Home Columns "09 - "10
Columns 2009-2010
21 Welkom bij ...................... Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 16 April 2010 16:59

Zo nu en dan kijken we wel eens naar de Nederlandse televisie en een programma dat ons altijd zeer intrigeert is:  “Ik vertrek”.   Vooral het feit dat mensen dikwijls nauwelijks voorbereid vertrekken verbaast ons steeds weer. Ze zijn nauwelijks tot niet een taal machtig, moeten nog op zoek naar een woning of ander onroerend goed, weten nog niet goed hoe aanvullende financiering te regelen etc. We vragen ons iedere keer weer af hoe mensen tot zo’n beslissing komen. Niet zelden kun je van te voren al voelen aankomen dat dit niet goed gaat. Verblind door mooie omgeving en plezierige vakanties wordt alles terzijde geschoven en daar gaan ze! Maar soms gaat het anders.
Zo zagen we al weer lang geleden een programma over twee mannen die niet ver van ons vandaan een oude school (later was het ook nog kleine vakantiekolonie) kochten om daar een Chambre d’Hôte van te maken. Wat een chaos waar ze nog maar iets van moesten zien te maken. We werden al moe bij het kijken er naar. En toch .................................................... 
De manier waarop ze er over spraken gaf ook het gevoel dat er over na was gedacht. Het leek zeker geen sprong in

Read more...
 
20 Vide grenier Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Saturday, 10 April 2010 12:10

Letterlijk vertaald betekent Vide grenier zoiets als: “Legen van de zolder”. En de eerdere inhoud van die zolder show je dan ergens in een standje of simpel op een kleedje op straat. Loopt heel Nederland op Koninginnedag uit voor de spontane rommelmarkten: Frankrijk kent op dat terrein een rijke traditie. Ieder dorp of gehucht heeft minstens één keer per jaar wel een rommelmarkt. Is het dan ook nog een beetje mooi weer dan is het altijd een succesvolle attractie. Meestal betaal je een paar euro om er te mogen staan. Er worden speciale kalenders van bijgehouden en particulieren zowel als handelaren staan er broederlijk naast elkaar. Begint ergens een rommelmarkt om negen uur dan kun je er donder op zeggen dat de eerste deelnemers er al om zes uur in de ochtend zijn, ongeacht welk jaargetijde, om de mooiste plekjes te kunnen bezetten.

Read more...
 
19 Buitenleven Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 02 April 2010 13:23

Gelukkig kunnen we langzamerhand weer meer en meer het buitenleven oppakken. En wij zeker niet alleen. Rij door Franse dorpjes en je ziet nauwelijks iemand. Uitgestorven lijkt het dikwijls. Dat schijn bedriegt blijkt vervolgens wel op de weekmarkten. Datzelfde uitgestorven lijkende dorp is ineens vol leven en uit de wijde omgeving stroomt men toe. Begint het voorjaar aan te breken dan nemen die markten in omvang toe en ook de aantallen bezoekers. In de haven zie je vooral in het weekeinde weer steeds meer wandelaars die ons komen bekijken. (Ongegeneerd bekijken wij hen. Apenkooi dus.)  Buiten de stad wordt zo gauw het maar even kan buiten gegeten en overal zijn voorjaarswandelingen te maken.
Ook hier in de stad is nu de weekmarkt iets dat tot de levendigste momenten van de week kan worden gerekend. Ook hier heeft die markt langzamerhand weer zijn maximale omvang bereikt en vertoeft men er graag. Kopen of flaneren, dat maakt niet uit.
Zeker in een provinciestad als Roanne is het

Read more...
 
18 Rijbewijs Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 26 March 2010 14:53

Ik ben nu al een aantal jaren in Frankrijk en binnenkort gaat mijn rijbewijs aflopen. Lastig, want je moet daarvoor naar Nederland. Aanvragen, medische keuring, wachten en dan krijg ik een rijbewijs voor vijf jaar. Waarom dus niet gewoon hier het rijbewijs verlengen, dat wil zeggen dat ik een Frans rijbewijs krijg. Alle regelingen daarvoor kan ik hier bijna om de hoek doen. Bijkomend voordeel dat het motorrijbewijs en het gewone autorijbewijs hier voor het leven worden afgegeven. Nooit meer verlengingsgezeur dus en geen medische keuringen daarvoor. Kortom, op een mooie voorjaarsochtend stap je de sous-préfecture binnen omdat je er toch net langs komt en je net zo goed nu even kunt informeren. Grote schrik want er staat een enorme rij wachtenden. Dat blijken echter allen wachtenden voor een kenteken te zijn en ik kan zo langs de rij naar voren lopen naar het rijbewijzenloket. Dat begint voorspoedig. De

Read more...
 
