Home Columns "06 - "07 5. Tijdelijk afwezig
5. Tijdelijk afwezig Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 06 October 2006 00:00
Vrijdag is jongste dochter Nienke hier met onze auto om ons op te halen. We gaan dan voor vijf weken naar Nederland en komen later met de auto terug. Het is in de winter ook wat handiger om de auto hier te hebben. Leuk om even een paar weken in Nederland te zijn. Diverse reünies, vrienden en familie weer even zien etc. Me in het ziekenhuis melden; minder gezellig maar noodzakelijk, dus goed om te doen. En dan weer gauw terug.

Leuk, maar wat is er ineens weer veel te regelen. Wat moet er mee naar Nederland en wat moet er mee terug naar hier. Diverse zaken die we niet nodig blijken te hebben kunnen mee naar Nederland. Al twee weken wordt er van alles klaar gelegd en groeien lijstjes “te doen” en lijstjes “mee te nemen” van uit Nederland. Zo zijn we er in de grote hitte niet toe gekomen om het verfschema uit te voeren. Nu is het zachte weer er meer geschikt voor en dan moeten wij uitgerekend naar Nederland. Dat betekent op het laatst nog grote drukte om in ieder geval de voorbereidingen zover gereed te hebben dat wij na terugkomst direct de rest kunnen doen om met een gerust hart de winter in te gaan. Hebben we alles nog voor onze verfsystemen? Inventariseren en lijstjes maar weer aanvullen!
Het begint er links en rechts ook ongewoon opgeruimd uit te zien. Een gevolg van de inpakkoorts. Gek, maar we hebben eigenlijk geen tijd om nu te vertrekken. We praten alweer over wat er allemaal te gebeuren staat als we hier terug zijn.
We maakten ondertussen alvast kennis met een paar Engelse overwinteraars. Roy biedt spontaan aan om extra op onze boot te letten als wij er niet zijn. Dat is natuurlijk altijd goed. Een paar havenmedewerkers zijn op warme dagen bezig om de overmatige plantengroei onder water te maaien. Ja, te maaien , met een onderwater maaimachine aan een arm van uit een langzaam varend bakje. Bakje twee heeft een soort gevorkte bulldozerbak voorop waarmee het vervolgens los drijvende materiaal wordt verzameld.
De hele dag in zo’n open bakje in de zon lijkt me een warme bezigheid dus ik geef de heren bij het langs varen een biertje. Overigens zonder enige bijbedoeling. Resultaat is wel dat ze eindeloos rond onze boot manoeuvreren om het ook daar goed schoon te krijgen. De tweede man in het bakje ontpopt zich daarbij als de man die met regelmaat op het bankje bij onze boot zit te lezen. Hij zegt nog eens het een mooie boot te vinden en laat weten ook wel op te letten. De havenmeester heeft de sleutel en let eveneens op. Wat wil ik allemaal nog meer.

De Franse les blijkt eind september te beginnen. Roy en Margaret bieden ook hier uitkomst. Ze regelen wel dat wij begin oktober aan kunnen haken. Bij een bezoek dat zij aan onze boot brengen steken zij hun bewondering voor met name de ruimte niet onder stoelen of banken. En wij vinden hun boot zo mooi! Prachtig verzorgd met veel koperwerk. Roy blijkt hem zelf getekend te hebben en de boot vervolgens bij een Engelse werf te hebben laten bouwen. De offerte van deze werf was lager dan van de Nederlandse werf die zij ook om een offerte vroegen. Ze hebben er inmiddels spijt van dat zij toch niet voor de Nederlandse werf hebben gekozen. Met alle degelijke bijzonderheden waarmee wij onze boot aanprijzen wordt er nu kennelijk zout in wonden gewreven. Kortom Roy en Margaret zijn niet tevreden over de boot die wij er zo mooi uit vinden zien. Ze hadden hem ook iets breder willen hebben. Ze hadden dan meer ruimte en bredere gangboorden gehad. De Engelse werf vond dat echter niks, waardoor het vechten werd om centimeters. Ze zouden er nu wel van af willen.
Uiteraard prijs ik nu zeker de Tukkerschepen aan en wijs ze op de boot van Andre en Dymphna, onze voorgangers in Roanne, die al even te koop ligt. Als Roy en Margaret hun schip kunnen verkopen is dat zeker een optie. Maar daar zit natuurlijk het probleem. Er ligt momenteel veel te koop en op een schip van nog geen twee jaar oud verlies je meestal veel. Groei in waarde ontstaat pas na jaren, als je tenminste degelijk aan onderhoud doet. En daarmee zijn we weer terug bij alles wat ons momenteel bezig houdt. Voorbereidingen van onderhoud en daar tegenover gezellige weken in Nederland die we eigenlijk niet kunnen missen. We zullen het druk hebben na terugkomst: De haven ligt deze winter geheel vol, dus straks hebben we een reeks nieuwe buren om kennis mee te maken; Onderhoud plegen; Franse les volgen; Diverse logees die staan aangekondigd. Kunnen we in Nederland even uitrusten?

Ton