Home Columns "12 - "13
Columns 2012 - 2013
8 Geiten, geiten en nog eens geiten Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Monday, 10 June 2013 16:20

Op de zaterdagse markt zijn we klant van een boer(in) die op vele markten staat met haar kaasjes. Ook bij wijnproeverijen komen we haar soms tegen. De boerin is dan altijd zeer bereidwillig om over hun producten te vertellen. Hun boerderijwinkel is ook te bezoeken, hetgeen we ook probeerden, maar we waren er op de verkeerde dag. Daarna kwamen we er op een van onze wandelingen in de bergen nog een keer langs maar kwam het er nooit meer van om eens bij hen op bezoek te gaan. Recent bezochten we hen weer op de markt. Natuurlijk om kaasjes te kopen maar ze hadden er dit keer ook geitenvlees liggen. Wel, we zijn nooit te beroerd om weer eens iets nieuws te proberen dus een boutje en een ruggetje gingen mee in de tas. Tegelijk werd ons verteld dat er op de boerderij binnenkort “portes ouvertes” (open deuren, dus de mogelijkheid om de hele boerderij te bezoeken) zou zijn. Via een pamflet werd  aangekondigd dat er dan ook op de boerderij gegeten zou kunnen worden. Natuurlijk waren we nieuwsgierig. Maar onzeker over onze plannen kondigden we aan dat we nog wel zouden bellen. Dat gaf ons ook de gelegenheid om na te gaan of er bekenden met ons mee zouden willen gaan.  

Veel bewoners waren er in de haven al niet meer te vinden. Het merendeel is al onderweg elders in Frankrijk. Maar een buurman wilde wel met ons mee. Dus we belden en er was nog plaats. Op de bewuste dag reden we omhoog naar het dorp Les Noës dat zich uitstrekt over 16.5 km²  met hoogteverschillen van 497 tot 1122 mtr. Met 9 bewoners per km² is het geen drukke omgeving te noemen. De uitzichten zijn echter zoals gewoonlijk in deze Monts de Madeleine fenomenaal. Het was bij uitzondering dit jaar ook weer eens een mooie dag dus boven aangekomen bleken er vele belangstellenden te zijn. Het was even zoeken, maar aan de achterkant van de boerderij (mét adembenemend uitzicht) stonden een paar tenten opgesteld waarlangs ook de boerderij was te betreden. Natuurlijk had men om het geheel wat afwisselender te maken de nodige collegae met streekproducten uitgenodigd die in de tenten de weg naar binnen flankeerden.

Read more...
 
7 Retour en een bijzonder concert Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 21 May 2013 18:16

 Veel is er de laatste paar maanden gebeurd waar we u geen deelgenoot van konden maken. Verhalen over Amerika en Canada zouden op onze Frans gekleurde site te verwarrend worden. Liefst twee maanden moesten we onze Franse leefomgeving in de steek laten en daarmee ook onze trouwe lezers. We kondigden het in de laatste column al aan, maar desondanks lieten velen van zich horen. Wel, we zijn weer terug op het honk en onmiddellijk werden we door talloze activiteiten overvallen. Geen gebrek dus aan vertelstof.

Goed: Heeft u wel eens gehoord van de organist van het ministerie van defensie? Net zomin als wij waarschijnlijk. Het was ook niet direct een functie waar ik mij iets bij voor kon stellen. Trommelaars, trompetters desnoods, maar een organist?!  Op een zaterdagavond togen wij naar het bij onze lezers welbekende en mooie dorp Renaison. Dat dorp beschikt zoals zoveel Franse dorpen over een immense kerk. Merkwaardigerwijs vind je in die grote kerken zelden een orgel van enige omvang. Voor die traditie moet je echt meer in het noorden zijn. Noord-Frankrijk een beetje, België en Nederland hebben een traditie op het gebied van orgelbouw. Renaison heeft echter een bijzonder mooi exemplaar. Geconstrueerd door een Engelse orgelbouwer (ook Engeland heeft een geschiedenis met orgels) werd het oorspronkelijk in 1870 geïnstalleerd in de Chapelle Saint-Nicolas in Parijs. Toen deze kapel plaats moest maken voor de bouw van scholen wist de bekende organist Hervé Désarbre het schitterende orgel te redden en met behulp van fondsen waar hij zelf ook het initiatief toe nam werd het orgel zorgvuldig uit elkaar gehaald en overgebracht naar zijn geboortestreek waar het in 1982 een plaats vond in de kerk van Renaison. De opvolgers van de bouwer John Abbey belastten zich er mee om de restauratie en herbouw zorgvuldig ter hand te nemen. Ondertussen genoot Monsieur Hervé Désarbre steeds grotere bekendheid die onderstreept werd met talloze concerten over de hele wereld zowel als opnames voor Sony, EMI en diverse andere platenmerken. Eenmaal tot grote hoogte gestegen werd hem de functie aangeboden van organist van het ministerie van defensie. Dat is een eretitel maar brengt ook mee dat hij bij bijzondere en plechtige gelegenheden op moet treden. Zoals bekend is grandeur en ceremonie de Fransen bepaald niet vreemd. Plechtige gelegenheden die defensie raken dienen dus ook indruk te maken. Orgelspel door een inmiddels wereldbekende organist kan daar zeker onderdeel van uitmaken. Omgekeerd draagt men in Frankrijk graag zo’n

Read more...
 
