Home Columns "07 - "08 1 Leven in de Auvergne
1 Leven in de Auvergne Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 31 July 2007 00:00

Een prachtige streek: de Auvergne en het Centraal Massief. Zo denken wij er nu over als we met groot gemak deze streek doorkruisen. De wegen zijn goed en het verkeer is er bijna overal rustig tot zeer rustig. Even naar ………? Je zegt het maar.

Dat is wel eens anders geweest. In een enkele column van het seizoen 2006-2007 heb ik al eens opmerkingen gemaakt over het voorheen harde leven in deze streek. Een streek die in vroeger jaren lang niet overal zo makkelijk toegankelijk was als nu. Het leven was er tamelijk eenzaam. Het harde klimaat van hete zomers en koude winters speelde de bewoners daarbij parten. De over het algemeen kleine boeren oefenden hun bedrijf ook nog eens uit op moeilijke grond zonder aan mechanisatie te kunnen denken. Er was echter een tijd dat daardoor de grond hier eenvoudiger te verwerven was dan elders, waardoor toch een zelfstandig bestaan kon worden opgebouwd, al was dat in onze ogen dikwijls armoedig.
Nu bedrijven de boeren ook hier gemechaniseerde landbouw. Het klimaat is door goede wegen, betere huizen en olie voor de verwarming nu niet meer zo'n overheersende factor. Je hoort wel de verhalen over harde tijden, maar kan daar eigenlijk weinig concreets bij voorstellen.

Gehucht als museum
Dat veranderde duidelijk toen wij met onze “club Accueil Amitié de Renaisson” een bezoek brachten aan een openluchtmuseum in het gehucht Bigorre in de Haute Loire. Openluchtmuseum is een veel te weidse naam als we ons daarbij het museum bij Arnhem voor ogen zouden halen. Er is meer sprake van een zeer geïsoleerd en hoog liggend gehucht, waar een aantal huizen en boerderijen in eerste instantie door toeval goed bewaard zijn gebleven, soms veranderd in een thans romantisch buitenverblijfje.
Nu probeert men door enkele boerderijtjes in te richten als museum en wat verkoop van souvenirs het geld te verdienen om de conservering bewuster aan te pakken. Ook de overheid helpt daarbij inmiddels een (klein) handje. Juist het hier en daar mogelijk wat klungelige karakter geeft misschien het beste zicht op hoe ooit de werkelijkheid van het bestaan hier was.

Alles onder één dak

Samen met de beesten leven onder één dak kwam niet alleen voort uit gebrek aan bouwmaterialen en het toch maar aan een paar beesten onderdak hoeven bieden. De dieren zorgden in de winter mede voor enige warmte in een huisje waarin de enige andere warmtebron het open haardvuur was waarop werd gekookt.
Op deze hoogte zal dat naar ons moderne gevoel nauwelijks voldoende zijn geweest om de harde koude winden te weerstaan.
De smerigheid is voor sommigen aanleiding om het hoofd te schudden over een slecht beheer. Je mag je echter ook realiseren dat dit waarschijnlijk de werkelijkheid was als je in een kleine ruimte met mensen en beesten bij elkaar leefde. Naar mijn idee geen gelikte tentoonstelling dus, maar een goed idee van hoe de werkelijkheid ooit was. En dan nog maar voor een heel klein deeltje.
Gauw weer terug naar ons comfortabele schip.

Ton