Home Columns "09 - "10
Columns 2009-2010
11 Kou Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 22 January 2010 19:10

Afgelopen week gaven de plaatjes al aan dat ook hier, toch ver bezuiden het Nederlandse leven, de kou goed heeft toegeslagen. Natuurlijk was ik in eerste instantie boos toen ik na tien uur door steeds vervelender winterweer worstelen te horen kreeg dat die reis niet nodig was geweest omdat de koorrepetities voor dat weekeinde waren afgezegd.
Vanwege de sneeuw ja.
De schrijver van het aardige boekje “Wonen naast god”(1)  stak me een hart onder de riem door me te laten weten dat die Fransen bij drie centimeter sneeuw geneigd zijn om het leven plat te leggen. (Zijn boekje is overigens ook een aanrader en het volgen van zijn columns schept een specifieke kijk op Frankrijk.)
Later moest ik toch enigermate inbinden toen ik hoorde aan wat voor ontberingen diverse bewoners van het bergachtige gebied hier bloot hebben gestaan. Een aantal daarvan waren toch min of meer een aantal dagen aan  huis gebonden. Diegenen die noodgedwongen de heuvels in moesten vertelden –uiteraard met de nodige opsmuk- over hun gevaarlijke escapades.
Dat huizen enige tijd van de wereld afgesneden zijn geeft dan toch wel aan dat het bepaald niet meeviel. Normaal gesproken zien bewoners als ze wakker worden na een sneeuwnacht al een schone weg voor hun deur. Het materiaal en de mensen die men daarvoor beschikbaar heeft zijn indrukwekkend te noemen. Deze ervaringen betekenen dus wel dat het eveneens  indrukwekkend was wat er dat weekeinde naar beneden kwam. Men heeft dat in deze

Read more...
 
10 Terug Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 15 January 2010 14:36

We zijn terug en dus gaan we, omdat het leuk is en uit gemakzucht, naar ons vaste restaurant om ons ook daar weer aanwezig te melden. Dit is een van die befaamde lunchrestaurantjes waar de werkende bevolking die te ver van huis is om thuis te eten tussen de middag en masse neerstrijkt. Bij velen kun je eenvoudig maar goed eten. Bij de meesten heb je dan niet veel te kiezen, maar onze favoriet brengt de voorgerechten via een uitgebreid keuzebuffet, laat je uit drie hoofdgerechten kiezen en vervolgens keer je weer terug naar het buffet om een keuze te maken uit de kazen en daarna de desserts. Je vult daar ook nog naar behoefte je karaf met wijn. (Sinds kort heeft de eigenaar het wel nodig gevonden een bordje op te hangen waarop er op wordt geattendeerd dat je er bij vrijheid van pakken wel rekening mee dient te houden dat er meer mensen van e.e.a. gebruik willen maken.  Ik wil hiermee overigens niet de indruk wekken dat dit met onze aanwezigheid te maken heeft. We vinden het veel te leuk dat dit nog bestaat om er misbruik van te maken.)  Aan het einde ga je langs de bar om nog even een kleintje koffie te nuttigen en de schade  af te rekenen à € 11,50.  Wij kunnen daar nauwelijks voor inkopen.

Read more...
 
9 Incrowd Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 25 December 2009 19:55

Ach, in Amsterdam kenden we dat wel. Zo’n groep waarbinnen men altijd overtuigd was te weten wat de mode van het moment was. Het beste restaurant, de leukste kroeg en de vernissage die nu onmiddellijk bezocht diende te worden.
Roanne is echter een echte provinciestad, ver van dat soort altijd weer optredend gewoel in de grote stad waarvan we inmiddels enige afstand dachten te hebben genomen.
Na enige tijd begin je echter te ontdekken dat zelfs in de campagne de tijd niet stil staat. Wegwijzer in het “echte” leven ter plekke is George. George is de eigenaar en drijvende kracht achter een hier fameuze kapperssalon. Vele dames –en inmiddels heren- lopen met hem weg. George weet wat het echte leven is. Als George  zegt dat een bepaald restaurant bezocht dient te worden betekent dat onherroepelijk klandizie voor de betrokkenen. George hoort bij het echte leven en de vaart der volkeren. Er komt dus een moment dat je je laat overhalen. Jawel, ook ik ging inmiddels overstag. En ik ben niet eens klant van George. Mijn –gebrek aan- haar is aan het laatste debet. Aan mij valt niets te verdienen.

