7. Tamtam Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 20 October 2006 00:00
Nu de haven van Roanne vol ligt met zo’n honderd schepen valt er natuurlijk heel wat kennis te maken. Het is lastig om in korte tijd zoveel namen aan mensen te plakken en mensen weer bij boten te situeren. De activiteiten in de eerste twee weken droegen echter zeker bij aan een vlotte kennismaking.

Direct na terugkomst was er op dinsdag al een speciale kennismakingsavond om kennismakingen te hernieuwen of nieuwe tot stand te brengen. Veel uitwisseling van de zomerse avonturen.
Woensdags startte voor ons de Franse les. Mr le professeur Jean weigert over het algemeen principieel om Engels te spreken. Dat geeft in het klasje soms een hoop gekakel om er achter te komen wat nu de vraag of bedoeling was. Goed te horen is dat sommige Engelsen de uitspraak uitsluitend fonetisch uit een boekje hebben. We kijken soms op van de geheel nieuwe taal die dan tevoorschijn komt. Kijk naar een aflevering van “Allo, Allo” en je weet wat we bedoelen. Het geeft overigens datzelfde vermaak. Toch wordt niemand echt uitgelachen, dus ieder blijft zijn best doen en de onderlinge sfeer is prima.
Vrijdags startte ook het wekelijkse happy hour in de havenkroeg “Les Amis du Port”. Daar werden ook de plannen gesmeed om de dinsdag daaraanvolgend de restanten van de kennismakingsavond te verorberen op een barbecue. Ieder neemt voor zichzelf nog wat mee en men rijdt met elkaar mee naar Artaix. Die plaats is gekozen omdat daar nog een paar schepen wachten die uitsluitend een winterplaats hebben. Zij mogen pas per 1 november arriveren. Bovendien is de havenkom bij het plaatsje Artaix van grote schoonheid met prachtige uitzichten. De daar aanwezigen hadden zich al verdienstelijk gemaakt met het zoeken (en vinden) van een grote hoeveelheid sprokkelhout, zodat ook later op de avond de temperatuur nog op peil te houden was.

Tussendoor werd op zondag nog een tournoi de Pétanque gehouden tussen de VS en de rest van de wereld. Zoals ik tegen de Amerikaanse vrienden zei: niet zo goed voor hun ego dat ze wonnen. Een enkeling vatte dit serieus op en begon te vertellen dat hij niets van Bush moest weten. Waar haalt zo iemand die relatie toch vandaan……?!
Ondertussen ontpopt de haven zich meer en meer als een klein dorp. Vooral degenen die Roanne al lang als domicilie hebben weten je alles over iedereen te vertellen. We houden daar maar een beetje afstand van. Dat gaat ook goed doordat we in de haven enigszins decentraal liggen. Wij hebben lokale Fransen als buren, waaronder Jean, le professeur, en dat is toch anders. Anderzijds is het wel buitengewoon makkelijk dat een bericht razendsnel te verspreiden is. Een tijd verandert of een afspraak wordt gemaakt? Als een lopend vuurtje vliegt het bericht de haven rond. Stel een vraag aan iemand en of die een antwoord heeft maakt niet veel uit. Korte tijd later bereikt het antwoord je toch wel.
Er wordt over gesproken om een marifoonkanaal permanent open te houden voor onderlinge communicatie. Dat lijkt wel makkelijk, maar of het echt beter werkt dan de huidige tamtam?
De komende week gaan we ons maar weer eens meer op de stad en het aanbod daar richten. We zouden anders soms bijna vergeten dat we nu in Frankrijk wonen.

Ton