Home Columns "06 - "07 32. Afscheid
32. Afscheid Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 18 May 2007 00:00
Als de zomer nadert zie je dat steeds meer mensen de kriebels krijgen. Schepen worden schoongemaakt en geschilderd. Over en weer is er veel contact over diverse technische vragen en problemen. En hele vroege vogels liggen al klaar voor vertrek. Er wordt dan ook een weekeinde gepland waarop het afscheid gevierd wordt. Ook daar wordt de mooie kom bij Artaix voor gekozen, waar in het najaar het weerzien gevierd werd. Enkelen vertrekken al vroeg naar Artaix.  Zij zullen van daar uit hun reis direct voortzetten. Een enkeling vertrekt definitief. Zo ook een van de meer karakteristieke figuren van de haven: Texas Bill. Bill en zijn vrouw Francis hebben vijftien jaar in Frankrijk doorgebracht op hun smaakvol omgebouwde Tjalk de Francoise II. Deze winter kon je Bill ook regelmatig bezig zien om zijn schip waar mogelijk nog verder te verfraaien. Het heeft hen dan ook nauwelijks moeite gekost om dit mooie schip te verkopen voor de niet geringe vraagprijs. Bill grijnst daarbij over het valutavoordeel dat hij gaat krijgen als deze Euro’s in Dollars worden omgewisseld. Zij maken nog een afscheidsrondje door de haven, waarbij ieder van af eigen schip overstapt.

Steeds weer loeien in deze dagen de scheepshoorns als weer afscheid moet worden genomen. Een laatste borrel op de sluis, nog even zwaaien en weer is de haven een stukje leger. Velen zien we echter nog even terug bij het afscheidsfeestje in Artaix. Dat ligt een uur of vijf varen van hier. Wij varen samen op met een Engels schip: de Peppa van Peter en Pauline. We doen er op ons gemak twee dagen over, met een overnachting in het aardige plaatsje Briennon. We varen door een sprookjesachtig mooi landschap. Eerder, bij onze aankomst, bewonderden we de mooie vergezichten van af het kanaal al. Nu wordt dit echter nog opgeluisterd door alle bloei om ons heen. De walkanten hebben nu het aanzien van één langgerekt veldboeket. De vergezichten worden op diverse plekken gevuld met wollig wit en roze van bloeiende bomen. We moeten oppassen dat we niet af en toe te veel naar ondiepe kanten dweilen, geobsedeerd als we zijn door al dit moois. Straks, als al deze bloei alweer achter de rug is, begint het toeristenseizoen. Natuurlijk kunnen velen niet anders dan in de hoogzomer op vakantie gaan, maar wat missen ze veel.
In Artaix is het een drukte van belang. Wij komen als derde te liggen naast de Peppa en jawel, de Francoise II.
Op de dag van de afscheidsbarbecue zelf komen er ook nog een aantal per auto. De met sommigen bevriende eigenaar van een wijngoed arriveert en brengt nog wat wijn mee. Zelfs de eigenaresse van de kroeg in de haven, Marie Paule, rijdt met iemand mee en zit vergenoegd aan tafel. Velen blijken vervolgens hun best te hebben gedaan om lekkere zaken voor de barbecue mee te nemen. Op veler verzoek maakte ik maar weer de saté van lamsvlees en weer moest ik zorgen er zelf nog wat van te krijgen. Maar er kon van tal van specialiteiten worden geproefd. Jim, de Amerikaanse ex brandweerman, is groot liefhebber van oesters en had dan ook maar een kist vol meegenomen. En dat hebben al deze nationaliteiten door elkaar inmiddels duidelijk met elkaar gemeen: ze zijn liefhebbers geworden van het Franse leven.
 
Een goede maaltijd mag lang duren en er ontbreekt zeker geen goede wijn uit de streek. Ook de gastvrijheid nam men graag over. De paar Franse campertjes die hier stonden om een rustig weekeinde te hebben en plotseling deze invasie over zich heen kregen hebben dan ook niets te klagen als ze laat en afgevuld met wijn hun slaapplaats terug proberen te vinden. Ook een laat arriverende Duitse camper wordt in het wijnfeest rond het kampvuur betrokken.

De dag na dit festijn, dat tot in de kleine uurtjes duurde, is Texas Bill de eerste die er tussen uit trekt. Hij gaat zijn schip overdragen en ongetwijfeld, als zijn gezondheid het toe laat, zijn nieuwe plan waarmaken om nog een paar jaar door de VS te rijden met een grote camper. De Elizabeth van Tom en Trisha vertrekt eveneens vroeg voor een lange reis heen en terug naar de Friese meren. Zuid Afrikaanse vrienden vertrekken voor een lange rondreis via de Elzas en Parijs. En zo gaat de een na de ander. Als wij vertrekken ligt alleen het grote schip de La Lavande (22 mtr.) nog in de kom. Beide eigenaren zijn een eind in de zeventig maar handelen dit grote schip nog in alle rust samen. Wij varen weer samen met de Peppa terug naar Roanne. Voor ons duurt het nog even. In de haven is het ongezellig leeg. Gelukkig zullen we velen terug zien.

Ton