Read more...
 
8 Nogmaals de voorbereidingen ..... Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 18 December 2009 19:43
Toe maar: nu ik de vorige week dan toch naar het eten en drinken ben overgestapt, houden we het tot aan de feestdagen nog maar even vol. Ik meldde al dat wij niet heel erg geïnteresseerd zijn in de enorme markt die zich ieder jaar weer kort voor kerst voor onze deur uitstrekt. Het is wel aardig om het allemaal van afstand aan te zien. Ondertussen houden we scherp in het oog dat de standhouders niet stiekem onze stroom aftappen. De verlichting van één standje zouden we nog niet heel erg vinden. Dan hebben we tenminste geen lawaaiig aggregaat voor de deur. Binnen de stands wordt echter weer zoveel naar anderen afgetapt dat hier en daar de zekeringen het niet meer houden. Toch maar even op wacht dus. Als alles normaal functioneert is voor ons de tijd aangekomen om de drukte en het lawaai te verlaten. In overleg met de wijnboeren waarvan ik uitnodigingen ontving heb ik een klein groepje mensen gevraagd of ze er zin in hebben om mee te gaan. Dat is meestal niet aan dovemansoren gericht. We zetten dus deze middag twee wijngaarden op het programma alwaar we graag proeven, onze eigen voorraad aanvullen en wat inslaan voor familie en kennissen die ons daarom verzochten.
Over de eerste wijngaard waar we op bezoek gaan vertelde ik ook al eerder: J.B. Clair, een familie die al zeer lange tijd in dit gebied de productie van een werkelijk uitstekende Champenoise voor zijn rekening neemt. We hebben weer enkele nieuwe bezoekers bij ons
Read more...
 
7 Culinaire geneugten Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 11 December 2009 22:35
Het is echt de tijd van het jaar om weer eens aandacht te besteden aan het culinaire hoogtepunt dat wordt gevormd door de aanloop naar de Kerst. Eigenlijk begint dat welbeschouwd al met de “Table Ouvert” in oktober. Ik vertelde eerder al over dit festival dat massa’s bezoekers naar de restaurants in Roanne en omgeving lokt. De sfeer begint er daarmee al enigszins in te komen. Liefhebbers die zich tijdig willen voorbereiden nemen deel aan een van de kookworkshops of bezoeken een van de vele bedrijven die in dezelfde tijd hun deuren openen. De eerlijkheid gebiedt te vertellen dat hier ook vele bedrijven bij zijn die niets met kookkunst van doen hebben. Het valt echter wel op dat juist ook de bedrijven die iets doen op het terrein van voeding al snel zijn volgeboekt. Dan beginnen de catalogi in de bus te vallen. Natuurlijk gebeurt dat ook bij u, maar reeds begin November liggen de eerste catalogi met oogstrelende gerechten, al dan niet kant en klaar te krijgen, op de mat. Natuurlijk zijn de carpaccio van eendenborst of de hele zalm of het stuk wildgebraad of de timbaaltjes van schaaldieren nog lang niet tot Kerst goed te houden. Het zijn dan ook slechts opwarmertjes om alvast in de (smaak)sfeer te komen. Er zijn maar weinig winkels te vinden die hier niet smaakvol op inspelen. Zo dus ook de boekhandel. Nieuwe boeken zowel als het antiquariaat halen alles uit de kast. Dat culmineert op enig moment in een volledig op de gourmands gerichte boekenmarkt.
Read more...
 
