Home Columns "06 - "07 16. En steeds weer Franse les
16. En steeds weer Franse les Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 22 December 2006 00:00

Langzamerhand hebben we nu ook een grote Franse kennissenkring. Franse havenbewoners, leden en leiding van de sportzaal, de vriendenclub van Renaisson, wat via-via contacten etc. Voordeel is dat je je ook werkelijk thuis voelt. Tegen velen hebben we gezegd dat we het op prijs stellen als ze ons Frans spreken verbeteren als dat nodig is. Velen doen dat dus ook niet. Dan spreekt de Franse beleefdheid parten. Het tegendeel van onze bedoelingen: men laat ons weten dat we het zo goed doen. Wij zijn er van werkelijk van overtuigd dat dat niet zo is. Dus zeggen we steeds weer dat de ander erg vriendelijk is. “Vous êtes très gentil”, “Mais non”, “Mais oui”…. Enfin, zo kun je al gauw een gesprek vullen. Om werkelijk vooruit te komen zijn we dus op Franse les gegaan bij een oudere Franse dame die ook in de haven woont.

Ik vertelde daar eerder over. Het zijn vermakelijke middagen. Christiane, dat is haar naam, is zesenzeventig en op taalgebied in ook van de oude stempel. Dat wil zeggen dat ze prijs stelt op juist woordgebruik, juiste zinsconstructies en juiste uitspraak (en niet alleen van ons in de les dus). Regelmatig laat ze ons dan ook weten hoe ze zich heeft geërgerd aan t.v.-verslaggevers als die er weer een potje van maakten. Het troost haar enigszins dat wij dezelfde gevoelens koesteren over veel Nederlandse t.v.-prominenten. Aan de andere kant lijkt haar dat dan weer aan te sporen om nog driftiger te proberen om ons de regels bij te brengen. Ze verliest de lijn van de les dan volledig uit het oog en komt –kortademig als ze is- steeds meer lucht te kort.
Doen we het opnieuw fout dan schatert ze het onverwacht uit.
Laatst had ik haar aan de telefoon, nadat ik in een les wat aan het hoesten was geweest. Daar wist ze wel raad op en ze noemde in die les een hoestdrankje dat erg goed zou zijn en beval me om onmiddellijk de apotheek te bezoeken. Nu had ik die aansporing niet nodig, want het nachtelijke gekuch was lastig genoeg. Telefonisch informeerde ze naar de resultaten van haar adviezen en het deed haar hoorbaar genoegen dat ik een hoestdrankje had gekocht. Vervolgens dacht ik tussen haar hijgen door te verstaan dat ze ook nog wilde horen of het wel het door haar aanbevolen merk was. Dat wist ik even niet en ik zei dat ik dat even na moest kijken, maar dat ik dacht dat het op aanraden van de apotheker voor mijn soort hoest wat anders was. Ik begreep niet helemaal waarom dat aan de andere kant tot zoveel hilariteit aanleiding gaf. Het schateren eindigde in een benauwde hoestbui en amechtig gehijg. Ik vroeg me bezorgd af of het allemaal nog wel goed ging daar.

 
Kijk uit over ons “leefgebied”


Nadat mevrouw weer wat op adem was gekomen bleek dat ze slechts had willen laten weten dat ze ons huiswerk na had gekeken en dat we dit op konden komen halen. Grote misverstanden dus en opnieuw schaterde ze het uit. Inmiddels schokbuikte ook ik van het lachen, nadat de miscommunicatie duidelijk was geworden. Ik kon de vraag nog opbrengen of het goed was dat we het na een half uurtje op zouden komen halen en tout à leurde een eind aan het gesprek. Veel vallen en opstaan dus.
Ook de dame van het hotel waar wij zo nu en dan gasten naar verwijzen heeft inmiddels begrepen dat wij liever verbeterd worden dan alleen beleefdheden aanhoren. Ze prijst ons voor de vooruitgang, maar vervolgens heeft het gesprek geen vooruitgang meer omdat we steeds weer verbeteringen dienen aan te brengen naar haar smaak. Zijn we moe dan duwen we onze gasten dus daar naar binnen om zelf onmiddellijk de wijk te nemen. Toch zouden we ook dat niet willen missen. Er zijn steeds weer zo veel aardige mensen die hun best voor ons doen, omdat ze het op prijs stellen dat wij hen in hun cultuur tegemoet trachten te treden. En als we het op enig moment wel eens genoeg vinden dan merken we vriendelijk op dat ons Frans nog vele verbeteringen nodig heeft maar dat mijn Frans waarschijnlijk beter is dan hun Nederlands tegenwoordig.

Ton