Home Zomer "07 (Nederlandse) Boer in Frankrijk
(Nederlandse) Boer in Frankrijk Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Wednesday, 29 August 2007 00:00

Sam spreekt zijn gasten toe

In ons reisdagboek van 2006 schreef ik al een keer kort over een Nederlandse boer die zich reeds lang geleden vestigde in Frankrijk. Niet alleen bouwde hij daar een groot boerenbedrijf op maar, à la diverse boerderijen in zijn geboorteomgeving Zeeland, begon hij daar ook een camping bij. Kamperen bij de boer in Frankrijk dus. Door toeval kwamen wij daar in 2006 een dagje terecht, waarbij we van twee dingen onder de indruk raakten: de hartelijke gastvrijheid van deze mensen en de wijze waarop zij structureel bijdragen aan het welzijn van een weeshuis in Brazilië. Reden genoeg om de kennismaking te hernieuwen en er eens wat langer te verblijven.

Die mogelijkheid deed zich voor door zoon Holke met zijn tweeling Sanne en Robin aan te bieden om hier een gezamenlijke vakantie door te brengen. Zo arriveerden wij dus eind Juli in Arrabloy op de camping Bois Girault bij Sam en Marieke Coppoolse. Aangezien wij geen kampeerspullen (meer) hebben huurden wij bij hen een caravan, terwijl Holke en kinderen een eindje verder hun tent opzetten.

Twee weken keken wij het gebeuren hier met verbazing en bewondering aan. Hoewel “Boer Sam”, zoals hij door ieder genoemd wordt, ook de verantwoordelijkheid heeft voor een boerenbedrijf, is hij meestentijds op de camping te vinden. Aan alles is te merken dat hij dat deel van zijn werk met plezier aanpakt. Zijn zoons doen veel van het uitvoerende werk op het boerenbedrijf. De dochter komt in het hoogseizoen haar vakantie hier doorbrengen en werkt net zoals Marieke en de rest van de familie met plezier mee aan het runnen van de camping. Ook enkele jongeren die hier soms al heel lang komen helpen hen een handje.
Kamperen bij de boer betekent in Nederland dikwijls dat er op de boerderij plaats is ingeruimd voor een groepje caravans en/of tenten. Hier zijn een aantal velden ingericht voor de kampeerders. Om een indruk te geven: op de barbecue avond deden niet eens alle kampeerders mee, maar waren er toch tweehonderd liefhebbers aanwezig.

Gloeiende sintels worden gemaakt voor de barbecue.

Door de gespreide ligging, met bosstroken er tussen, geeft het kampeerterrein desondanks toch geen massale indruk. Tot zover weinig echt bijzonders zou je zeggen. De sfeer hierbij laat zich echter niet eenvoudig beschrijven, maar laat ik met wat voorbeelden een poging wagen.
Sommigen die deze camping nog niet kennen zullen zich bij aankomst op het grote en rommelige erf wel eens afvragen waar ze nu terecht gekomen zijn.

De “zweefmolen in vol bedrijf

Er zijn dan ook mensen die het even aankijken en de neiging hebben om direct rechtsomkeert te maken. Niet zelden zijn deze zelfde twijfelaars na een verdere kennismaking niet meer van plan te vertrekken. Sam nodigt ze uit om in ieder geval even iets (op zijn kosten) te drinken, voor ze eventueel verder rijden. Hij vertelt ze het een en ander over de aanpak; het wordt één of enkele nachtjes geprobeerd en daarna sneuvelen dikwijls de rest van de vakantieplannen.
Zoals alle aankomers werden ook wij met een drankje verwelkomd. Daarbij werd gemeld dat er dezelfde avond een zweefmolen zou zijn op het erf. Wel, je weet niet wat daarbij te verwachten. Dus net zoals velen zaten wij aan het einde van de dag bij het happy hour te wachten op de dingen die komen gingen. Even later kwam Sam met een dragline aanrijden waar de bak van was verwijderd. Aan touwen hing een kabelklos waarop de liefhebbers plaats namen met de armen achter de touwen gehaakt. Een stukje omhoog en het hele apparaat draaien maar. Een heuse zweefmolen waar jong en oud plezier aan beleefden. Zo wordt bij veel van de activiteiten die Sam en Marieke bedenken materiaal van het boerenbedrijf ingezet: Of het nu gaat om de reusachtige platte wagen die als toneel gebruikt wordt of waarmee de kinderen een tocht vol avontuur maken naar de patattent of de tractor met hefinrichting die voor het spijkerbroek hangen wordt gebruikt.

Sam in zijn element met de kinderen bij het “podium”

Kinderen vermaken zich met pony's, ezels en de geit of mogen, als ze dat kunnen, rijden op de paarden. Iedere avond komen er ook wel enkele vrijwilligers met pony's en paarden aan de teugel over de camping lopen om kleintjes even een eindje te laten rijden. Bij het grote kampvuur gaat Sam voor bij de Oudhollandse kinderspelen.
Bij het zakdoekje leggen vindt hij dat ook de veertien/vijftienjarigen maar mee moeten doen. En zowaar, zonder morren zie je ook knullen die zichzelf toch al heel wat wanen braaf in de kring meedoen. Wat Sam zegt heeft voor menig kind meer betekenis dan wat de ouders zeggen. Op een paar manieren merk je bij dit alles hoe de steun aan het kinderproject in Brazilië als het ware spelenderwijs tot stand komt. Drankjes op het terras zijn bepaald goedkoop te noemen. Bij het afrekenen staat er echter wel een groot spaarvarken gereed waar je, als je wil, terug gegeven kleingeld in kunt storten. En dan is er op een dag kermis. Sam en Marieke hebben een paar kermisstandjes bedacht en de gasten worden uitgenodigd om eigen hun creatieve vaardigheden te benutten bij het bedenken (en uitvoeren uiteraard) van nog meer attracties. Het wordt een dolle boel op het erf. Maar de opbrengst van de stalletjes zowel als twintig centen per genuttigde consumptie, de opbrengst van het pannenkoeken bakken en een deel van de opbrengst van de frieten en hamburgers, gaan eveneens weer richting van het goede doel. Jaarlijks weten ze op deze manier een heel aardige bijdrage te leveren aan het welzijn van een groep kinderen die dit broodnodig hebben.

De “Indianen” vermaken zich opperbest

En er blijft helemaal niets aan welke strijkstok dan ook hangen.
Bij dit alles heb ik het dan nog niet eens gehad over het kanovaren en vlotten bouwen. De dagtochtjes naar Parijs die worden georganiseerd en nog veel meer dat ik ongetwijfeld vergeet te noemen.
Kinderen zetten gedurende de vakantie hun ouders al onder druk om volgend jaar toch zeker weer hier heen te gaan. En ouders vinden het dikwijls best. Je hebt geen omkijken naar de kinderen. Ook de tieners missen bij een verblijf hier geen moment de meer moderne activiteiten als de disco. In een van de grote schuren maken ze wel hun eigen discoavondje. Sam en Marieke springen bij waar nodig en dat alles met een buitengewone hartelijkheid. In voor- en naseizoen worden fietstiendaagses georganiseerd en zijn het uiteraard veel ouderen die hier verblijven. Maar de basis blijft gelijk: Het woord gastvrijheid zou hier uitgevonden kunnen zijn.

Wie meer wil weten over deze bijzondere camping kan dat vinden op www.realsite.nl/boisgirault

Ton