17 Actieve haven Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 19 March 2010 13:27
Op een van de schepen hier in de haven leeft zo nu en dan een Zuid-Afrikaan van Engelse afkomst. Zo nu en dan? Ja, hij heeft een groot en mooi schip, maar ook een (zeer) druk leven. Hij heeft een huis in Zambia waar hij regelmatig verblijft, een huis in Engeland en kocht een huis in Frankrijk waar veel aan te doen is. Aan varen komt Richard al enkele jaren niet meer toe. Zijn schip staat nu dan ook te koop.  Het grootste deel van zijn leven draait nu om Zambia. Hij was daar de initiatiefnemer bij de oprichting van een school en heeft school en omgeving min of meer geadopteerd. Dat betekent dat hij tracht de betaling van de onderwijzers te financieren en regelmatig met veel goederen naar Zambia rijdt om mensen te voorzien van de hoogst nodige zaken als kleding, schoeisel, brillen en gereedschap. Ook is er altijd plaats voor speelgoed voor de kinderen.
Dezer dagen was hij weer in de omgeving omdat hij zijn huis aan het renoveren is. Daarbij liet hij zich tegenover kennissen ontvallen dat hij binnenkort een vrachtwagen van uit Engeland laat verschepen die hij zo veel mogelijk wil vullen met goederen. Dat was aan geen dovemansoren gezegd. Binnen de kortste keren gonsde dit bericht via een zeer actieve Australische dame de haven rond. Velen begonnen hun schip op te ruimen en vulden tassen en zakken om mee te geven.
Wel, dachten wij, waarom zouden we ook onze Franse kennissen
Read more...
 
16 Hobby? Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 12 March 2010 15:04
Enige tijd geleden vertelde ik over het klokkenmaker ateliertje. Inmiddels konden we hem zo nu en dan van nieuwe klanten voorzien, zodat hij nog met plezier aan het werk is. Dezer dagen stuitten we op een nieuwe klokken enthousiasteling. Hij is “slechts een hobbyist”. Een kennis van ons uit de haven introduceerde ons bij hem. Hij woont in een appartement direct naast onze haven en hij blijkt daardoor het havenleven behoorlijk te kennen. Vele mensen, maar zeker de boten kent hij, ook al kijkt hij er van hoog op neer. Hij heeft een fenomenaal uitzicht over aan de ene zijde de Loire, met de bergen van de Lyonnais op de achtergrond; aan de andere zijde kijkt hij dus op de haven en over de stad met de bergen van de Auvergne als beeldbepaler daarachter.
Op deze hoog gelegen plek blijkt hij zich behoorlijk fanatiek met twee hobby’s bezig te houden.
Hij is klokken en horloge verzamelaar. Daarnaast is hij zeker geen onverdienstelijk schilder met een behoorlijke productie. Nummers op zijn schilderijen lijken er op te duiden dat ze reeds aan menig tentoonstelling deelnamen.
Hij verenigt beide hobby’s door in letterlijk al zijn schilderijen de tijd een vooraanstaande rol te laten spelen. Hij mag daarbij graag gebruik maken van het
Read more...
 
15 Kaas, kaas en nog eens kaas…… Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 05 March 2010 15:48
Steeds weer ontdek je nieuwe gastronomische verrassingen in dit land waar eten zelden wordt gezien als dagelijkse noodzaak maar als onderdeel van een cultuur die overal in is terug te vinden. Alweer geruime tijd terug maakten we kennis  met een nieuwe wijnboer die de wijngaard van zijn grootouders nieuw leven in wilde blazen. Er waren nog maar een paar veldjes over waar nog wijnstokken stonden. Inmiddels was hij echter bezig om voormalige wijngaarden die later vooral in weiland waren veranderd of die gewoon verwilderd waren opnieuw te cultiveren en er nieuwe wijnstokken te planten. Als bewijs dat hij bezig is het gebied weer terug te brengen in de staat van ruim een halve eeuw terug toonde hij de oude foto’s waarop te zien is hoe de wijngaarden van zijn grootouders de omgeving domineerden. Hij kon zich van die werkelijkheid nog slechts vaag iets herinneren van de tijd dat hij als kleuter logeerde bij de grootmoeder die toen al bezig was het bedrijf te beëindigen.
Kijkend naar oude foto’s en pratend over de veranderingen die in het gebied plaats hebben gevonden vroegen wij hem naar de geschiedenis van een huis dat we kortgeleden zagen en dat bij nadere beschouwing een voormalig stationnetje bleek te zijn. Enig restant van de spoorweg die er gelopen moest hebben was niet meer te vinden.
Daar bleek hij alles van af te weten. Opnieuw kwamen foto’s op tafel.
Read more...
 