6 Vakmensen Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 04 December 2009 16:45
Wie kent het niet, je gaat met een kapot apparaat ergens naar een winkel annex reparateur toe en na een korte blik wordt geconstateerd dat dit echt zijn tijd gehad heeft. In het gunstigste geval moet er een stuk binnenwerk worden vervangen waarvan de kosten ongeveer gelijk zijn aan een nieuw apparaat. Auto’s zijn hierbij een berucht voorbeeld. Garages vervangen alleen nog maar. Reparaties zijn er bijna niet meer bij en kunnen soms simpelweg ook niet. Uitdeuken bestaat nauwelijks meer. Een spatbord of ander carrosserieonderdeel wordt bij schade zonder enig nadenken vervangen door een nieuw exemplaar. 
In de Franse campagne en de provinciesteden zijn ouderwetse vaklieden echter nog hier en daar te vinden, hoewel ook hier van een “uitstervend ras” moet worden gesproken. Je kunt er niet naar toe om een nieuw apparaat aan te schaffen, want het gaat uitsluitend om de werkplaats.
Werkplaatsjes die niet zozeer gericht zijn op verkoop van spullen maar op verkoop van vakmanschap.
Read more...
 
5 Tafelschikking Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 27 November 2009 23:09

De club Accueil et Amitié van het mooie dorp Renaison, waar we lid van zijn, heeft buiten de reguliere activiteiten jaarlijks een paar hoogtepunten. Wie verwondert het nog dat die hoogtepunten gepaard gaan met maaltijden. Alle onderdelen van de club zijn dan present. Natuurlijk is het clubhuis, hoe mooi ook, daar te klein voor. Er wordt dan dus uitgeweken naar het gemeentehuis waar we de beschikking krijgen over een mooie zaal met keukenaccommodatie. Eén keer per jaar hebben we daar een zuurkoolmaaltijd. Ook rond Drie Koningen komen we daar bijeen om koek te eten en door middel van een oneetbaar onderdeel in de koek te ontdekken wie de koning is. Klaar ben je, want dan wordt van je verwacht dat gezongen wordt voor het front van de clubleden. Simpel vermaak, maar iedereen heeft dolle pret. Dat geldt in hoge mate voor de jaarlijkse themamaaltijd. Of het nu gaat om een Tunesische Couscous of om een Portugese maaltijd, er verschijnen altijd een aantal leden in een vorm van klederdracht waarvan ze vermoeden dat die iets met het betrokken land te maken heeft. Natuurlijk zijn dat bekende gangmakers, die ook niet te beroerd zijn om een humoristisch stukje op te voeren. Ik schreef ooit al eens dat dit soort middagen een hoge mate van deja vu meebrengen. Ik kan mij nog herinneren dat in de eerste naoorlogse jaren, toen er nog niets was, ooms en tantes met elkaar op deze manier feestjes invulden.

Read more...
 
4 Vrolijke chaos Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 20 November 2009 09:32
Al eerder vertelde ik eens over de Franse opvatting over participatie in de democratie. Daarbij vertelde ik over de verbazing dat niemand naar iemand luistert en dus uiteindelijk altijd de voorzitter beslist. De voorzitter krijgt daardoor een veel zwaardere rol dan die wij gemeenlijk in Nederland aan de voorzitter toekennen. Zit er een niet echt sterke voorzitter, zoals we in het Conseil de Quartier ervaren, dan schuift die rol door naar de ambtelijk secretaris. Al te kritische uitingen zijn in zulke situaties niet gewenst en om iets te bereiken telt veel meer dat je met de juiste mensen relaties aanknoopt. Vergaderingen blijven meer iets weg hebben van een gezellig onderonsje waarbij een ritueel wordt uitgevoerd waardoor de illusie wordt gewekt van medezeggenschap.
Afgelopen maand mocht ik dit weer eens ervaren toen ik een kritische notitie inbracht over een aantal voorgenomen besluiten van de gemeente Roanne. Op de tribune stond iemand op die schreeuwend zijn bijval getuigde. De wethouder schoot in de kolere; er ontstond enige chaos waarna bleek dat het punt was afgehandeld.
Gelukkig ken ik enkele mensen die hier en daar invloed hebben. Uiteraard deden ook die tijdens de vergadering geen mond open. Wel kwamen ze na de vergadering met een knipoog een afschrift van de notitie halen. Ze gingen er elders wel over praten. Het was weer een avond waarop ik iets wijzer werd over de Franse manier van politiek bedrijven.
Read more...
 
