of zichtbare angst voor elkaar. Misschien is het op deze koude dag wel lekker warm zo.

Mogelijk aangemoedigd door het vreedzame resultaat grijpt de man nog een konijn in het nekvel en deponeert dat ook nog in dezelfde kooi. Nu wordt het toch wel erg krap. Geen nood, de konijnen lossen het ruimtegebrek direct op door te stapelen en onmiddellijk actie te  ondernemen tot het verkrijgen van nageslacht. De eend kijkt heel even opzij maar raakt ook hier niet van onder de indruk. Wij zijn wel onder de indruk: van de onmiddellijke reactie van mevrouw. Ze kijkt het van een afstandje enkele seconden aan om dan luidkeels te verkondigen: “het lijkt z’n baas wel”.
Natuurlijk heeft ze direct de lachers op haar hand. Van alle kanten wordt commentaar gegeven. De baas kijkt ondertussen een beetje hooghartig alsof het rumoer hem allemaal niet aan gaat.

Al snel is het konijnenvluggertje afgelopen. Misschien bedoelde mevrouw dat wel. Met een beetje persen blijkt het tweede konijn hierna nu ook te kunnen liggen, hoewel de veren van de eend wel enigszins naar buiten puilen. De rust is desondanks direct weergekeerd en het konijn valt in slaap. “Zie je wel”, roept madame, aangemoedigd door eerder succes:   “Ik zei het al, precies zijn baas”.  Nu laat het opnieuw ontstane rumoer ook deze “baas” niet onberoerd meer. Nijdig kijkt hij de vrouw aan maar doet er verder het zwijgen toe. Madame trekt zich van de vernietigende blikken niets aan, of is er aan gewend. Ze heeft nu het grootste plezier met de andere handelaren om haar heen.

Kooien worden inmiddels driftig in de auto gekwakt. De lol is er voor de man kennelijk wel af. Een warm plekje moet voor één van beiden vanavond misschien wel bij de konijnen worden gevonden.

TON WILHELM