Home Columns "06 - "07 35. Weer onderweg
35. Weer onderweg Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 08 June 2007 00:00
Terug in Nederland overvalt ons steeds weer de hectiek van het Nederlandse wegennet. Overal en op alle uren van de dag heb je daar maar rekening mee te houden. Eenmaal gewend aan het Franse platteland vraagt dat iedere keer een grote overschakeling. Met weemoed denken we na een paar weken aan de rust in onze Franse omgeving, al dan niet onderweg met het schip. Toch blijft veel hier onvermijdelijk aan ons trekken. In de eerste plaats natuurlijk de kinderen en de uitbreidende schare van kleinkinderen. Wat heerlijk om daar weer van te kunnen genieten. Nog even dan zijn de oudsten er misschien wel aan toe om bij Opa en Oma aan boord te komen logeren. Maar je hebt zo ook je favoriete plekjes hier waarvan het een plezier is om die weer eens op te kunnen zoeken. Even een wandeling door Amsterdam, langs de plekken waar je als kind bent opgegroeid. Of wat lopen langs de grachten of in het Vondelpark. Even op bezoek in Brabant waar we zo lang gewoond hebben: oude buren en vrienden (komt dikwijls overeen) ontmoeten.

Gecombineerd met de noodzakelijke boodschappen en kontakten dreigt er van wat geplande rust in ons verblijf bij Harderwijk opnieuw weinig terecht te komen. Toch is het nu, na alweer een aantal jaren daar de nodige kontakten te hebben gelegd, plezierig om ook aan die omgeving aandacht te kunnen schenken. Ook daar aardige buren om eens een avond een borreltje mee te drinken. Natuurlijk even langs bij Dries v d Berg, de beste viszaak die we hier in de omgeving kennen. Gewoon binnenlopen voor een kop Harderwijker vissoep. Kunnen genieten van al het moois dat de Veluwe heeft te bieden. Al jaren nemen we ons voor om weer eens de hoge Veluwe te bezoeken en Kröller Müller. Het komt er eenvoudig niet van en dus schuiven we het maar voor ons uit.

Natuurlijk realiseren we ons wel dat we op deze manier ook zelf bijdragen aan de hectiek die ons hier omgeeft. In plaats van de rust zijn er talloze afspraken. Uiteraard gaat dat gepaard met de nodige uren reizen. Het blijft een dilemma. En zo verlang je na een aantal weken terug naar je rustige plekje in Frankrijk. Daar komt nu b ij dat het hoog tijd wordt om aan onze zomerreis te beginnen. Node zullen we afscheid nemen van het jongste, tijdens dit verblijf geboren, kleinkind maar het zwerven roept. Het dilemma van de zeeman: op zee verlangt hij naar huis; thuis verlangt hij naar zee. We kennen het.

Komende week gaat onze zomerreis van start. We vertrekken richting Oost Frankrijk. Van Roanne door het Canal du Centre naar de Saone. Daar zullen we twee weken in St Jean de Losne blijven om met de oudste zoon en zijn kinderen een vakantie op een boerderij bij Briare door te brengen (zie de zomerreis 2006). Terug in St Jean de Losne koersen we de rivier de Doubs op om mooie steden zoals Dôle te bezoeken en vooral het natuurschoon daar te bewonderen. De terugreis gaat simpel in omgekeerde richting om eind september in Roanne terug te keren. Vooral heen en terug op het Canal du Centre zal het weer een indrukwekkend aantal sluizen zijn die genomen moeten worden, maar dat maakt intussen deel uit van het plezier. We kijken uit naar deze reis.

Tegelijk betekent dit dat er gedurende die tijd een einde komt aan de wekelijkse columns. Die gaan in September verder. In plaats daarvan gaat (op de voor velen bekende wijze) het reisdagboek van start met korte dagnotities. Gemiddeld eens in de twee á drie weken zullen de nieuwsbrieflezers op de hoogte worden gesteld van nieuwe updates. Via het kaartje is te volgen waar we blijven en zijn de bijbehorende foto's te bereiken. De reis 2006 verdwijnt in het archief. In uitgebreidere vorm komt de reis 2006 in een serie artikelen terug in het maandblad “Motorboot” (zie de link op de homepage). In augustus gaat die serie van start.

Een (tijdelijk) afscheid dus van de columns, maar ik hoop dat het reisdagboek ook weer vele bezoekers zal trekken. Tot en met deze keer waren het 35 columns in totaal, het is heel wat, maar kostte in die zin weinig moeite dat de onderwerpen rond om ons voor het oprapen liggen. Het Franse leven blijft boeien. Tot gauw dus in het reisdagboek.


Ton