3 Couvertoirade Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 13 November 2009 13:05

Zoals vorige keer beloofd zou ik nog even terug komen op ons bezoek aan het middeleeuwse stadje Couvertoirade.

                                                                                                                       Zoals langzamerhand wel bekend is door onder andere de populaire boeken van Dan Brown, hebben de Tempeliers in de Franse geschiedenis hun sporen duidelijk nagelaten. Hun groeiende macht was Franse koningen een doorn in het oog, ook al bestaat de indruk dat zij hun macht ten goede aanwendden. Vooral de verhalen over hun al dan niet vermeende rijkdom zette hen in de schijnwerpers. In de periode dat zij ook de steun van de Paus begonnen te verliezen zochten zij naar mogelijkheden voor een meer teruggetrokken leven. Deze wel heel erg korte samenvatting van hun bestaan doet de geschiedenis uiteraard geen recht. Toch verklaart deze samenvatting mogelijk wel het bestaan van een zogeheten Tempeliers stadje als Couvertoirade. De plek in het centraal massief waar dit stadje te vinden is was zelfs in recente tijden nog moeilijk bereikbaar. Nu loopt een autoweg niet ver uit de buurt, maar die is pas met de opening van het fantastische viaduct van Millau in 2004 een belangrijke rol gaan spelen. Een groot deel van het verkeer over deze nieuwe Noord-Zuid verbinding zal bovendien ook nu nog zelden de weg verlaten om de onherbergzame omgeving in te trekken. Wij hadden over deze plek vernomen van Franse vrienden en hoewel ook wij met enige haast op weg waren naar het zuiden verlieten we toch de autoroute om Couvertoirade te bezoeken. Van uit het Noorden duurt het dan geruime tijd over kleine weggetjes om in de buurt van het stadje te komen. Het ligt in een kom tussen de bergen verscholen. Pas toen we er zeer kort bij waren doemde het plotseling voor ons op. De afgelegen ligging heeft er ongetwijfeld toe bijgedragen dat er sinds de stichting van het stadje in de veertiende eeuw niet veel is veranderd. In de vijftiende eeuw werden de wallen nog versterkt waardoor het kerkhof van de Tempeliers in tweeën werd gedeeld, maar daarmee hebben we het wel gehad.

Read more...
 
2 Wereldwonder Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Sunday, 08 November 2009 23:35

Amerikaanse vrienden van ons zijn door ziekte niet op tijd terug kunnen komen naar Roanne en verblijven nu ongewild kort bij de Middellandse zee. In de winter is het daar uitgestorven en ze missen nu het sociale leven in Roanne zeer. We beloofden hen een keer op te komen zoeken. Dat werd plotseling versneld doordat een eveneens bevriende Amerikaanse dame bij hen logeerde en in ons voornemen een mogelijkheid zag om een lift naar Roanne te krijgen. We besloten er dus maar een paar aardige dagen van te maken. Omdat we toch al geruime tijd van plan waren om de nieuwe gratis autoweg naar het zuiden via Clermont-Ferrand te bekijken, met het bijzondere viaduct van Millau, kozen we voor die route. We werden getrakteerd op een ongeëvenaarde kleurenpracht nu de herfst volledig heeft toegeslagen in de Auvergne. Toeristen zijn in dit toch al verlaten gebied nu zeker ver te zoeken. In het restaurantje waar we voor een lunch neerstreken waren we dan ook in eerste instantie de enige bezoekers. De waard was verguld met ons bezoek en deed zijn best. Bij het lamslevertje kregen we als extraatje een niertje geserveerd. Nu spreekt me dat zeker niet direct aan. Met zoveel zwier opgediend laat ik me echter niet kennen. De smaak kwam zoals ik verwachtte overeen met de geur van warme koeienmest in een goed bezette stal. Ondertussen kwamen enkele lokale bekenden vertellen dat de eerste sneeuw van dit seizoen er nu echt lag. Goed geïnformeerd en gevoed konden we de reis vervolgen.

Read more...
 
More Articles...
« StartPrev123NextEnd »

Page 2 of 3