Home Columns "06 - "07 33. Waar halen we nou wijn?
33. Waar halen we nou wijn? Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 25 May 2007 00:00
Op zoek naar een gite waar dochter Nienke in het najaar met man en kind een korte vakantie door zou kunnen brengen, komen we op de mooiste plekjes. We vertellen daar enthousiast over bij vrienden en kennissen en die zorgen weer voor nieuwe informatie over mogelijke gites en –en passant- over enkele wijnboeren die we zeker moeten bezoeken.

Zo trekken we er maar weer eens een middag voor uit om rond te kijken. We beginnen met een wijnboer: Sam Hawkins in Villemontais. Geen naam die je direct in verband brengt met een Frans wijngoed. Met zijn wijn hadden we echter al eens kennis gemaakt via Amerikaanse kennissen. En die kennismaking kon er absoluut mee door. Op dus naar Villemontais, niet ver van Roanne, ten zuidoosten, in de aanzet van de Auvergne gelegen. Alleen de rit er heen is al de moeite waard. Op weg omhoog valt er weer eens van weidse vergezichten te genieten. Ruim voor het dorp staan al borden die verwijzen naar Sam Hawkins. Aangekomen bij zijn wijngoed aarzelen we even, maar inderdaad blijkt de toegang tot zijn huis dwars door zijn wijngaarden te lopen. Die zijn na lange aarzeling nu volop in het blad en liggen nu reeds te blakeren in de zon. Het groepje gebouwen waar we aanbelanden ziet er verlaten uit. Maar nauwelijks hebben we geparkeerd of een dame komt ons vlot tegemoet. Frans of Engels: in beide talen valt er met haar vlot te communiceren. Zij blijkt de (Franse) echtgenote van Sam Hawkins te zijn, een Amerikaan die hier al jaren geleden neer is gestreken en sindsdien de ambachtelijke wijnbouw heeft gecombineerd met zijn (macro)biologische inzichten. De wijn die hier wordt verbouwd komt van druiven die geen of weinig bestrijdingsmiddelen hebben gekend. Er wordt geen zwavel gebruikt en er wordt geen enkel middel (ook geen suiker) toegevoegd. Gevolg is een wijn die over het algemeen een iets lager alcoholpercentage heeft, maar buitengewoon smakelijk is en zeker niet makkelijk tot enig katterig gevoel aanleiding zal geven. Natuurlijk proeven we uitgebreid. Het lagere alcoholpercentage is dan toch nog onverwacht snel buiten beeld. We kwamen echter ook naar een gite kijken. De gastvrouw heeft geen gites beschikbaar, maar heeft wel een bijgebouw met chambres d’hôte. Vier prachtig ingerichte kamers vinden we daar, met een gemeenschappelijke zitruimte. Wat ons echter met stomheid slaat is het grote terras bij deze zitkamer. Hier kun je in alle rust genieten van de door ons onderweg gesignaleerde vergezichten. Een terras met aan je voeten het Loiredal en in de verte de Alpen. We stellen ons voor hoe je hier in alle rust ontbijt. Het is echter geen gite en valt buiten de keuzecriteria voor een jong ouderpaar met een kleine baby. Er zijn nog wel vrienden of kennissen om zo’n plekje van harte aan te kunnen bevelen.
Onderweg met de boot hebben we wel al een aan het kanaal gelegen gite gezien. Ook leuk om hier bij ontbijt en koffie het bootjesverkeer gade te slaan, maar nogal ver af gelegen.
We gaan dus maar door naar een dorp dat we beter kennen: Eén van de St Haons, dit keer St Haon le Vieux. Kort daarbij, in Renaisson, ligt tevens een wijnboer die we nog willen bezoeken: Domaine de la Paroisse. De jonge eigenaar hiervan ontmoetten we al eerder. Hij produceert een côte Roannaise die minder exclusief oogt dan de prima wijnen van Sam Hawkins, maar met een kwaliteit die wij hoog aanslaan. Uiteraard moet ook hier geproefd worden, hetgeen we met genoegen volbrengen. En dan door naar St Haon le Vieux, waar we zo’n mooie gite hadden gezien op een van onze wandeltochten. Ligt het aan de proeverijen? We kunnen hem niet meer vinden, hoe we ook rond zoeken op allerlei bijna onbegaanbare weggetjes. We geven het op en steken binnendoor naar het welbekende middeleeuwse vestingstadje St Haon le Chatel. Plotseling zien we daar een bordje “gite” dat ons niet eerder opviel. Met de auto vergt het enig zoeken op steile weggetjes, maar we vinden het. We worden buitengewoon hartelijk ontvangen en bezichtigen de gite. Uit de achtertuin kijken we neer op St Haon en van uit het keukenraam kijk je uit over het Loiredal. Ook hier kunnen we ons goed voorstellen hoe je op een warme zomerdag in deze tuin zit met een goed glas en een loom oog op het uitzicht.
Probleem is langzamerhand dat we moeten gaan kiezen: welke gite kiezen we uit en, zeker zo belangrijk, waar kopen we onze wijn. Het leven is vol met lastige keuzes.

Ton