Home Columns "06 - "07 22. Door de eeuwen heen
22. Door de eeuwen heen Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 02 February 2007 00:00
Terug zijn betekende natuurlijk ook weer terug naar de club in Renaisson: de “Club Accueil Amitié” De club waarmee wij wandelen. Nu we het lidmaatschapsgeld (het enorme bedrag van 22 euro voor een jaar) mochten betalen horen we er echt bij. Na de feestdagen zijn er kennelijk meer die het voornemen hebben om meer te gaan bewegen. We hebben de club tenminste nog niet zo groot gezien. De gids van deze keer neemt het serieus en vindt dat iedereen zich eerst aan ons moet voorstellen!? Nu hadden wij deze gids inderdaad nog niet gezien. Niet alleen wij zijn verbaasd; ook de andere bekenden vinden het zo te merken onzin. Maar madame blijft volhouden, tot enkele van de dames (het zijn 75 % dames) mij ter begroeting, of als bewijs van hun standpunt dat het onzin is, kussen om te laten zien dat ze ons echt kennen. Dan eindigt het voorstellen in chaos en wordt vertrokken. Dit keer direct van af de parkeerplaats waar verzameld wordt. De wandeling gaat naar het stuwmeer boven Renaisson in het Bois de Servajeans waar het drinkwater van Roanne vandaan komt. Dat is een pittig stukje de bergen in. In de aanvang gaat dat in een redelijk vlot tempo. Maar langzamerhand ontstaan er praatgroepjes die door het praten af en toe bijna vergeten te wandelen. Steeds opnieuw wachten dus als iemand op een fluitje begint te blazen om de kudde weer compleet te krijgen. Het is op deze manier onnodig vermoeiend en hoewel de afstand pittig is had het toch geen drie en een half uur lopen hoeven te betekenen. Niet dat het verblijf in deze natuur een straf is overigens. Er is veel te zien. Overal zie je de bewijzen dat de natuur van slag is. Jonge varens staan overal volop en sommige bomen staan al in de bloesem. Een gevolg van het ongehoord zachte en zonnige voorjaarsweer dat januari hier gekenmerkt heeft. En dat terwijl hier op deze hoogte dikwijls in November al sneeuw placht te liggen. Vandaag is het een sombere dag, die het nauwe dal waardoor we omhoog gaan nog een extra sombere dreiging meegeeft. De verwachting is dat vandaag of morgen het sneeuwen zal beginnen tot op een hoogte van driehonderd meter. Zoals wel eens eerder verteld liggen wij in Roanne met de boot op bijna tweehonderd en tachtig meter. Het dorp Renaisson ligt op vierhonderd meter hoogte, de dam waar we naartoe wandelen op zevenhonderd en vijftig. Jammer dat de sneeuw morgen pas komt. Anders had deze eerste wandeling in het nieuwe jaar nog een extra dimensie gekend.

Hoewel we hier onder andere met vrienden en familie al een paar keer heengereden zijn, ontdekken we nu pas voor het eerst dat er nog een tweede, grotere, dam is die niet te zien is van de plek waar je met de auto kunt komen. Het ziet er uit als een oude dam die ook nog met oog voor mooie details in het bouwwerk is aangelegd. Het stuwmeer is dan ook al eind negentiende eeuw gevormd door de bouw van deze dammen. Van af die tijd heeft het stuwmeer Roanne van drinkwater voorzien. Uiteraard zijn de installaties inmiddels modern. Zo wordt het water onder andere gereinigd met Ozon. Dat is van af de wandelpaden onder langs deze dammen allemaal te bekijken. We klimmen langs steile paden omhoog tot op de dam en genieten van de uitzichten hier.
Terug gaat de weg opnieuw door het dal: nu aan de andere kant van het riviertje de Renaisson. Jawel, dezelfde naam als het dorp. We komen langs diverse oude watermolens die gebruikt werden voor het zagen van hout, het maken van meel of het persen van olie uit o.a. noten. Als laatste is nog niet lang geleden de eigenaar van de houtmolen overleden. Hoewel niet meer in gebruik sinds zijn dood, staat alles er daar nog redelijk verzorgd bij. De andere molens zijn ruines in verschillend stadium van verval. Jammer, dat dit erfgoed (en Fransen zijn toch dikwijls zo trots op hun patrimoine) nog niet als zodanig gezien wordt. Er zijn idyllische plekjes bij. Bijzonder zijn ook de mooie oude grote en kleinere aquaducten die in mijn beeld vroeger het water naar de stad brachten. Ik vraag een van de inwoners van Renaisson in de groep hiernaar. “Heb ik het juist dat ze gebouwd zijn om drinkwater naar de stad te brengen? Gezien hun bouw dateerden ze zeker al van voor de bouw van de stuwdammen. Worden deze aquaducten nu nog wel in stand gehouden?” Monsieur moet me het antwoord schuldig blijven maar denkt dat ik wel gelijk heb. Hij wil het nu echter ook precies weten en gaat binnen de groep verder informatie proberen te krijgen. Het verrassende antwoord is dat deze mooie aquaducten gelijk met de dammen werden gebouwd. En welzeker worden ze zorgvuldig in stand gehouden, want ze worden nog steeds gebruikt om het drinkwater naar de stad te krijgen. Daar wordt het water nogmaals gezuiverd en gefilterd en verdwijnt het uiteindelijk in leidingen. Een mooi en degelijk gebouwd systeem dus dat nu al anderhalve eeuw zijn werk doet. Het maakt weer veel goed van de teleurstelling over de vervallen molens.

Ton

 

n.b.:
De foto dateert van een week later. Beneden was veel sneeuw al weer weg. De geplande wandeling in de bergen kon niet doorgaan doordat door afwisselende dooi en vorst de paden te gevaarlijk waren. Daar neemt de club dan geen verantwoording voor. Jammer, maar begrijpelijk. We volgden nu de Renaisson in omgekeerde richting naar Roanne.