Home Columns "12 - "13 4 Verwarring
4 Verwarring Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 29 January 2013 13:09

Terug in Roanne na een paar weken Nederland zette ik mij aan het broodnodige werk van het sorteren van vele foto’s. Even je vakantie in Nederland met andere dingen vullen als schrijven en sorteren en je loopt direct einden achter. Enfin, al sorterend bekijk en bewerk ik de foto’s. Dan begint het ineens op te vallen dat er plaatjes bij zitten die voor mij ontegenzeggelijk uit Nederland of Frankrijk komen, maar die voor anderen niet vanzelfsprekend te plaatsen zullen zijn. Vooral de weersomstandigheden van de laatste weken laten de dingen soms op elkaar lijken. Geen ernstige verwarring. Voor onszelf is er wel eens een andere en grotere verwarring:              
Juist aangekomen in Nederland is het in halfslaap soms helemaal niet meer duidelijk waar we zijn. Je stapt uit bed en voelt tapijt in plaats van een houten scheepsvloer. En even daarvoor meende ik toch geluiden op de kade te horen. Midden in de nacht wakker geworden probeer ik me te oriënteren op de kadekant maar word er geen wijs uit. In de keuken grijp ik blindelings naar zaken die daar helemaal niet hangen of liggen. Het duurt een paar dagen en dan begint alles weer een beetje normaal te worden. En na drie weken is het weer alsof het nooit anders was.

Terug in Frankrijk, met gelukkig wel al duidelijk langere dagen, begint het spel weer van voren af aan. Weer is er nachtelijke verwarring als ik een auto hard hoor rijden. “Welke gek rijdt er op een bungalowpark nu zo hard?” Oh nee, geen parkje maar een kade. Weer moet ik even bewust nadenken om me te kunnen oriënteren. Weer grijp ik naar dingen die elders liggen of die we hier helemaal niet hebben. Wonen op twee plekken is soms verwarring scheppend. Voor de lezers van het magazine “Motorboot” beschreef ik ook al eens de verwarring die onderweg optreedt. Je zegt tegen elkaar, kom, we gaan naar huis....! Hoe bedoelt u? In welk dorp of stad is nu ons huis? Tegen een goede vriendin in Nederland zeiden we na een paar dagen rondgereden te hebben langs familie: “Ha, overmorgen gaan we weer naar huis!”  Oh, Ermelo bleek zij te denken. Na enig gesprek blijkt vervolgens dat wij het niet over Ermelo hadden maar over Roanne. Thuis is voor ons een rekbaar begrip geworden dat niet altijd makkelijk te definiëren is. Ook Fransen kijken ons soms vragend aan als we melden dat we naar huis gaan. Gaan jullie nu alweer naar Nederland? Nee, we blijven hier, thuis dus.

We hebben alle verwarring er overigens graag voor over. Zeker nu we  na drie weken druilregen in Nederland hier in enkele dagen al meer zon hadden dan al die tijd daar, ook al waaien hier nu soms eveneens de regenvlagen om de oren. Ja, het is nu ook hier soms bitter koud. Bij helder weer zien we van uit de stad de besneeuwde heuvels. De komende nachten wordt er weer matige vorst verwacht. Het woordje helder maakt echter het grote verschil. We hebben weer meer licht. Aan de automatisch ingestelde lamp kunnen we zien dat het alweer een stuk later licht blijft. We zullen het tijdschema van de automaat wat moeten bijstellen. En we weten dat straks hier alweer veel in bloei staat als men in het Noorden zich nog aan grauwe druildagen moet ontworstelen. Kijk, daar hebben we nu graag enige verwarring voor over.

Ton