Home Columns "06 - "07 27. Zomaar een straatje
27. Zomaar een straatje Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 13 April 2007 00:00
1
2
Ga je naar Roanne voor het stedenschoon? Nou, nee! Dan valt het misschien ook wel tegen om er te verblijven? Nou eh, eigenlijk ook nee. Roanne heeft namelijk alles om ook een langdurig verblijf hier aangenaam te maken: Een buitengewoon uitgebreid winkelareaal, dat we nog iedere dag verder leren kennen; Een heel aardig theater; Enkele filmtheaters, waaronder een die voortdurend ook buitenlandse films in oorspronkelijke taal vertoont met Franse ondertiteling; Bijna iedere dag de bekende Franse markten met boeren die ook producten direct van het land/de boerderij brengen; Een overvloed aan eetgelegenheden.

En ……, steeds weer onverwachts bijzondere plekjes. Op de terugweg van een boodschap lopen we door een inmiddels al talloze malen gelopen winkelstraat. Plotseling valt ons oog opeen smal en steil aflopend straatje dat ons niet eerder opviel. Misschien was het de zon en de kleuren en de bloeiende planten die ons nu opzij deden kijken. Slechts gewapend met een klein cameraatje in de zak, moest ik dit toch even vastleggen.

Natuurlijk loop je dan ook even een dergelijk straatje in. Daar werden we direct vriendelijk binnen genodigd door een heer die later de on-Franse naam Ovtcharenko bleek te voeren. Hij blijkt een aantal huizen achter elkaar in dit straatje te gebruiken. Hij is nog één van de twee vaklieden in Europa die de houten modellen maakt waarop hoeden kunnen worden vervaardigd. In het verlengde van dat ambacht wordt er gebeeldhouwd. Er worden ook beeldhouwcursussen gegeven. En natuurlijk is er ook een afdeling waar de mooiste hoeden worden vervaardigd. (Eventueel geheel naar eigen wens.)
We kijken ons ogen uit naar al dit moois en naar de bijzondere apparaten die je terug in de tijd
doen wanen, maar die hier nog volop worden gebruikt. Meer dan driehonderd hoeden staan er
uitgestald. En monsieur Ovtcharenko voert ons al maar verder door het doolhof dat onder in dit rijtje oude huizen is ontstaan. Steeds maar weer deuren openend om ons weer nieuwe bijzonderheden te tonen. Het is overweldigend.
Hij blijkt vijfentwintig jaren ervaring te hebben bij het maken van sculpturen in opdracht voor de restauratie van onder andere de zuil van de Bastille, Les Invalides en een reeks van kerkrestauraties. Hoe komt hij hier in Roanne terecht vraag je je af. Wel, Gilbert Ovtcharenko (zelf afkomstig uit de Oekraïne) woonde en werkte in Parijs op een boot, bijna aan de voet van de Eiffeltoren. Op een dag had hij genoeg van Parijs en de stress van zijn bestaan daar en trok er met zijn schip op uit. Na een lange reis (we kennen die reis), arriveerde hij op een mooie dag in 1995 in Roanne. Hier verliet hij ten langen leste zijn schip om in dit pittoreske straatje uiteindelijk een hele rij huizen te verwerven, waar hij zijn unieke ambacht(en) uitoefent.
Wij hadden die dag andere dingen te doen, waardoor we op een gegeven moment toch een einde moesten maken aan de stormachtige rondleiding. Het is echter een plek om nog eens in alle rust terug te keren. Met die belofte en gewapend met brochure en verhalen, wisten wij ons los te maken van deze hartelijke ontvangst.
Enigszins beduusd liepen wij verder naar huis. Er komt geen einde aan de ontdekkingen die we bij voortduring doen. Kleurrijk mag je het wel noemen.

Ton