Home Columns "06 - "07 4. Vroege vogels kunnen niet zwemmen
4. Vroege vogels kunnen niet zwemmen Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 29 September 2006 00:00
Waarom heeft de haven van Roanne zulke voordelen dat wij er voor een vaste jaarplaats hebben gekozen? Afhankelijk van interesses in meteorologische omstandigheden of cultuur- dan wel natuurhistorische zaken of zelfs economie, zijn meerdere antwoorden mogelijk. Roanne ligt tussen enerzijds de bergen van de Auvergne en anderzijds de heuvels van de Beaujolais in een beschutte omgeving. Goed afgeschermd van de soms eindeloos, hard en irritant waaiende mistral van het Rhônedal. Het klimaat is daardoor redelijk gematigd. Ja, er komt ook hier wel eens sneeuw voor in de winter en er heeft zelfs wel eens een vlies ijs gelegen op het water van de haven! Het najaar is echter lang aangenaam en het voorjaar begint vroeg. Ik kom in de diverse jaargetijden nog wel hierop terug.

Roanne is een zeer oude stad. Langer dan tweeduizend jaar is hier al een stad gevestigd. De vroegst bekende naam is Rodumna, dat via Roduna, Rodanna en Roanna uiteindelijk Roanne werd. Meer dan tweeduizend jaar geeft ook nog wel wat stof om op terug te komen. Natuurhistorisch gezien is de oude en langste rivier van Frankrijk, de Loire, sowieso al een schatkamer. Maar wat te denken van de onherbergzame gebieden van de Auvergne en de vele oude vulkanen. Rhônedal, Beaujolais, Loiredal en Auvergne liggen allen kort bij. We zijn zeer benieuwd naar de variatie die hier te vinden is. Tenslotte is het economisch gezien interessant omdat Roanne, gelegen aan het einde van een lange vaarweg, voor bezoekende boten interessant wil blijven. Niet alleen ten opzichte van de soms waanzinnige prijzen van havens aan de Middellandse zee, maar ook ten opzichte van de prijzen zoals we die in Nederland kennen zijn de liggelden hier buitengewoon vriendelijk te noemen, evenals de prijzen van de energie. Ja, de meeste supermarkten zijn duurder dan in Nederland. Maar er zijn ook goedkopere en met acht markten in de week is de meer prijsvriendelijke keuze ook groot. Op al deze zaken zal ik in deze columns nog wel een keer terug komen. Daarnaast natuurlijk gewoon “het leven” in Roanne en de Roannais. We zijn al voorzichtig bezig kontakten op te bouwen. In de haven van Roanne wordt al jaren Franse les voor buitenlanders gegeven. Dat moet de basis gaan vormen. Tenminste; met Engelsen, Ieren, Australiers, Amerikanen en Canadezen in de haven hebben wij het als arme Nederlanders soms moeilijk. Vooral het voortdurend switchen tussen Engels en Frans wil nog wel eens hilarische vergissingen opleveren. Ik hou je op de hoogte.

Het microklimaat van de haven zelf is een verhaal apart. Op weg hier naartoe, ten tijde van de hittegolf, waren de ondiepe kanalen gevuld met tamelijk warm water. Ook de voortdurende verversing die voortvloeit uit al die sluizen die water gebruiken was daar niet tegen opgewassen. Gevolg was dat het water nogal eens de kleur van erwtensoep had. Dat begon te veranderen toen we na Digoin het Canal de Roanne à Digoin binnen gingen. In eerste instantie dachten we dat door de overvloed aan waterplanten het water helderder werd. Maar uiteindelijk is het waarschijnlijk een combinatie van dat en het feit dat het kanaal van uit Roanne voortdurend van vers water wordt voorzien. Wat dan meer bijdraagt is -lijkt mij- een kip- en ei vraag. De haven van Roanne heeft ongeveer waar wij liggen een open verbinding met de Loire. De Loire is een rivier met helder water, zeker op deze hoogte. Dat water komt de haven binnen, helder en koud. Alle sluizen hebben overlopen. Ook als de sluizen gesloten blijven stroomt er water via deze overlopen. Als er een flink wateraanbod is geeft dat aan de lage kanten van de sluizen een geniepige zijstroom, waardoor al menige huurboot achterstevoren in de sluis dreigde te komen. Tot Digoin houdt dit water ook de koelte nog wel vast doordat dit kanaal door vele bomen wordt overhuifd. In de haven kijken wij op de twee meter twintig diepte waarop wij drijven tot op de bodem. Onze “kelders” waar we voorraad houden worden door het koude water aangenaam koel gehouden.
Afgelopen week gebruikte ik dit heerlijk heldere buitenwater op een vroege ochtend om de boot eens goed af te spuiten. De buitenwaterpomp geeft een harde straal, die veel vuil los maakt. Plotseling meende ik iets van onder de ankerlier te zien komen, dat vanwege de harde straal echter zo weer weg was. In het water zwom iets met zenuwachtige bewegingen. Al eerder had ik salamanders aan boord gesignaleerd, maar dit zag er anders uit. Het ene moment dacht ik dat het een vogeltje was, het andere moment leek het met lange poten op een kikker. Uiteindelijk lukte het me om “het” bij een van de touwfenders in de buurt te krijgen, waaraan het zich vastklampte. Voorzichtig tilde ik de fender uit het water en legde die over de reling. Een klein vleermuisje zat daar uit te hijgen van een nat avontuur. Het doorweekte lijfje rilde en met zijn snuitje wroette het onder de poten annex vleugels. Nooit konden wij een vleermuis zo goed bekijken. Uiteindelijk kon ik hem/haar in een emmer krijgen, waarbij het aandoenlijk piepte. Op de kade heb ik het beestje in het warme gras gezet zodat het zich verder kon drogen. Het is nu weg en ik hoop dat het dit avontuur overleefd heeft. Je zal maar op die manier uit je slaap gerukt worden.

Ton