20 Feest Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 19 June 2012 19:07

Het is de tijd van het jaar waarin de rommelmarkten, patroonsfeesten, festivals en wat al niet meer aan feestelijke gebeurtenissen losbarsten. Ieder Frans dorp, hoe klein ook heeft wel een feest/festival, waar ook de hele omgeving bij wordt uitgenodigd. Opvallend daarbij is dikwijls de kwaliteit van het gebodene. Zo waren we recent een zondagmiddag in het dorpje (gehucht zou je eigenlijk mogen zeggen, want ze hebben al met al 380 inwoners)  Pommiers. Verdeeld over een kleine 25 km² halen ze een bevolkingsdichtheid van 15 inwoners per km². Voldoende ruimte dus. Zoekt u het op via Google dan zijn er meer dorpen met dezelfde naam, maar hier gaat het om Pommiers Loire (42). Het laatste is het departementsnummer, hetzelfde departement als waar wij wonen. Pommiers is vooral bekend vanwege zijn grote Priorij. Zie je dit enorme versterkte klooster uit de velden oprijzen dan is het voorstelbaar welke indruk dit maakte op de middeleeuwse reiziger. Oorspronkelijk in de negende eeuw door Benediktijner monniken gesticht, sloot Pommiers zich in de tiende eeuw aan bij de invloedrijke beweging van Cluny. Later werd de toch al grote priorij gedurende de honderdjarige oorlog uitgebreid met wallen (14e en 15e eeuw) die ook het gehucht omsloten. Natuurlijk werden ook hier de monniken niet gespaard gedurende de revolutie van 1789. De monniken werden verjaagd en de gebouwen werden geconfisqueerd. Heel veel later is het nog even kerkelijk in gebruik geweest als retraitehuis voor priesters. Toen exploitatie en onderhoud  door de hiervoor opgerichte vereniging uiteindelijke niet meer betaalbaar bleken werd het geheel verkocht (1990) aan het bestuur van het departement Loire die het geheel smaakvol restaureerde en thans voor bezichtiging en cultureel gebruik heeft opengesteld. Tot zover een hele korte samenvatting van de geschiedenis.

Alleen al in “ons” departement zijn zoveel van dit soort interessante plekken te vinden dat het in de zes jaar dat we hier wonen de eerste keer was dat we er toe kwamen om deze Prieuré van Pommiers te bezoeken. En dat zou mogelijk nog langer geduurd hebben als we niet attent waren gemaakt op een performance met muziek van Bach die dat weekeinde in de prieuré plaats zou vinden. Een performance: geen concert, geen toneel, geen rondleiding, maar alles tezamen. Nieuwsgierig trokken we dus op een beetje druilerige zondag naar Pommiers. Nog steeds zijn we Hollanders, die denken dat ze vroegtijdig bij zoiets voor de deur moeten staan. Op tijd waren we, want er waren slechts drie voorgangers. Via een kelderingang mochten we alvast naar binnen. Na twintig minuten waren we uiteindelijk toch zeker met twintig mensen en –slechts vijftien minuten te laat- werd een start gemaakt doordat een cellist arriveerde die zwijgend in een hoek van de kelderruimte plaats nam. Twintig mensen die zwijgend staan te kijken naar een zwijgende cellist.  In de diepe stilte die langzaam was neergedaald schrokken we op toen van uit de ingang plotseling een luide vrouwenstem ons welkom heette als waren we novicen: nieuwe intreders in het klooster. Al snel volgden er nog twee in lang zwart gehulde jonge vrouwen die de vertelling overnamen. Uiteindelijk landden ze aan bij de cellist en klonken de klanken van Bach op, die in deze ruimte en met deze entourage mooi tot hun recht kwamen. De cellist en de drie stemmen vormden een perfecte harmonie.
Steeds weer mochten we ons daarna verplaatsen naar een andere ruimte van de prieuré om weer een deel van het verhaal te vernemen en opnieuw te luisteren naar de muziek. Op deze wijze kijkend naar het gebouw kwam dit optimaal tot zijn recht. Omgekeerd werden verhaal en driestemmige zang met de begeleiding van de cellist treffend in decor geplaatst.

Zoals hierboven al verteld is momenteel het Conseil Général de la Loire eigenaar van de prieuré en waren zij verantwoordelijk voor de restauratie. Bij de restauratie werd hier en daar de (interessante) basisconstructie van het gebouw blootgelegd. Dat, de terughoudende verlichting en de diepe stilte van de omgeving -buiten de stemmen van het verhaal en de muziek- maakten deze middag tot een ongekende ervaring.
Terug naar het begin: het is het seizoen voor dit soort van gebeurtenissen. Soms door grote hoeveelheden mensen bezocht. Zeker op rommelmarkten horen we ook regelmatig Nederlanders om ons heen. Patroonsfeesten van dorpen worden ruim bezocht, vooral omdat eten en drinken (natuurlijk, daar zijn we weer) zonder uitzondering ruim voorradig zijn. Je komt daar wel minder toeristen tegen. Die weten in het algemeen niet goed hoe met dat soort festiviteiten om te gaan. Dat begint er al mee dat meestal aan lange tafels wordt aangeschoven. Concerten, toneel, cabaret, alles is er te vinden. Wat vooral verbaast is de hoeveelheid van het aanbod en de kwaliteit van het gebodene. Natuurlijk is er ook wel eens iets te vinden dat uiteindelijk minder aanspreekt, maar de zomer is niet moeilijk te vullen met vermaak en cultuur van over het algemeen goede kwaliteit. Ook als er dus slechts twintig mensen verschijnen.
Onze zondagmiddag was plezierig en de agenda staat voor de komende tijd op aangename wijze gevuld met dit soort gebeurtenissen. Met liefde offeren we ons op om dit voor u gade te slaan, zodat we u er van op de hoogte kunnen houden.
 
Ton


 

NBI Natuurlijk zou u ook zelf de Côte Roannaise met een bezoek kunnen vereren voordat het gebied ontdekt wordt door massatoerisme.

NBII. Kijk op Youtube naar een klein filmpje dat ik voor u maakte van dit concert om de smaak een beetje te proeven: http://youtu.be/wITOtNNlSRk

NBIII. Abonnees op de gratis nieuwsbrief ontvangen altijd meer foto’s. Zie hiervoor de Homepage.