14 Verborgen juwelen Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Wednesday, 17 February 2010 16:48

Zo nu en dan stuiten we weer eens op iets onverwachts in onze directe omgeving. Aanleiding is dit keer het verzoek van een koorlid om eens te kijken naar een Nederlandse tekst in een brochure over een Romaans kerkje in het dorp waar zij wonen. Nu struikel je hier over de Romaanse kerkjes (waarvan velen ook zeker niet onaardig) waardoor mijn belangstelling niet direct op scherp staat. Vervolgens duurt het geruime tijd voor ik de betreffende tekst ontvang. Als ik er een eerste blik op werp valt me al meteen het komische taalgebruik op dat dikwijls ontstaat door het gebruik van een vertaalmachine. Zeker in het geval er iets gespecialiseerd technisch aan de orde is, zoals hier betreffende de architectuur, ontstaan er wonderlijke constructies. Even goed Nederlands hiervan maken lijkt geen probleem. Snel aan de slag dus.
Maar dan valt het alsnog tegen. Samen met de Franse dame die mij nog les geeft kom ik namelijk eveneens niet uit de Franse tekst. Dat de vertaalmachine hiervan niets kon bakken is dus niet helemaal onlogisch. Dus ik laat weten dat ik de nieuwe tekst best wil maken, maar pas als ik ter plekke heb kunnen bekijken waarover nu eigenlijk geschreven wordt.
Dat is geen bezwaar en we maken een afspraak voor de bezichtiging. Daarbij blijkt dat het koorlid dat mij deze dienst vroeg, voorzitter is van het comité dat al vijftien jaar met de restauratie bezig is. Ze vindt het erg leuk dat ik wil komen kijken en nodigt mij daarom uit om aansluitend bij hen de lunch te gebruiken. Het kost niet veel moeite om me tot zoiets over te halen.

Op de betreffende dag rijd ik naar het tamelijk afgelegen liggende dorp Droiturier. Ook dat blijkt niet eenvoudig omdat men in de omgeving met reusachtige werken bezig is voor toekomstige viaducten tussen heuvels voor de toekomstige snelweg. Nadat de TomTom mij twee keer wegen in heeft gestuurd die nu op gigantische

Read more...
 
13 Op bezoek Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 12 February 2010 21:59

Dat was me het bezoekje wel. Gezellig even lunchen bij kennissen die op dit moment (als tijdelijke oppas) in een prachtig gelegen huis in de heuvels wonen. De dag voorafgaand begon het alweer te sneeuwen. Het houdt maar niet op dit jaar. ’s-Morgens vroeg belden ze al of we dachten dat we er door zouden kunnen komen. Nu klaagde ik al eens eerder dat men hier in het geheel niet gewend is aan sneeuw en dat een klein laagje al goed is voor weeralarm en (nog) minder verkeer als normaal. En dit echtpaar is afkomstig uit Zuid Afrika en zeer lange tijd helemaal niet gewoon geweest aan sneeuw. “Natuurlijk” zeiden we dan ook met enige overmoed. “We hebben winterbanden en als we er helemaal niet doorkomen draaien we om en bellen we wel”.

Read more...
 
12 Verkeer(d) Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 29 January 2010 09:30

Fransen en verkeer: als je er de modale vakantieganger naar vraagt dan hebben velen nog wel verhalen over die woest rijdende Fransen. Feit is dat er in Frankrijk een reuze omzwaai heeft plaats gevonden. Er zijn dagen dat de snelheidscontroles niet van de lucht zijn. Hoogtepunt was toen we de laatste keer naar Nederland reden en op onze weg acht (8!) snelheidscontroles ontmoetten. Alcoholcontroles zijn er eveneens veelvuldig. Direct na de lunch is een favoriete moment. Krijg je een bekeuring dan ben je al direct ook een van de punten op je rijbewijs kwijt of gelijk enkele na b.v. een alcoholovertreding of veel te hoge snelheid. Nieuwe automobilisten beginnen met het halve aantal punten en verliezen er bij een bekeuring extra gedurende het eerste jaar. Punten op is rijbewijs inleveren. Zo eenvoudig gaat dat. Voetgangers en fietsers hebben een extra beschermde status. Wil je ergens over steken dan duurt het zeker in plattelands steden en dorpen nooit lang voor er wel een auto stopt om je

Read more...
 
« StartPrev123NextEnd »

Page 1 of 3