6 Ici Paris 2 Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 21 May 2013 14:07

Vorige keer bleek onze aankomst in Parijs uitbundig van aard te zijn. Vol goede moed stapten we dus de volgende ochtend de deur uit om tegen een ijzige muur aan te lopen. Het vriest nog stevig en er staat een stevige wind. Het kost zowaar enige moeite om in dit ijzige klimaat op gang te komen. Al lopend is er gisteren een boekhandel à la “De Slechte” opgemerkt waar op dit moment de boeken voor een Euro per stuk de deur uit gaan. Ik vind er een goede reisgids voor het westen van de VS, waar we over enkele weken vrienden en familie op gaan zoeken. (Noodgedwongen laten we de lezers dan twee maanden in de steek) Naast deze boekenhal ligt er zowaar een Hema. Sedert kort is het “Hollandse Eenheids prijzen Magazijn” met een aantal filialen in Frankrijk gestart. Vreemd om hier midden in Parijs een Hema binnen te lopen die zo gekopieerd is van een Nederlandse Hema. Vele artikelen met Nederlandse opschriften. De typische Nederlandse kerstchocolaatjes gaan hier nu, al enkele weken in het nieuwe jaar maar door Fransen niet geassocieerd met kerst, grif voor een grijpstuiver van de hand. Onze Amerikaanse vriendin is enthousiast over de ons bekend voor komende kleurige stapels baddoeken. Ze beweert dat ze die nog nergens zo kon vinden. Wel, iedereen tevreden.

Kort voor we aan dit tripje naar Parijs begonnen lazen we een krantenartikel in een meegenomen Nederlandse krant van de hand van de oud anchorman van de NOS, Philip Freriks, die zoals bekend hier woonachtig is. Hij bezocht een paar restaurants en een wijnhuis die hij de moeite waard vond om te beschrijven. Nu hebben we waar wij woonachtig zijn vele wijnhuizen die wij soms ook nog tot de kring vrienden en bekenden mogen rekenen, waardoor we daar hier minder in geïnteresseerd zijn. De twee restaurants die hij beschreef wekten die interesse echter wel. La Coupole, oude brasserie waar later op de avond de Parijzenaars aanschuiven en Le Train Bleu, restaurant in het Gare de Lyon. In de voortdurende ijzige kou hadden we niet zo’n zin om ver weg te gaan dus werd het het dichtbij gelegen station Gare de Lyon. Al een prachtig bouwwerk op zich. Het is het soort van station waar je je al direct in de sfeer voelt van verre reizen. De TGV’s komen hier aan en staan met de neuzen naar een groot platform waarop eeuwig reizigers met bagage door elkaar krioelen. Op de diverse terrassen wordt verveeld gehangen of nog snel iets gedronken of een snack genuttigd. Geluid van vertrekkende en aankomende treinen; omroepberichten; luidruchtige groepen, de omgeving waar de ware reiziger nog de echte romantiek van het reizen ontmoet. En boven dit alles uit torent “Le Train Bleu”. Direct al imponerend met de trappen die naar de grote toegangsdeuren leiden.

Read more...
 
5 Ici Paris 1 Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Friday, 08 February 2013 18:38

Zoals de vorige keer al werd vermeld in de nieuwsbrief vertrokken we tamelijk snel na onze terugkomst alweer naar Parijs. Een vriendin van ons woont daar op een boot in de haven “l’Arsenal”, gelegen tussen Place de la Bastille en de Seine. Een minuut of zes lopen en we staan op het Ile St. Louis, een van de twee eilanden in de Seine in het centrum van Parijs. Een ideale plek dus om even een paar dagen te verblijven. Onze vriendin is gek op kaarten en andere spellen en biedt ons graag onderdak als we een paar avonden met haar kaarten. Prima deal. Anderhalf uur met de auto naar Le Creusot en daar pikken we de TGV van Lyon naar Parijs op die ons vervolgens in anderhalf uur op het Gare de Lyon in het centrum van Parijs aflevert. Het is altijd weer een verschil van jewelste om onze provinciestad Roanne te verruilen met Parijs. Onwaarschijnlijk hoeveel toeristen er nu ook hartje winter in de stad rondlopen. Ook grote groepen Amerikaanse scholieren die hier op excursie komen. We storten ons in het gewoel om na tien minuten de betrekkelijke rust van de haven te betreden. Na diverse keren hier met de boot te hebben gelegen zijn nu geluid en geur alweer redelijk vertrouwd voor ons. Minder vertrouwd zijn we in Parijs met de werkelijk snijdende kou die hier op het moment heerst. Het schip is echter heerlijk warm en we nemen eerst maar even een uurtje rust om ons hier gemakkelijk te installeren.

Read more...
 
4 Verwarring Print E-mail
Written by Ton Wilhelm   
Tuesday, 29 January 2013 13:09

Terug in Roanne na een paar weken Nederland zette ik mij aan het broodnodige werk van het sorteren van vele foto’s. Even je vakantie in Nederland met andere dingen vullen als schrijven en sorteren en je loopt direct einden achter. Enfin, al sorterend bekijk en bewerk ik de foto’s. Dan begint het ineens op te vallen dat er plaatjes bij zitten die voor mij ontegenzeggelijk uit Nederland of Frankrijk komen, maar die voor anderen niet vanzelfsprekend te plaatsen zullen zijn. Vooral de weersomstandigheden van de laatste weken laten de dingen soms op elkaar lijken. Geen ernstige verwarring. Voor onszelf is er wel eens een andere en grotere verwarring:              

Read more...
 
« StartPrev12NextEnd »

Page 1 of 2