Home Columns "06 - "07 34. Hoezo verknocht
34. Hoezo verknocht Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 01 June 2007 00:00
Wij spreken nog al eens lovend over het wonen in Roanne met zijn fraaie en afwisselende omgeving. Een beetje overdreven denkt u? Achter ons ligt een Engels bootje dat door de eigenaar in twee jaar tijd in zijn achtertuin is verbouwd van zolderbakkie tot varend woonscheepje. Zoals zoveel Engelsen met hen, deerde het niet in wat voor bootje, er werd gewoon het kanaal mee overgestoken. Je moet er niet aan denken hoe dat onderweg gerold heeft. Van sommigen hoor je ook over angstige momenten, maar slechts weinigen zijn daardoor voorgoed van dat soort avonturen genezen. Simpele jachtjes; z.g. narrow boats; dit soort schuitjes, ze kiezen gewoon zee richting vasteland van Europa. Enfin, het zolderbakkie vaart inmiddels zeventien (17 dus) jaar door o.a. Frankrijk. De eigenaren (Gwen, 75 jaar en Gordon, 78 jaar) blijken er nog steeds veel plezier in te hebben. Afgelopen winter stond Gordon nog met een werkbankje op de kade nieuwe deuren te maken voor zijn scheepje. Alle onderhoudswerk doet hij eveneens nog zelf. Materiaal wordt gehaald op de fiets, hoewel ze ook een auto ter beschikking hebben. Over actief oud worden gesproken. Gordon en Gwen zijn in al die jaren ook verknocht geraakt aan hun vaste uitgangspunt hier in Roanne. Waar Gordon meestal wel iets te klussen heeft doet Gwen enthousiast mee aan de overige activiteiten in de haven. Ze is ook een van de meer trouwe bezoekers van de Franse les. Dikwijls geeft ze daar aan dat het allemaal nog niet zo goed wil lukken. Ondertussen blijkt ze dan uiteindelijk wel over een grote woordenschat in het Frans te beschikken. Alleen de uitspraak is vergelijkbaar met de bekende televisieserie “allo, allo”. Daardoor is het nog wel eens gissen wat ze bedoeld. Dat we daar af en toe daverend om moeten lachen deert haar allerminst. 

In de laatste les die we een aantal weken geleden hadden, werden de plannen die de diverse bemanningen hebben voor de zomer onder de loep genomen. Gwen en Gordon gaan deze zomer niet zo ver. Een stukje varen en vooral lang op mooie plekjes liggen is hun eenvoudige doelstelling. Begrijpelijk, want ondanks alle ten toon gespreide activiteit, zijn ze natuurlijk wel op leeftijd aan het komen. Dat bracht ons op de vraag hoe lang ze nog door denken te gaan met varen in Frankrijk en leven in Roanne. Gwen keek ons niet geheel begrijpend en mogelijk ook wel wat geïrriteerd aan. Over die vraag werd niet nagedacht. Ze zijn te veel verknocht aan hun plekje hier. Ze hebben het naar hun zin, dus waarom zouden ze denken over stoppen. Voorzichtig opperde iemand de leeftijd van Gordon. Het antwoord daarop gaf kracht aan de eerdere antwoorden en zette tevens een dikke streep onder dat deel van het gesprek. “Gordon wil alleen maar terug in een houten kist, als hij niets meer te vertellen heeft”. Daar valt niets meer aan toe te voegen. Dus als u denkt dat ik in mijn enthousiasme over deze omgeving af en toe wat overdrijf, dan sta ik in de schaduw van zoveel duidelijke liefde voor dit gebied. Gordon en Gwen bekijken het allemaal rustig en op een mooie dag zitten ze regelmatig voor op hun scheepje onder de parasol te genieten, waarbij Gwen graag een grote pint bier drinkt. Waar maak je je nog druk over denk je dan.


Ton