Home Columns "12 - "13 2 De Commanderie
2 De Commanderie Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Monday, 03 December 2012 09:46

Na weken van technische problemen eindelijk weer online en natuurlijk direct een nieuwe column.
Nieuwsbladlezers werden uitvoerig geinformeerd over het hoe en waarom. Excuses aan alle trouwe lezers.


Het is een mooi gebruik en we nemen er dan ook altijd graag aan deel: het festival van de Saucisson Vigneron. De bij echte lekkerbekken bekende worsten uit Renaison die door een ouderwetse Alambic, een rijdende stokerij, bij het stoken van het druivennat in daarbij ontstane Armagnac worden gekookt. Ja, u leest het goed: je stookt van wijn een Armagnac en daarin kook je worsten. Geen idee wie het ooit heeft verzonnen, maar het smaakt met de saus die van hetzelfde nat wordt gebrouwen voortreffelijk. Al vele jaren wordt het eerste weekeinde van December aangegrepen om deze specialiteit te presenteren. En aangezien we ons daarbij bevinden in het dorp Renaison, het hart van het wijngebied van de Côte Roannaise, wordt tevens de wijn van het jaar vastgesteld. Wie verantwoordelijk is voor de uitvinding blijft dus vooralsnog een raadsel. We weten echter wel duidelijk wie verantwoordelijk is voor dit jaarlijkse festival. Dat is de Commanderie van de Saucisson Vigneron van Renaison. Een hele mond vol, maar ze doen dan ook belangrijk promotiewerk. De promotie beperkt zich niet alleen tot dit festival. Door heel Frankrijk zijn er van dit soort genootschappen, broederschappen en dergelijke actief. Allen met hun eigen artisanale streekspecialiteiten. Zij organiseren op hun beurt eveneens feesten en festivals rond hun specialiteit. En allen nodigen steeds weer vele collegae uit bij hun festival, zoals ze ook in groten getale “ons” festival bezoeken.

Voor het geval dat nog steeds een vraag zou zijn: het gaat hier steeds weer over eten en drinken. Niet alleen worden zo streekspecialiteiten bekend gemaakt, maar het draagt ook bij aan de cultuur waarin eten en drinken een belangrijke plaats innemen. Het draagt in zekere mate ook bij aan de kwaliteit van voedsel. Want natuurlijk nemen, om maar een voorbeeld te noemen, bakkers graag kennis van wat een gilde dat zich op brood richt daarover te melden heeft, ook in andere streken. Zo worden ideeën op dit terrein door het hele land verspreid. Waarover gaat het dan zoal? U kunt het zo gek niet verzinnen. Natuurlijk nemen de vele kaassoorten een belangrijke plaats in. En de kwaliteit van vlees wordt hier anders beoordeeld dan in Nederland. (Beter als u het mij vraagt!) Dus uiteraard hebben de diverse vleesrassen van het rund hun festivals. Maar natuurlijk ook ander slachtvlees, gevogelte, wild etc. Uiteraard ook fruit, groenten en vergeet zeker de wijn niet. Het gaat mij in dit kader absoluut niet lukken om een sluitende opsomming te geven. Ongetwijfeld zou er een boek over te maken zijn. Dat doen we nu even niet, maar we beperken ons tot de gebeurtenissen op dit festival. Naast alle activiteiten waar de diverse broederschappen/gildes aan deel nemen is er natuurlijk een soirée. Een avond waarop alle aanwezige broederschappen (ik beperk me maar even tot die titel) zich mogen presenteren met een diner dansant. Voorafgaand aan het diner vindt er een ceremonie plaats waarbij een aantal nieuwe leden (compagnons) van de broederschap worden benoemd. (Tot compagnon verheven zegt men hier.) Zij mogen daarna direct de worst van dit jaar keuren en tevens de wijn voorproeven. Overigens gaat dat laatste na het eerste voorzichtige slokje om echt te proeven er minder verheven aan toe: “Cul sec” zegt men hier want de wijn wordt daarna liefst in één teug opgedronken. De nieuwe leden worden afgeroepen en er wordt een rapportage voorgelezen op grond waarvan de nieuwe compagnon wordt toegelaten. Je moet je vooral voor de omgeving nuttig hebben gemaakt. Applaus, en de nieuwe compagnon treedt naar voren voor de ceremonie zoals beschreven, die daarna eindigt met het voorlezen van de eed, een klap met een worst op de schouder en het bijschrijven in het Gouden Boek. Mooi om toe te kijken.

En dan is er ineens het verbijsterende moment waarop je naam wordt voorgelezen. Andere nieuwe compagnons zijn wel op de hoogte van wat er gebeuren gaat. In mijn geval had men het aardiger geoordeeld om het als een donderslag bij heldere hemel aan te laten komen. Welnu, dat was het. Een door maar liefst zes Peters en Meters ondertekend rapport wordt voorgelezen. En ineens sta je voor het front en voor je het weet heb je een speciaal servet omgebonden gekregen. Voor het aanwezige bekende tweede kamerlid was het de zoveelste keer dat hij tot een broederschap in zijn regio toetrad. Die routine was mij uiteraard vreemd. Later terug aan tafel vertelde men mij dat ik nu gerechtigd ben de vergaderingen van de broederschap bij te wonen. OK, dat zal wel. Die laconieke houding slaat echter snel om in enthousiasme als blijkt dat daar de uitnodigingen voor de festivals uit het hele land binnen komen en dat je je daar voor het vertegenwoordigen van de broederschap op de diverse festivals kunt aanmelden. Ineens zie ik helder voor me dat ik de uitgelezen kans heb gekregen om Frankrijk weer van een heel bijzondere kant verder te leren kennen. De rest van de avond neem ik de diverse felicitaties met dank in ontvangst. Ik zal me graag voorbereiden op enkele aardige bezoeken. Volgens mij is het festival van het Charolais-vlees niet ver weg meer en ook in afstand gerieflijk dicht bij. Ik zal me graag opofferen voor de goede zaak. En oh ja, u gaat er van horen.

Ton