Home Columns "06 - "07 28. Herbezoek
28. Herbezoek Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 20 April 2007 00:00
Enige tijd terug werd ons aangeraden om het plaatsje Juré te bezoeken, een gehucht even ten zuidwesten van Roanne in de uitlopers van de Auvergne.

Auberge Le Moulin, een oude houtmolen, zou daar de moeite van het bezoeken waard zijn en het moest mogelijk zijn daar ook een eenvoudige maaltijd te gebruiken. Samen met een bevriend Engels echtpaar trokken we er op een zaterdag in februari op uit om het verhaal aan een nader onderzoek te onderwerpen. De route er heen gaat door een majesteitelijk landschap waarin je je maar klein voelt. Bij fantastische uitzichten over ons woongebied waren we het er allen over eens dat het een voorrecht is hier te wonen. De molen bleek een echte bijzonderheid. Er worden nog steeds rechtstreeks op waterkracht bomen tot planken verzaagd. Ze maken gebruik van hun eigen op waterkracht werkende elektriciteitscentrale (tje) dat er uit ziet als afkomstig uit het jaar nul.

We konden overal rondstruinen. Alleen kwam de eigenaar even naar buiten om zijn spijt uit te spreken over het feit dat we te vroeg in het seizoen waren om iets te kunnen eten. Dat begint pas tegen april. Jammer, maar het bezoek was ook nu al de moeite waard.
Uiteraard moesten we echter toch een keer terug. Dat deden we met Pasen, samen met een bevriend Zwitsers echtpaar. We hadden tevoren laten weten dat we nu wel iets zouden willen eten. Het landschap was dit keer uitbundig bestrooid met bloeiende bomen. Bermen waren al bezaaid met bloemen op deze warme lentedag.
Vonden we hier Michelinsterren? Was het Haute Cuisine? ……… Nee en nee.
Stel je een oude boerenhoeve voor, krakend van het oude zware hout. Een vuur brand fel in de grote schouw. Lange houten tafels eenvoudig gedekt. Wel overal voorjaarsbloemen. En dan komt het eten op tafel, waarbij naar gebruik op het Franse platteland weinig te kiezen valt. Maar wat een sfeer aan deze lange tafels waar je geanimeerd met je tijdelijke gezelschap in gesprek raakt. Op de tafels mooie ambachtelijke producten, direct afkomstig van de boerderijen in de omgeving. Prachtige eigengerookte boerenham. Worsten op de boerderij gemaakt. Brood dat krakend vers is. Vlees van weer een andere boerderij uit de omgeving. Verfijnt tafelen? Absoluut niet. Maar allemaal zo lekker in een gezelschap dat dit kennelijk, gezien de uitroepen die hier en daar te horen zijn, weet te waarderen. Santé bonheur. Ook de wijn komt uit de directe omgeving. Uiteraard!
We bewonderen met de eigenaar zijn keuken. Wat een eenvoud. Maar de ter tafel gevoerde op en top verse producten, stuk voor stuk van hoge kwaliteit, vragen ook niet om ingewikkelde bewerkingen. Met een zucht moeten we op enig moment constateren dat het nu echt afgelopen is. Jammer, maar vol is vol. Ook daarna wacht nog een aangename verrassing. De rekening is enigermate te vergelijken met de rekening bij een Nederlandse McDonald’s.

Ton